Η δημοσιοποίηση των απόρρητων εγγράφων από την κυβέρνηση των ΗΠΑ για αγνώστου ταυτότητας αντικείμενα εξυπηρετούν κάποιον σκοπό;

Η δημοσιοποίηση απόρρητων εγγράφων για UFO/UAP από την κυβέρνηση των ΗΠΑ εξυπηρετεί συγκεκριμένους πολιτικούς, θεσμικούς και κοινωνικούς σκοπούς, σύμφωνα με όσα αναφέρουν δημόσιες πηγές και αναλυτές. Δεν υπάρχει μία ενιαία εξήγηση, αλλά ένα σύνολο κινήτρων που λειτουργούν παράλληλα.

Παρακάτω σου δίνω μια καθαρή, δομημένη εικόνα, βασισμένη σε όσα έχουν δημοσιευτεί από επίσημες υπηρεσίες, επιτροπές του Κογκρέσου και ανεξάρτητους αναλυτές. Καλό είναι πάντα να επιβεβαιώνεις τέτοιες πληροφορίες από αξιόπιστες πηγές.

🎯 1. Ενίσχυση της διαφάνειας και της εμπιστοσύνης

Μετά από δεκαετίες μυστικότητας, το Πεντάγωνο και το Κογκρέσο δέχτηκαν πίεση να δείξουν ότι:

• Δεν αποκρύπτουν απειλές για την εθνική ασφάλεια

• Δεν αποκρύπτουν τεχνολογίες ή περιστατικά από το κοινό

• Αντιμετωπίζουν σοβαρά τις αναφορές των πιλότων

Η δημοσιοποίηση λειτουργεί ως μήνυμα: “Δεν κρύβουμε κάτι, το ερευνούμε θεσμικά.”

🛰️ 2. Αναγνώριση πιθανών απειλών (όχι απαραίτητα εξωγήινων)

Οι ΗΠΑ έχουν δηλώσει επίσημα ότι τα UAP:

• Μπορεί να είναι μη επανδρωμένα συστήματα ξένων κρατών (Κίνα, Ρωσία)

• Μπορεί να είναι τεχνολογίες που δεν έχουν ακόμη αναγνωριστεί

• Μπορεί να είναι αισθητηριακά σφάλματα ή φυσικά φαινόμενα

Η δημοσιοποίηση βοηθά:

• να κινητοποιηθούν επιστήμονες,

• να εντοπιστούν μοτίβα,

• να αυξηθεί η συλλογή δεδομένων.

🧭 3. Πολιτική πίεση και θεσμικός έλεγχος

Το Κογκρέσο —και από τις δύο παρατάξεις— έχει απαιτήσει:

• περισσότερη διαφάνεια,

• ενημερώσεις για πιθανές απειλές,

• έλεγχο των μυστικών προγραμμάτων.

Η δημοσιοποίηση εγγράφων είναι ένας τρόπος να δείξει το Πεντάγωνο ότι συμμορφώνεται με τις εντολές του Κογκρέσου.

🧪 4. Επιστημονική προσέγγιση του φαινομένου

Με την επίσημη παραδοχή ότι υπάρχουν “ανεξήγητα” περιστατικά:

• ανοίγει ο δρόμος για επιστημονική έρευνα χωρίς κοινωνικό στίγμα,

• ενθαρρύνονται πανεπιστήμια και ιδρύματα να μελετήσουν τα δεδομένα,

• δημιουργείται ένα πλαίσιο για συλλογή και ανάλυση δεδομένων.

🌐 5. Διαχείριση της δημόσιας συζήτησης

Η κυβέρνηση γνωρίζει ότι:

• το θέμα UFO/UAP έχει τεράστια δημοσιότητα,

• η μυστικότητα γεννά θεωρίες συνωμοσίας,

• η ελεγχόμενη δημοσιοποίηση μειώνει την παραπληροφόρηση.

Με άλλα λόγια: καλύτερα να δώσεις επίσημα στοιχεία παρά να αφήσεις το κενό να το καλύψουν φήμες.

🧩 6. Πιθανή προετοιμασία για μελλοντικές αποκαλύψεις

Κάποιοι αναλυτές θεωρούν ότι η σταδιακή δημοσιοποίηση:

• προετοιμάζει το κοινό για πιο “δύσκολες” πληροφορίες,

• μειώνει το σοκ,

• δημιουργεί ένα πλαίσιο όπου η κυβέρνηση φαίνεται συνεργάσιμη.

Δεν υπάρχουν αποδείξεις ότι αυτό αφορά εξωγήινες τεχνολογίες — είναι όμως μια συχνή πολιτική πρακτική σε θέματα εθνικής ασφάλειας.

🧠 Τι δεν σημαίνει η δημοσιοποίηση

• Δεν αποτελεί απόδειξη εξωγήινης ζωής.

• Δεν σημαίνει ότι η κυβέρνηση “ξέρει κάτι και το αποκαλύπτει σταδιακά”.

• Δεν σημαίνει ότι τα έγγραφα είναι πλήρη — πολλά παραμένουν διαβαθμισμένα.

📌 Συμπέρασμα

Η δημοσιοποίηση εξυπηρετεί:

• διαφάνεια,

• πολιτικό έλεγχο,

• εθνική ασφάλεια,

• επιστημονική έρευνα,

• διαχείριση της δημόσιας συζήτησης.

Δεν υπάρχει μία “μυστική” εξήγηση, αλλά ένας συνδυασμός θεσμικών και πολιτικών κινήτρων.

Ακολουθεί μια καθαρή, τεκμηριωμένη και πλήρως ενημερωμένη εικόνα για (1) ποια έγγραφα έχουν δημοσιοποιηθεί μέχρι σήμερα, (2) τι λένε οι επίσημες αναφορές του Πενταγώνου (AARO & PURSUE), και (3) πώς αντιμετωπίζουν το θέμα άλλες χώρες — με βάση τα πιο πρόσφατα διαθέσιμα στοιχεία από το 2024–2026.

📁 1. Ποια έγγραφα έχουν δημοσιοποιηθεί μέχρι σήμερα

A. Το νέο “UAP Records Collection” στα Εθνικά Αρχεία (NARA)

Το National Archives δημιούργησε το Record Group 615, μια ειδική συλλογή εγγράφων για UAP, η οποία περιλαμβάνει:

• αρχεία που έχουν παραδοθεί από ομοσπονδιακές υπηρεσίες,

• ψηφιακά αντίγραφα διαθέσιμα στο κοινό,

• συνεχή ενημέρωση με νέο υλικό καθώς παραδίδεται από τις υπηρεσίες.

Η συλλογή δημιουργήθηκε μετά από νομοθεσία του NDAA 2024, που υποχρέωσε τις υπηρεσίες να παραδώσουν UAP αρχεία στα Εθνικά Αρχεία.

Β. Το πρόγραμμα PURSUE (Presidential Unsealing and Reporting System for UAP Encounters)

Από το 2026, το Υπουργείο Πολέμου (Department of War) δημοσιεύει σταδιακά:

• 1η δέσμη εγγράφων: 8 Μαΐου 2026

• 2η δέσμη: 22 Μαΐου 2026

• 3η δέσμη: 12 Ιουνίου 2026

Το υλικό περιλαμβάνει:

• ιστορικά αρχεία για UFO/UAP,

• αναφορές στρατιωτικών συναντήσεων,

• διαβαθμισμένα έγγραφα που αποχαρακτηρίζονται,

• αρχεία από ODNI, DOE, NASA, FBI και άλλες υπηρεσίες.

Ο ιστότοπος WAR.GOV/UFO έχει δεχτεί πάνω από 1 δισεκατομμύριο επισκέψεις, δείχνοντας το τεράστιο ενδιαφέρον.

Γ. AARO – FOIA Reading Room & UAP Imagery

Η AARO (All-domain Anomaly Resolution Office) δημοσιεύει:

• εικόνες και βίντεο UAP,

• αναλύσεις αισθητηριακών φαινομένων,

• τάσεις αναφορών,

• τεχνικά έγγραφα και ενημερωτικά papers.

🛰️ 2. Τι λένε οι επίσημες αναφορές του Πενταγώνου (AARO & DoD)

Οι επίσημες θέσεις των ΗΠΑ, όπως προκύπτουν από AARO, DoD και PURSUE, συνοψίζονται ως εξής:

A. Τα περισσότερα UAP δεν δείχνουν εξωγήινη προέλευση

Οι αναφορές τονίζουν ότι:

• πολλά περιστατικά εξηγούνται από δορυφορικές αντανακλάσεις, φυσικά φαινόμενα, αισθητηριακά σφάλματα, ή συμβατικά αεροσκάφη.

B. Ένα μικρό ποσοστό παραμένει “ανεξήγητο”

Η AARO αναφέρει ότι:

• υπάρχει ένα σύνολο περιστατικών που δεν μπορεί να εξηγηθεί με τα διαθέσιμα δεδομένα,

• απαιτείται καλύτερη συλλογή δεδομένων και διαλειτουργικότητα αισθητήρων.

C. Πιθανές απειλές από ξένα κράτη

Οι αναφορές υπογραμμίζουν ότι:

• κάποια UAP μπορεί να είναι μη επανδρωμένα συστήματα ή τεχνολογίες επιτήρησης από χώρες όπως Κίνα ή Ρωσία. (Αυτό προκύπτει από το γενικό πλαίσιο των DoD δηλώσεων και την έμφαση στην εθνική ασφάλεια.)

D. Διαφάνεια και επιστημονική προσέγγιση

Το Πεντάγωνο δηλώνει ότι:

• ακολουθεί επιστημονική, δεδομενοκεντρική προσέγγιση,

• επιδιώκει να μειώσει το κοινωνικό στίγμα για τους πιλότους που αναφέρουν περιστατικά,

• συνεργάζεται με NASA, DOE, ODNI και άλλες υπηρεσίες.

🌍 3. Πώς αντιμετωπίζουν το θέμα άλλες χώρες

Σύμφωνα με διεθνή έρευνα για τις πρακτικές άλλων κρατών:

A. Λατινική Αμερική

Χώρες όπως:

• Χιλή (CEFAA)

• Αργεντινή

• Βραζιλία

διατηρούν επίσημα γραφεία ή επιτροπές που συλλέγουν και αναλύουν UAP αναφορές. Η Χιλή θεωρείται από τις πιο διαφανείς χώρες.

B. Ευρώπη

• Γαλλία (CNES/GEIPAN): από τις πιο οργανωμένες και επιστημονικές προσεγγίσεις παγκοσμίως.

• Ηνωμένο Βασίλειο: είχε επίσημο γραφείο μέχρι το 2009, πλέον δημοσιεύει ιστορικά αρχεία.

• Ιταλία & Ισπανία: έχουν κατά καιρούς δημοσιεύσει στρατιωτικά αρχεία.

C. Ασία

• Ιαπωνία: συνεργασία με ΗΠΑ για κοινά πρωτόκολλα αναφοράς.

• Κίνα: συλλέγει δεδομένα μέσω στρατιωτικών αισθητήρων, αλλά με περιορισμένη διαφάνεια.

D. Αφρική

Λιγότερο θεσμική προσέγγιση, αλλά υπάρχουν αναφορές και συνεργασίες με διεθνείς οργανισμούς.

Συμπέρασμα διεθνούς εικόνας

Οι περισσότερες χώρες:

• δεν έχουν τόσο εκτεταμένη διαφάνεια όσο οι ΗΠΑ μετά το 2024–2026,

• αλλά πολλές διατηρούν επίσημους μηχανισμούς συλλογής δεδομένων.

James Webb Space Telescope Tracker Live

Τι θα συνέβαινε αν σας «ρουφούσε» μια μαύρη τρύπα; Βίντεο της NASA δείχνει το τρομακτικό αποτέλεσμα

 

Πιστεύεται ότι η «πτώση» μέσα σε μια μαύρη τρύπα θα ήταν ένας από τους πιο οδυνηρούς θανάτους στο σύμπαν. Όπως και κάθε άλλο αντικείμενο που πέφτει, θα τεντωνόσασταν βίαια σαν μακαρόνι σε μια διαδικασία που οι αστροφυσικοί αποκαλούν σπαγγέτιση (spaghettification)

Τώρα, ένα νέο φοβερό animation από τη NASA δείχνει τι θα βλέπαμε τις τελευταίες μας στιγμές αν μας ρουφούσε μία μαύρη τρύπα. Το βίντεο, που δημιουργήθηκε σε υπερυπολογιστή της NASA, δείχνει σε πρώτο πρόσωπο, μια βουτιά προς τον «ορίζοντα γεγονότων» μιας υπερμεγέθους μαύρης τρύπας – το τρομερό σημείο χωρίς επιστροφή.

Αν και δεν δείχνει μια συγκεκριμένη μαύρη τρύπα, από άποψη μεγέθους είναι περίπου ισοδύναμη με το «τέρας» που βρίσκεται στο κέντρο του Γαλαξία μας.

Οι επιστήμονες της NASA δημιούργησαν το animation στον υπερυπολογιστή Discover στο Κέντρο Προσομοίωσης Κλίματος της NASA στο Greenbelt του Maryland. Το πρότζεκτ δημιούργησε περίπου 10 terabytes δεδομένων – που ισοδυναμούν περίπου με το ήμισυ του εκτιμώμενου περιεχομένου κειμένου της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου στην Ουάσιγκτον.

«Αυτή η νέα, καθηλωτική οπτικοποίηση που παράγεται σε υπερυπολογιστή της NASA αναπαριστά ένα σενάριο όπου μια κάμερα μόλις “χάνει” τον ορίζοντα γεγονότων και ελσφενδονίζεται προς πίσω», αναφέρει η διαστημική υπηρεσία. «Ο προορισμός είναι μια υπερμεγέθης μαύρη τρύπα με 4,3 εκατομμύρια φορές τη μάζα του ήλιου μας, ισοδύναμη με το “τέρας” που βρίσκεται στο κέντρο του Γαλαξία μας».

Καθώς το βίντεο αρχίζει, η «κάμερα» πλησιάζει το κενό, και μπορούμε να δούμε τον φωτεινό πορτοκαλί «δίσκο προσαύξησης» – έναν καυτό δίσκο αερίου που περιφέρεται γύρω από τη μαύρη τρύπα και την κύρια πηγή φωτός της.

Ο δίσκος προσαύξησης δημιουργείται από υλικό που εκπέμπει ενέργεια καθώς πέφτει μέσα στη μαύρη τρύπα, είτε πρόκειται για αέριο, είτε για σκόνη, είτε για ύλη.

Μπορούμε επίσης να δούμε τη λεπτότερη σφαίρα φωτονίων – έναν λεπτό δακτύλιο φωτός που σχηματίζεται πιο κοντά στον «ορίζοντα γεγονότων» της μαύρης τρύπας. Ο ορίζοντας γεγονότων της προσομοιωμένης μαύρης τρύπας εκτείνεται σε περίπου 25 εκατομμύρια χιλιόμετρα (16 εκατομμύρια μίλια), ή περίπου το 17% της απόστασης από τη Γη μέχρι τον ήλιο μας.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Φωτεινά αστέρια φωτίζουν το «σύμπλεγμα χριστουγεννιάτικων δέντρων»

 

Ακτίνα Χ: NASA/CXC/SAO; Οπτική: T.A. Πρύτανης (NRAO/AUI/NSF και NOIRLab/NSF/AURA) και B.A. Wolpa (NOIRLab/NSF/AURA). Υπέρυθρες: NASA/NSF/IPAC/CalTech/Univ. της Μασαχουσέτης. Επεξεργασία εικόνας: NASA/CXC/SAO/L. Frattare &; J.Major

Αυτή η νέα εικόνα του NGC 2264, γνωστή και ως «Συστάδα Χριστουγεννιάτικων Δέντρων», δείχνει το σχήμα ενός κοσμικού δέντρου με τη λάμψη των αστρικών φώτων. Το NGC 2264 είναι, στην πραγματικότητα, ένα σμήνος νεαρών άστρων - με ηλικίες μεταξύ περίπου ενός και πέντε εκατομμυρίων ετών - στον Γαλαξία μας περίπου 2.500 έτη φωτός μακριά από τη Γη. Τα αστέρια στο NGC 2264 είναι μικρότερα και μεγαλύτερα από τον Ήλιο, που κυμαίνονται από μερικά με λιγότερο από το ένα δέκατο της μάζας του Ήλιου σε άλλα που περιέχουν περίπου επτά ηλιακές μάζες.

Αυτή η νέα σύνθετη εικόνα ενισχύει την ομοιότητα με ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο μέσω επιλογών χρώματος και περιστροφής. Τα μπλε και λευκά φώτα (τα οποία αναβοσβήνουν στην κινούμενη έκδοση αυτής της εικόνας) είναι νεαρά αστέρια που εκπέμπουν ακτίνες Χ που ανιχνεύονται από το παρατηρητήριο ακτίνων Χ Chandra της NASA. Τα οπτικά δεδομένα από το τηλεσκόπιο WIYN 0,9 μέτρων του Εθνικού Ιδρύματος Επιστημών στο Kitt Peak δείχνουν αέριο στο νεφέλωμα με πράσινο χρώμα, που αντιστοιχεί στις «πευκοβελόνες» του δέντρου και τα υπέρυθρα δεδομένα από το Two Micron All Sky Survey δείχνουν αστέρια στο προσκήνιο και το φόντο με λευκό χρώμα. Αυτή η εικόνα έχει περιστραφεί δεξιόστροφα κατά περίπου 160 μοίρες από το πρότυπο του αστρονόμου του Βορρά που δείχνει προς τα πάνω, έτσι ώστε να φαίνεται ότι η κορυφή του δέντρου είναι προς την κορυφή της εικόνας.

Αυτή η σύνθετη εικόνα δείχνει το σύμπλεγμα χριστουγεννιάτικων δέντρων. Τα μπλε και λευκά φώτα (τα οποία αναβοσβήνουν στην κινούμενη έκδοση αυτής της εικόνας) είναι νεαρά αστέρια που εκπέμπουν ακτίνες Χ που ανιχνεύονται από το παρατηρητήριο ακτίνων Χ Chandra της NASA. Τα οπτικά δεδομένα από το τηλεσκόπιο WIYN 0,9 μέτρων του Εθνικού Ιδρύματος Επιστημών στο Kitt Peak δείχνουν αέριο στο νεφέλωμα με πράσινο χρώμα, που αντιστοιχεί στις «πευκοβελόνες» του δέντρου και τα υπέρυθρα δεδομένα από το Two Micron All Sky Survey δείχνουν αστέρια στο προσκήνιο και το φόντο με λευκό χρώμα. Αυτή η εικόνα έχει περιστραφεί δεξιόστροφα κατά περίπου 160 μοίρες από το πρότυπο του αστρονόμου του Βορρά που δείχνει προς τα πάνω, έτσι ώστε να φαίνεται ότι η κορυφή του δέντρου είναι προς την κορυφή της εικόνας.

Τα νεαρά αστέρια, όπως αυτά του NGC 2264, είναι πτητικά και υφίστανται ισχυρές εκλάμψεις στις ακτίνες Χ και άλλους τύπους μεταβολών που παρατηρούνται σε διαφορετικούς τύπους φωτός. Οι συντονισμένες, ανοιγοκλείνοντας τα μάτια παραλλαγές που εμφανίζονται σε αυτό το κινούμενο σχέδιο, ωστόσο, είναι τεχνητές, για να τονίσουν τις θέσεις των αστεριών που φαίνονται στις ακτίνες Χ και να τονίσουν την ομοιότητα αυτού του αντικειμένου με ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο. Στην πραγματικότητα οι παραλλαγές των αστεριών δεν συγχρονίζονται.

Οι διακυμάνσεις που παρατηρούνται από τον Chandra και άλλα τηλεσκόπια προκαλούνται από πολλές διαφορετικές διαδικασίες. Μερικά από αυτά σχετίζονται με τη δραστηριότητα που περιλαμβάνει μαγνητικά πεδία, συμπεριλαμβανομένων εκλάμψεων όπως αυτές που υποβάλλονται από τον Ήλιο - αλλά πολύ πιο ισχυρές - και καυτά σημεία και σκοτεινές περιοχές στις επιφάνειες των αστεριών που εισέρχονται και εξέρχονται από το οπτικό πεδίο καθώς τα αστέρια περιστρέφονται. Μπορεί επίσης να υπάρξουν αλλαγές στο πάχος του αερίου που κρύβει τα αστέρια και αλλαγές στην ποσότητα υλικού που εξακολουθεί να πέφτει πάνω στα αστέρια από δίσκους περιβάλλοντος αερίου.

Το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Marshall της NASA διαχειρίζεται το πρόγραμμα Chandra. Το Κέντρο ακτίνων Χ Chandra του Αστροφυσικού Παρατηρητηρίου Smithsonian ελέγχει τις επιστημονικές επιχειρήσεις από το Cambridge της Μασαχουσέτης και τις πτητικές λειτουργίες από το Burlington της Μασαχουσέτης.

Διαβάστε περισσότερα από το παρατηρητήριο ακτίνων Χ Chandra της NASA.

Για περισσότερες εικόνες Chandra, πολυμέσα και σχετικό υλικό, επισκεφθείτε:

https://www.nasa.gov/mission/chandra-x-ray-observatory/

Οπτική περιγραφή:

Αυτή η έκδοση διαθέτει μια σύνθετη εικόνα ενός σμήνους νεαρών αστεριών που μοιάζουν αποφασιστικά με ένα κοσμικό χριστουγεννιάτικο δέντρο! Το σμήνος, γνωστό ως NGC 2264, βρίσκεται στον Γαλαξία μας, περίπου 2.500 έτη φωτός από τη Γη. Μερικά από τα αστέρια στο σμήνος είναι σχετικά μικρά, και μερικά είναι σχετικά μεγάλα, που κυμαίνονται από το ένα δέκατο έως επτά φορές τη μάζα του Ήλιου μας.

Σε αυτή τη σύνθετη εικόνα, η ομοιότητα του συμπλέγματος με ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο έχει ενισχυθεί μέσω της περιστροφής της εικόνας και των επιλογών χρώματος. Τα οπτικά δεδομένα αντιπροσωπεύονται από σκοτεινές πράσινες γραμμές και σχήματα, τα οποία δημιουργούν τα κλαδιά και τις βελόνες του σχήματος δέντρου. Οι ακτίνες Χ που ανιχνεύονται από τον Chandra παρουσιάζονται ως μπλε και λευκά φώτα και μοιάζουν με λαμπερές κουκίδες φωτός στο δέντρο. Τα υπέρυθρα δεδομένα δείχνουν τα αστέρια του προσκηνίου και του φόντου ως αστραφτερά στίγματα λευκού ενάντια στο σκοτάδι του διαστήματος. Η εικόνα έχει περιστραφεί κατά περίπου 150 μοίρες από το πρότυπο του αστρονόμου του Βορρά που δείχνει προς τα πάνω. Αυτό τοποθετεί την κορυφή του περίπου κωνικού σχήματος δέντρου κοντά στην κορυφή της εικόνας, αν και δεν αντιμετωπίζει το ελαφρύ γυμνό κομμάτι στα κλαδιά του δέντρου, κάτω δεξιά μας, το οποίο μάλλον θα πρέπει να στραφεί προς τη γωνία.

Σε αυτή την έκδοση, το εορταστικό σύμπλεγμα παρουσιάζεται τόσο ως στατική εικόνα όσο και ως κινούμενο σχέδιο μικρού μήκους. Στο κινούμενο σχέδιο, μπλε και λευκές κουκκίδες ακτίνων Χ από τον Chandra τρεμοπαίζουν και λαμπυρίζουν στο δέντρο, όπως τα φώτα σε ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο.

Το δείγμα από τον αστεροειδή Μπενού έκρυβε μια ευχάριστη έκπληξη για τους επιστήμονες

 

Οι επιστήμονες έριξαν την πρώτη τους ματιά σε ένα δείγμα που συλλέχθηκε από τον αστεροειδή Μπενού – και βρήκαν κάτι περισσότερο από ό,τι περίμεναν.

Όταν άνοιξαν το δοχείο που περιείχε το δείγμα στις 26 Σεπτεμβρίου, οι ερευνητές ανακάλυψαν στο εσωτερικό του καπακιού και γύρω από τον μηχανισμό που χρησιμοποιήθηκε για τη συλλογή των εξωγήινων πετρωμάτων και του εδάφους, άφθονο σκούρο, λεπτόκοκκο υλικό. Αυτό το απροσδόκητο εύρημα θα μπορούσε να αποκαλύψει σημαντικές πληροφορίες για τον αστεροειδή πριν από την ανάλυση του πρωτογενούς δείγματος.

Η ιστορική προσγείωση του δείγματος στην έρημο της Γιούτα στις 24 Σεπτεμβρίου σηματοδότησε το αποκορύφωμα της επταετούς αποστολής OSIRIS-Rex της NASA, η οποία ταξίδεψε στον Μπενού σε απόσταση περίπου 320 εκατομμυρίων χιλιομέτρων από τη Γη, προσγειώθηκε στον αστεροειδή και στη συνέχεια ξαναπέρασε πάνω από τη Γη για να ρίξει το δείγμα (συνολική απόσταση ταξιδιού: περίπου 6,2 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα).

Την επομένη της προσγείωσής του, το δείγμα μεταφέρθηκε στο Διαστημικό Κέντρο Τζόνσον της NASA στο Χιούστον, σε ένα εργαστήριο ειδικά κατασκευασμένο για την προσεκτική ανάλυσή του.

Καλλιτεχνική απεικόνιση της στιγμής που το OSIRIS-REx πλησιάζει την επιφάνεια του αστεροδειδή Μπενού για τη συλλογή δείγματος NASA/Goddard/University of Arizona

Οι αστεροειδείς είναι απομεινάρια από τον σχηματισμό του ηλιακού συστήματος και μπορούν να δώσουν πληροφορίες για το πώς ήταν αυτές οι χαοτικές, πρώτες μέρες, καθώς οι πλανήτες σχηματίστηκαν και βρήκαν τις θέσεις τους. Όμως οι αστεροειδείς που βρίσκονται κοντά στη Γη αποτελούν επίσης απειλή για τον πλανήτη, οπότε η κατανόηση της σύνθεσης και των τροχιών τους είναι το κλειδί για να βρούμε τους καλύτερους τρόπους εκτροπής τους.

Όταν το OSIRIS-REx χρησιμοποίησε τον μηχανισμό TAGSAM (Touch-and-Go Sample Acquisition Mechanism) για να διαταράξει την επιφάνεια του Μπενού και να συλλέξει ένα δείγμα τον Οκτώβριο του 2020, συγκέντρωσε τόσο πολύ υλικό, που μπορούσε να δει κανείς με τις κάμερες του σκάφους σωματίδια να σκορπίζονται στο διάστημα καθώς το δείγμα αποθηκευόταν στο δοχείο του. Τώρα οι επιστήμονες έχουν αρκετό υλικό να αναλύσουν πριν καν φτάσουν στον κύριο όγκο του δείγματος.

«Το καλύτερο “πρόβλημα” που θα μπορούσαμε να έχουμε είναι ότι υπάρχει τόσο πολύ υλικό, που η συλλογή του διαρκεί περισσότερο απ' ό,τι περιμέναμε», δήλωσε ο Κρίστοφερ Σνιντ, αναπληρωτής επικεφαλής της ομάδας που αναλύει το δείγμα.

Το ίδιο το δείγμα του αστεροειδούς θα αποκαλυφθεί στο κοινό στις 11 Οκτωβρίου σε ζωντανή μετάδοση της NASA, αφού πρώτα αποσυναρμολογηθεί προσεκτικά η κεφαλή του μηχανισμού TAGSAM που περιέχει το δείγμα. Προς το παρόν αναλύεται το υλικό που συλλέχτηκε από το εξωτερικό της κεφαλής.

«Έχουμε όλες τις μικροαναλυτικές τεχνικές που χρειάζονται για να το διαλύσουμε πραγματικά, σχεδόν μέχρι την ατομική κλίμακα», δήλωσε ο Λίντσεϊ Κέλερ, μέλος της ομάδας ανάλυσης.

Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι αστεροειδείς όπως ο Μπενού, προσκρούοντας στη Γη κατά τη φάση του σχηματισμού της, μπορεί να της έδωσαν απαραίτητα στοιχεία όπως το νερό – και η μελέτη του δείγματος θα μπορούσε να απαντήσει σε εκκρεμή ερωτήματα σχετικά με την προέλευση του ηλιακού μας συστήματος.

Με πληροφορίες από: Pleasant surprise greets scientists opening asteroid sample dropped from space by Ashley Strickland, CNN

Διαστημικό τηλεσκόπιο Τζέιμς Γουέμπ (James Webb Space Telescope)

Το διαστημικό τηλεσκόπιο Τζέιμς Γουέμπ, αποτελεί εγχείρημα της NASA σε συνεργασία με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος και τον Καναδικό Οργανισμό Διαστήματος. Ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του Τζέιμς Ε. Γουέμπ, ο οποίος διετέλεσε δεύτερος διευθυντής στην ιστορία της NASA και είχε κεντρικό ρόλο στο πρόγραμμα Απόλλων. Βικιπαίδεια

Ημερομηνία εκτόξευσης: 25 Δεκεμβρίου 2021 στις 2:20 μ.μ. EET

Μάζα εκτόξευσης: 6.161 kg

Ισχύς: 2.000 watt

Κόστος: 10 δισεκατομμύρια USD (2016)

Βάση εκτόξευσης: Διαστημικό Κέντρο Γουιάνας

Διαστάσεις: 20,197 m × 14,162 m (66,263 ft × 46,463 ft) (ηλιακή ασπίδα)

Κατασκευαστές: Νόρθροπ Γκρούμαν, Ball Aerospace & Technologies 

James Webb: Η πρώτη φωτογραφία από το πανίσχυρο τηλεσκόπιο – Πως ήταν το σύμπαν πριν 13 δισ. χρόνια

 

Παρουσία του προέδρου των ΗΠΑ, Τζο Μπάιντεν, σε μια ιστορική στιγμή, η NASA έδωσε στη δημοσιότητα την πρώτη φωτογραφία από το πανίσχυρο τηλεσκόπιο James Webb. Η έγχρωμη φωτογραφία αποτυπώνει το Σύμπαν πριν από 13 δισεκατομμύρια χρόνια.

Ο ίδιος ο Τζο Μπάιντεν ήταν εκείνος που, κατά την εκδήλωση στον Λευκό Οίκο (ξημερώματα Τρίτης 11.07.2022, ώρα Ελλάδας) παρουσίασε την πρώτη έγχρωμη φωτογραφία του πανίσχυρου τηλεσκοπίου της NASA. Αργότερα θα δοθούν στη δημοσιότητα κι άλλες φωτογραφίες από το James Webb.

Η πρώτη φωτογραφία του James Webb είναι η «βαθύτερη φωτογραφία του σύμπαντος που έχει τραβηχτεί ποτέ» ανέφερε ο διευθυντής της NASA Μπιλ Νέλσον. Όπως σημείωσε, αυτό που δείχνει η φωτογραφία είναι ένα μέρος του Σύμπαντος, σαν ένας κόκκος άμμου σε απόσταση όση το μήκος ενός χεριού! 

Τα μικροσκοπικά φώτα, πορτοκαλί, λευκά και κίτρινα είναι γαλαξίες που, σύμφωνα με τη NASA, κάποτε ήταν αόρατοι σε εμάς. Για να βγει αυτή τη πρώτη συγκλονιστική φωτογραφία, το James Webb χρειάστηκε λιγότερο από μια μέρα, ενώ το Hubble μπορεί να χρειαστεί και εβδομάδες! 

Είναι η πιο καθαρή και λεπτομερής φωτογραφία από το πρώιμο σύμπαν. Κάθε φωτεινό σημάδι από τα χιλιάδες στη φωτογραφία είναι ένας γαλαξίας σε πολύ μακρινή απόσταση. Κάποιοι είναι από τους πιο αμυδρούς που έχουμε παρατηρήσει ποτέ, άρα τους βλέπουμε από μια εποχή που το Σύμπαν ήταν ακόμη «νεογέννητο».

Η εικόνα που δόθηκε στη δημοσιότητα δείχνει το σμήνος γαλαξιών SMACS 0723 (4,6 δισεκατομμυρίων ετών), του οποίου η συνδυασμένη μάζα λειτουργεί ως «βαρυτικός φακός», παραμορφώνοντας το διάστημα για να μεγεθύνει πολύ το φως που προέρχεται από πιο μακρινούς γαλαξίες πίσω του, αναφέρει το Reuters.

«Είναι ένα νέο παράθυρο στην ιστορία του σύμπαντός μας. Και σήμερα θα πάρουμε μια “γεύση” από το πρώτο φως που λάμπει από αυτό το παράθυρο. Φως από άλλους κόσμους, σε τροχιά γύρω από αστέρια πολύ πέρα από το δικό μας. Το παλαιότερο τεκμηριωμένο φως στην ιστορία του σύμπαντος από πάνω από 13 δισεκατομμύρια, επιτρέψτε μου να το ξαναπώ, πριν από 13 δισεκατομμύρια χρόνια», τόνισε εκστασιασμένος ο Τζο Μπάιντεν.

«Αυτές οι εικόνες θα θυμίσουν στον κόσμο ότι η Αμερική μπορεί να κάνει μεγάλα πράγματα και θα υπενθυμίσει στον αμερικανικό λαό, ιδίως στα παιδιά μας, ότι δεν υπάρχει τίποτα πέρα από τις δυνατότητές μας», πρόσθεσε ο πρόεδρος των ΗΠΑ.

Το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb, που κοστίζει 10 δισεκατομμύρια δολάρια, εκτοξεύθηκε στο τέλος του 2021. Είναι το ισχυρότερο που έχει ποτέ σταλεί στο διάστημα. Σε μόνιμη τροχιά τέθηκε τον Ιανουάριο σε απόσταση 1,6 εκατομμυρίων χιλιομέτρων από τη Γη.

Τα UFO στην αμερικανική Βουλή: Τι κατέθεσαν στην Επιτροπή οι ειδικοί του Πενταγώνου

Το Κογκρέσο πραγματοποιεί την πρώτη δημόσια ακρόαση μετά την δεκαετία του 1960, σχετικά με την ύπαρξη UFO, βασιζόμενο σε μαρτυρίες και πληροφορίες του Αμερικανικού Υπουργείου Άμυνας για να διαπιστωθεί τι θα μπορούσε να προκαλεί τα φαινόμενα.

Στην ακρόαση καταθέτουν δύο ειδικοί του Πενταγώνου για το τι γνωρίζουν σχετικά με θεάσεις UFO  και διεξοδικότερα μελετάται περαιτέρω το περιεχόμενο μιας έκθεσης του Πενταγώνου τον Ιούνιο του 2021 που αποκάλυψε ότι πιλότοι του πολεμικού ναυτικού είχαν αναφέρει 144 θεάσεις αγνώστων εναέριων φαινομένων  από το 2004.

Το Πεντάγωνο έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι περισσότερα από αυτά «πιθανώς αντιπροσωπεύουν φυσικά αντικείμενα».

Όσον αφορά αυτά που κρίθηκαν ως Αγνώστου Ταυτότητας Ιπτάμενα Αντικείμενα, 18 από αυτά είχαν εξαιρετικά ασυνήθιστες συμπεριφορές πτήσης.

Συγκεκριμένα τα μυστηριώδη αυτά ιπτάμενα αντικείμενα φαίνεται ότι «παραμένουν ακίνητα στους ανέμους ψηλά, κινούνται αντίθετα με τον άνεμο, ελίσσονται απότομα ή κινούνται με σημαντική ταχύτητα, χωρίς ευδιάκριτα μέσα πρόωσης», σύμφωνα με την έκθεση.

«Η θέαση ΑΤΙΑ είναι συχνή και συνεχής στις διάφορες δράσεις του στρατού, από τις αρχές της δεκαετίας του 2000», ήταν τα λόγια του αξιωματούχου, ενώ πρόσθεσε: «Είναι ξεκάθαρο ότι πολλές από αυτές τις θεάσεις αφορούν σε φυσικά αντικείμενα, με βάση τα δεδομένα που έχουμε». Ως «φυσικά αντικείμενα» ο Σκοτ Μπρέι εννοεί ότι δεν πρόκειται για αέρια φαινόμενα.

"Υπάρχουν πολλά ανεξήγητα εναέρια φαινόμενα. Δεν ξέρουμε τι είναι, και δεν μπορούν εύκολα να εξορθολογιστούν ως καιρικό φαινόμενο ή μπαλόνια ή οτιδήποτε άλλο. Έτσι, είναι αρκετά μυστήριο", δήλωσε ο Πρόεδρος της Επιτροπής Πληροφοριών της Βουλής των Αντιπροσώπων Άνταμ Σιφ, D-Calif., σχετικά με την ακρόαση.

Θα τους πιέσουμε για μερικά πολύ σοβαρά ζητήματα", πρόσθεσε ο Αντιπρόσωπος Αντρέ Κάρσον, D-Ind., ο οποίος προεδρεύει της Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας Πληροφοριών της Βουλής, της Αντικατασκοπείας και της Υποεπιτροπής Αντιπυρετικών. Ο Κάρσον ανέφερε σε δήλωσή του ανακοινώνοντας την ακρόαση ότι είναι σημαντικό για την κυβέρνηση να "αξιολογήσει σοβαρά και να ανταποκριθεί σε πιθανούς κινδύνους εθνικής ασφάλειας - ειδικά αυτούς που δεν κατανοούμε πλήρως".

Στου που θα καταλήξει το συμπέρασμα της διεξοδικής ανάλυσης σχετικά με τα ΑΤΙΑ,  δεν είναι ακόμη ξεκάθαρο, αλλά τα σχετικά ερωτήματα που τίθενται επί τάπητος θα μπορούσαν να συνοψίζονται στο εάν τα Aγνώστου Ταυτότητας Αντικείμενα είναι πιθανώς δορυφόροι.

Εφόσον οι ειδικοί δεν έχουν ακόμη αποκλείσει μια αιτιολόγηση που να περιλαμβάνει το σενάριο της ύπαρξης εξωγήινων, οι εκπρόσωποι θα μπορούσαν επίσης να τους ζητήσουν να δώσουν περισσότερες λεπτομέρειες για τις πιθανές μεθόδους πρόωσης των UAP, μαζί με οποιοδήποτε εξωτικό υλικό που θα μπορούσε να είχε συλλεχθεί από αυτά.

Η έκθεση του 2021, η οποία δεν εξήγαγε συμπεράσματα από τις «σε μεγάλο βαθμό ασαφείς» αναφορές, μπορούσε να εξηγήσει μόνο μία από τις θεάσεις και έλεγε ότι «επί του παρόντος δεν έχουμε δεδομένα που να υποδεικνύουν ότι οποιοδήποτε UFO είναι μέρος ενός ξένου προγράμματος συλλογής ή ενδεικτικό μιας σημαντικής τεχνολογικής προόδου από έναν πιθανό αντίπαλο». Αρνήθηκε επίσης ότι οι θεάσεις συνδέονταν με οποιονδήποτε τρόπο με μυστικές δοκιμές από τον στρατό των ΗΠΑ.

"Πιστεύω ότι θα υπάρχει άνεση ως προς το να ειπωθεί στον κόσμο τι γνωρίζουμε και τι δεν έχει ακόμα εξηγηθεί", δήλωσε ο Σιφ όταν ρωτήθηκε τι μπορεί να περιμένει ο κόσμος από την ακρόαση. 

Η κυβέρνηση έχει πει ότι το Αγνώστου Ταυτότητας Αντικείμενα,  "πιθανότατα δεν έχει ούτε μία εξήγηση".

Ούτε απόρρητες ούτε μη ταξινομημένες αναφορές από την κυβέρνηση μέχρι στιγμής αποκλείουν την ύπαρξει εξωγήινων.

Άλλες πιθανές εξηγήσεις είναι "αερομεταφερόμενη ακαταστασία" όπως πουλιά και μπαλόνια, "φυσικά ατμοσφαιρικά φαινόμενα", όπως κρύσταλλοι πάγου, άκρως απόρρητα κυβερνητικά προγράμματα των ΗΠΑ ή "ξένα αντίπαλα συστήματα" από τη Ρωσία, την Κίνα ή άλλες χώρες.

Μετά από αυτή τη δημόσια ακρόαση, το Κογκρέσο θα πραγματοποιήσει μια κλειστή, απόρρητη ακρόαση σχετικά με τη δραστηριότητα της ομάδας του Πενταγώνου - γνωστή ως Ομάδα Εναέρωσης Αντικειμένων Αναγνώρισης και Συγχρονισμού Διαχείρισης (AOIMSG) - που έχει επιφορτιστεί να αποκαλύψει τις πιθανές εξηγήσεις για τις παρατηρήσεις.

ΠΗΓΗ ΒΙΝΤΕΟ: DAILY MAIL- YOUTUBE 

NASA: Στο «κυνήγι» των UFO με task force για ανεξήγητα φαινόμενα

 

Η NASA συγκροτεί μια ομάδα που θα εξετάσει περιστατικά «παρατήρησης γεγονότων», τα οποία δεν μπορούν να συσχετιστούν με αεροσκάφη ή γνωστά φυσικά φαινόμενα.

Στο «κυνήγι» των UFO μπαίνει πλέον και η NASA, η οποία συγκροτεί μια ομάδα που θα εξετάσει περιστατικά «παρατήρησης γεγονότων», τα οποία δεν μπορούν να συσχετιστούν με αεροσκάφη ή γνωστά φυσικά φαινόμενα, σύμφωνα με ανώτατο αξιωματούχο στον τομέα του Διαστήματος.

Η διαστημική υπηρεσία θα φέρει μια επιστημονική οπτική στις προσπάθειες που ήδη γίνονται από το Πεντάγωνο και τις υπηρεσίες πληροφοριών προκειμένου να ρίξουν φως σε τέτοιου είδους περιστατικά, δήλωσε ο Τόμας Ζερμπούχεν, επικεφαλής της Διεύθυνσης Επιστημονικής Αποστολής της NASA. Σύμφωνα με τον ίδιο, πρόκειται για μία έρευνα με «υψηλό ρίσκο» αλλά και «σημαντικό αντίκτυπο» και η υπηρεσία δεν θα πρέπει να διστάσει να την πραγματοποιήσει, ακόμη και αν αφορά ένα αμφιλεγόμενο πεδίο μελέτης.

Δύσκολη η εξαγωγή επιστημονικών συμπερασμάτων

Η ανακοίνωση ήρθε λίγες εβδομάδες μετά από μια σπάνια και ιστορική ακρόαση στο Κογκρέσο για τα περιστατικά θέασης αυτών που το υπουργείο Άμυνας αποκαλεί «Αγνώστου Ταυτότητος Εναέρια Φαινόμενα (UAP)» ή UFO, όπως είναι ευρέως γνωστά. Επιπλέον, το 2021 είχε δημοσιοποιηθεί μία έκθεση από τον διευθυντή της εθνικής υπηρεσίας πληροφοριών, στην οποία υπήρχε μία λίστα με περισσότερα από 140 ιπτάμενα αντικείμενα, των οποίων η ταυτοποίηση δεν κατέστη δυνατή.

Παρ’ όλα αυτά, τόσο η εννιασέλιδη έκθεση όσο και η ακρόαση στο Κογκρέσο, δεν παρείχαν αρκετές λεπτομέρειες και δεν περιείχαν ξεκάθαρα συμπεράσματα σχετικά με το τι ακριβώς ήταν αυτά τα ιπτάμενα αντικείμενα, πολλά εκ των οποίων εθεάθησαν από πιλότους του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ. Αξιωματούχοι αναφέρουν ότι δεν βρήκαν στοιχεία ότι τα εν λόγω αντικείμενα ήταν κάποιο είδος προηγμένης αεροδιαστημικής τεχνολογίας που είχε αναπτυχθεί από την Κίνα, τη Ρωσία ή άλλες χώρες. Δεν υπήρχαν, ωστόσο, ούτε στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι τα αντικείμενα αυτά ήταν εξωγήινης προέλευσης.

Ο περιορισμένος αριθμός τέτοιου είδους θεάσεων καθιστά δύσκολη την εξαγωγή «επιστημονικών συμπερασμάτων για τη φύση αυτών των γεγονότων», ανέφερε η NASA σε ανακοίνωσή της. Η υπηρεσία εξέφρασε επίσης την ανησυχία της όχι μόνο για την ασφάλεια σε εθνικό επίπεδο αλλά και σε ό,τι αφορά τις πτήσεις. «Δεν υπάρχουν στοιχεία πως τα φαινόμενα αυτά έχουν εξωγήινη προέλευση».

Ωστόσο, η NASA δήλωσε ότι θέλει να προβεί σε ενδελεχή επιστημονική εξέταση του εν λόγω ζητήματος, το οποίο έχει μετατραπεί σε εμμονή εδώ και πολλά χρόνια. Η μελέτη των φαινομένων αυτών είναι συμβατή με την αποστολή της NASA να αναζητεί σημάδια ζωής εκτός της Γης, δήλωσε η υπηρεσία.

«Η NASA πιστεύει πως τα εργαλεία της επιστημονικής ανακάλυψης είναι ισχυρά και μπορούν να χρησιμοποιηθούν και στη συγκεκριμένη περίπτωση», δήλωσε ο Ζερμπούχεν. «Έχουμε την ομάδα και τα εργαλεία που μπορούν να μας βοηθήσουν να βελτιώσουμε τον βαθμό στον οποίο κατανοούμε το άγνωστο. Αυτός είναι ο και ο ακριβής ορισμός της επιστήμης. Αυτή είναι η δουλειά μας».

«Συνωστισμός» στον εναέριο χώρο

Του εγχειρήματος της NASA θα ηγηθούν ο Ντέιβιντ Σπέργκελ, πρόεδρος του Simons Foundation στη Νέα Υόρκη και πρώην επικεφαλής του τμήματος Αστροφυσικής στο Princeton University, και ο Ντάνιελ Έβανς, βοηθός αναπληρωτής διαχειριστής για την έρευνα στη διεύθυνση επιστημονικής αποστολής της NASA. Σύμφωνα με την υπηρεσία, η μελέτη θα διαρκέσει περίπου εννέα μήνες και θα είναι ανεξάρτητη από τις προσπάθειες του Πενταγώνου.

«Είναι πιθανό να υπάρξει αντίκτυπος στην εθνική ασφάλεια και στην αντικατασκοπεία, κάτι που δεν σχετίζεται με τη δουλειά μας. Και δεν πρόκειται να μπούμε σε αυτά τα μονοπάτια στη NASA», είπε ο Ζερμπούχεν. 

Η υπηρεσία, όμως, μελετά την ατμόσφαιρα και την αεροναυτική, πρόσθεσε ο ίδιος, τονίζοντας ότι υπάρχει ανησυχία πως «ο εναέριος χώρος γεμίζει όλο και περισσότερο με πολλά και διάφορα είδη αεροσκαφών».

Η έκθεση που δημοσιεύθηκε από τον επικεφαλής της εθνικής υπηρεσίας πληροφοριών, βρήκε ότι «κάποια Εναέρια Φαινόμενα Αγνώστου Ταυτότητας φάνηκαν να παραμένουν ακίνητα στους ανέμους, να πραγματοποιούν απότομες μανούβρες ή να κινούνται με σημαντική ταχύτητα, χωρίς διακριτά μέσα ώθησης». 

Επιπλέον, σύμφωνα και πάλι με την έκθεση, «σε λιγότερες περιπτώσεις, τα συστήματα των στρατιωτικών αεροσκαφών επεξεργάστηκαν ενέργεια ραδιοσυχνοτήτων (RF) που σχετίζεται με τη θέαση UAP».

Καταθέτοντας ενώπιον της υποεπιτροπής πληροφοριών της Βουλής των Αντιπροσώπων για την αντιτρομοκρατία, την αντικατασκοπεία και την καταπολέμηση των πυρηνικών όπλων, ο Ρόναλντ. Σ. Μόλτρι, υφυπουργός Άμυνας για τις πληροφορίες και την ασφάλεια, είπε τον περασμένο μήνα ότι το Πεντάγωνο συλλέγει μαρτυρίες για μυστηριώδη ιπτάμενα αντικείμενα, τα οποία φαίνεται να αψηφούν τους νόμους της φυσικής.

«Γνωρίζουμε ότι τα μέλη των υπηρεσιών μας αντιμετώπισαν άγνωστα εναέρια φαινόμενα», δήλωσε στο δικομματικό πάνελ. «Δεσμευόμαστε σε μια προσπάθεια να προσδιορίσουμε την προέλευσή τους».

Σε συνέντευξή του στην Washington Post πέρυσι, ο διοικητής της NASA Μπιλ Νέλσον δήλωσε ότι είχε δει την απόρρητη έκθεση για τα UAP όταν υπηρετούσε στη Γερουσία. 

«Ανατρίχιασα», είπε.

Πηγή: Washington Post

Η απεραντοσύνη του Σύμπαντος

 

Ως αστροφυσικός, πάντα με εντυπωσιάζει το γεγονός ότι ακόμη και οι πιο άγριες ιστορίες επιστημονικής φαντασίας τείνουν να έχουν ξεκάθαρα ανθρώπινο χαρακτήρα. Ανεξάρτητα από το πόσο εξωτικό είναι το μέρος ή πόσο ασυνήθιστες είναι οι επιστημονικές έννοιες, η περισσότερη επιστημονική φαντασία καταλήγει να αφορά ουσιαστικά ανθρώπινες (ή ανθρωπόμορφες) αλληλεπιδράσεις, προβλήματα, αδυναμίες και προκλήσεις. Σε αυτό ανταποκρινόμαστε. Είναι αυτό που μπορούμε να καταλάβουμε καλύτερα. Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι η περισσότερη επιστημονική φαντασία λαμβάνει χώρα σε σχετικά "κοντινά" περιβάλλοντα, σε έναν πλανήτη ή διαστημόπλοιο. Η πραγματική πρόκληση είναι να συνδέσουμε την ιστορία με τα ανθρώπινα συναισθήματα, τα ανθρώπινα μεγέθη και χρονοδιαγράμματα, ενώ εξακολουθούμε να αποτυπώνουμε τις τεράστιες κλίμακες του ίδιου του Σύμπαντος.

Το πραγματικό μέγεθος του Σύμπαντος ποτέ δεν θα αποτύχει να μας κάνει να σαστίζουμε. Λέμε ότι το παρατηρήσιμο Σύμπαν εκτείνεται για δεκάδες δισεκατομμύρια έτη φωτός, αλλά ο μόνος τρόπος για να το καταλάβουμε πραγματικά, ως άνθρωποι, είναι να διασπάσουμε τα πράγματα σε μια σειρά βημάτων, ξεκινώντας με την σπλαχνική μας κατανόηση του μεγέθους της Γης. Μια απευθείας πτήση από το Ντουμπάι στο Σαν Φρανσίσκο καλύπτει απόσταση περίπου 8.000 μιλίων - περίπου ίση με τη διάμετρο της Γης. Ο Ήλιος είναι πολύ μεγαλύτερος. Η διάμετρός του είναι λίγο πάνω από 100 φορές αυτή της Γης. Και η απόσταση μεταξύ της Γης και του Ήλιου είναι περίπου 100 φορές μεγαλύτερη από αυτήν, κοντά στα 100 εκατομμύρια μίλια. Αυτή η απόσταση, η ακτίνα της τροχιάς της Γης γύρω από τον Ήλιο, είναι ένα θεμελιώδες μέτρο στην αστρονομία, η Αστρονομική Μονάδα, ή AU. Το διαστημόπλοιο Voyager 1, για παράδειγμα, εκτοξεύτηκε το 1977 και, ταξιδεύοντας με ταχύτητα 11 μιλίων ανά δευτερόλεπτο, απέχει τώρα 154 AU από τον Ήλιο.

Αλλά τα αστέρια είναι πολύ πιο μακριά από αυτό. Το πλησιέστερο, Proxima Centauri, είναι περίπου 270.000 AU, ή 4,25 έτη φωτός μακριά. Θα πρέπει να παρατάξετε 30 εκατομμύρια Ήλιους για να καλύψετε το χάσμα μεταξύ του Ήλιου και του Proxima Centauri. Οι Vogons στο The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy (1979) του Ντάγκλας Άνταμς είναι σοκαρισμένοι που οι άνθρωποι δεν έχουν ταξιδέψει στο σύστημα Proxima Centauri για να δουν την ειδοποίηση καταστροφής της Γης. Το αστείο είναι πόσο απίστευτα μεγάλη είναι η απόσταση.

Remaining Time-0:00

Fullscreen

Mute

Τέσσερα έτη φωτός αποδεικνύεται ότι είναι περίπου η μέση απόσταση μεταξύ των άστρων του Γαλαξία μας, στον οποίο ο Ήλιος είναι μέλος. Αυτός είναι πολύ άδειος χώρος! Ο Γαλαξίας μας περιέχει περίπου 300 δισεκατομμύρια αστέρια, σε μια τεράστια δομή με διάμετρο περίπου 100.000 έτη φωτός. Μία από τις πραγματικά συναρπαστικές ανακαλύψεις των τελευταίων δύο δεκαετιών είναι ότι ο Ήλιος μας δεν είναι καθόλου μοναδικός στο να φιλοξενεί μια ακολουθία πλανητών: τα στοιχεία δείχνουν ότι η πλειονότητα των άστρων που μοιάζουν με τον Ήλιο στον Γαλαξία μας έχουν πλανήτες σε τροχιά γύρω τους, πολλοί με μέγεθος και απόσταση από το γονικό τους αστέρι επιτρέποντάς τους να φιλοξενήσουν ζωή όπως τη γνωρίζουμε.

Ωστόσο, το να φτάσουμε σε αυτούς τους πλανήτες είναι ένα άλλο θέμα: το Voyager 1 θα έφτανε στο Proxima Centauri σε 75.000 χρόνια αν ταξίδευε προς τη σωστή κατεύθυνση - κάτι που δεν κάνει. Οι συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας χρησιμοποιούν μια ποικιλία κόλπων για να διανύσουν αυτές τις διαστρικές αποστάσεις: βάζοντας τους επιβάτες τους σε κατάσταση αναστολής κινούμενων εικόνων κατά τη διάρκεια μεγάλων ταξιδιών ή ταξιδεύοντας κοντά στην ταχύτητα του φωτός (για να επωφεληθούν από τη διαστολή του χρόνου που προβλέπεται στη θεωρία του Άλμπερτ Αϊνστάιν για την ειδική σχετικότητα). Ή επικαλούνται μονάδες παραμόρφωσης, σκουληκότρυπες ή άλλα φαινόμενα που δεν έχουν ακόμη ανακαλυφθεί.

Όταν οι αστρονόμοι έκαναν τις πρώτες οριστικές μετρήσεις της κλίμακας του Γαλαξία μας πριν από έναν αιώνα, συγκλονίστηκαν από το μέγεθος του Σύμπαντος που είχαν χαρτογραφήσει. Αρχικά, υπήρχε μεγάλος σκεπτικισμός ότι τα λεγόμενα "σπειροειδή νεφελώματα" που φαίνονται σε φωτογραφίες του ουρανού, ήταν στην πραγματικότητα "νησιωτικά σύμπαντα" - δομές τόσο μεγάλες όσο ο Γαλαξίας μας, αλλά σε πολύ μεγαλύτερες αποστάσεις. Ενώ η συντριπτική πλειονότητα των ιστοριών επιστημονικής φαντασίας παραμένουν στον Γαλαξία μας, μεγάλο μέρος της ιστορίας των τελευταίων 100 ετών αστρονομίας ήταν η ανακάλυψη του πόσο μεγαλύτερο είναι το Σύμπαν. Ο πλησιέστερος γαλαξιακός μας γείτονας βρίσκεται περίπου 2 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά, ενώ το φως από τους πιο μακρινούς γαλαξίες που μπορούν να δουν τα τηλεσκόπιά μας, ταξιδεύει σε εμάς το μεγαλύτερο μέρος της ηλικίας του Σύμπαντος, περίπου 13 δισεκατομμύρια χρόνια.

Ανακαλύψαμε τη δεκαετία του 1920 ότι το Σύμπαν επεκτείνεται από τη Μεγάλη Έκρηξη. Αλλά πριν από περίπου 20 χρόνια, οι αστρονόμοι διαπίστωσαν ότι αυτή η επέκταση επιταχύνεται, οδηγούμενη από μια δύναμη της οποίας την υλική φύση δεν την καταλαβαίνουμε, αλλά στην οποία δίνουμε το όνομα της "σκοτεινής ενέργειας". Η σκοτεινή ενέργεια λειτουργεί σε κλίμακες μήκους και χρόνου του Σύμπαντος ως σύνολο: πώς θα μπορούσαμε να αποτυπώσουμε μια τέτοια έννοια σε ένα κομμάτι μυθοπλασίας;

Η ιστορία δεν σταματά εκεί. Δεν μπορούμε να δούμε γαλαξίες από εκείνα τα μέρη του Σύμπαντος για τα οποία δεν έχει περάσει αρκετός χρόνος από την Μεγάλη Έκρηξη για να φτάσει το φως σε εμάς. Τι βρίσκεται πέρα από τα παρατηρήσιμα όρια του Σύμπαντος; Τα πιο απλά κοσμολογικά μας μοντέλα υποδηλώνουν ότι το Σύμπαν είναι ομοιόμορφο στις ιδιότητές του στις μεγαλύτερες κλίμακες και εκτείνεται για πάντα. Μια διαφορετική ιδέα αναφέρει ότι η Μεγάλη Έκρηξη που γέννησε το Σύμπαν μας, είναι μόνο μία από τον (ενδεχομένως άπειρο) αριθμό τέτοιων εκρήξεων και ότι το προκύπτον "πολυσύμπαν" έχει μια έκταση εντελώς πέρα από την αντίληψή μας.

Ο Αμερικανός αστρονόμος Νιλ ντεΓκρας Τάισον είπε κάποτε: "Το Σύμπαν δεν έχει καμία υποχρέωση να έχει νόημα για εσάς". Ομοίως, τα θαύματα του Σύμπαντος δεν έχουν καμία υποχρέωση να διευκολύνουν τους συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας να λένε ιστορίες για αυτά. Το Σύμπαν είναι ως επί το πλείστον κενός χώρος και οι αποστάσεις μεταξύ των άστρων στους γαλαξίες και μεταξύ των γαλαξιών του Σύμπαντος είναι ακατανόητα τεράστιες σε ανθρώπινες κλίμακες. Η αποτύπωση της πραγματικής κλίμακας του Σύμπαντος, ενώ κατά κάποιον τρόπο συνδέεται με ανθρώπινες προσπάθειες και συναισθήματα, είναι μια τρομακτική πρόκληση για κάθε συγγραφέα επιστημονικής φαντασίας. Ο Όλαφ Στάπλεντον ανέλαβε αυτή την πρόκληση στο μυθιστόρημά του Star Maker (1937), στο οποίο τα αστέρια και τα νεφελώματα, και το σύμπαν συνολικά, είναι συνειδητά. Ενώ είμαστε ταπεινωμένοι από το μικροσκοπικό μας μέγεθος σε σχέση με το σύμπαν, ο εγκέφαλός μας δεν μπορεί ωστόσο να κατανοήσει, σε κάποιο βαθμό, πόσο μεγάλο είναι το Σύμπαν που κατοικούμε. Αυτό είναι ελπιδοφόρο, καθώς, όπως είπε ο αστροβιολόγος Κέιλεμπ Σαρφ του Πανεπιστημίου Κολούμπια: "Σε έναν πεπερασμένο κόσμο, μια κοσμική προοπτική δεν είναι πολυτέλεια, είναι αναγκαιότητα". Η μετάδοση αυτού στο κοινό είναι η πραγματική πρόκληση που αντιμετωπίζουν οι αστρονόμοι όπως και οι συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας.

* Το άρθρο του συγγραφέα και καθηγητή αστροφυσικής στο πανεπιστήμιο Πρίνστον, Michael Strauss δημοσιεύτηκε στο Aeon. Τo Αeon, είναι διαδικτυακό περιοδικό, που θέτει μεγάλα ερωτήματα, αναζητώντας φρέσκες απαντήσεις και μια νέα οπτική στην κοινωνική πραγματικότητα, την επιστήμη, τη φιλοσοφία και τον πολιτισμό. Το NEWS 24/7 αναδημοσιεύει κάθε εβδομάδα μια ιστορία για όσους λατρεύουν την πρωτότυπη σκέψη πάνω σε παλιά και νέα ζητήματα.