Μαθουσάλας του ωκεανού: Όρκα στον Ειρηνικό «γεννήθηκε πριν από τη βύθιση του Τιτανικού»

Η Γιαγιάκα (αριστερά) ξεχωρίζει από μια εγκοπή στο ραχιαίο πτερύγιο και μια άσπρη βούλα στην πλάτη (Πηγή: Simon Pidcock / Ocean EcoVentures) 

Βανκούβερ

Η «Γιαγιάκα», όπως την αποκαλούν οι θαυμαστές της, είναι πιθανότατα η γηραιότερη γνωστή όρκα. Το κήτος που εμφανίστηκε αυτή την εβδομάδα στα Στενά της Τζόρτζια, στις δυτικές ακτές του Καναδά, εκτιμάται ότι γεννήθηκε πριν από τη βύθιση του Τιτανικού και είναι σήμερα 103 ετών.

Η Granny είναι επικεφαλής μίας από τις μητριαρχικές κοινότητες όρκας στο Βόρειο Ατλαντικό, τις οποίες παρακολουθούν συστηματικά από τη δεκαετία του 1970 ερευνητές και λάτρεις των θαλάσσιων θηλαστικών.

Η άφιξή της από τα νερά της Καλιφόρνια στα Στενά της Τζόρτζια ανακοινώθηκε από τον Μάικλ Χάρις της οργάνωσης Pacific Whale Watch Association αλλά και από τον Σάιμον Πίντκοκ της εταιρείας οικολογικού τουρισμού Ocean EcoAdventures Whale Watching.

«Είμαστε ενθουσιασμένοι που την βλέπουμε [...] Γεννήθηκε πριν βυθιστεί ο Τιτανικός. Φαντάζεστε τι έχει δει στη ζωή της;» σχολίασε ο Πίντκοκ.

Οι περισσότερες όρκες που ζουν σε αιχμαλωσία πεθαίνουν πριν τα 50, ωστόσο η μέση διάρκεια ζωής στον ανοιχτό ωκεανό εκτιμάται στα 60 με 80 χρόνια.

Πώς όμως μπορεί κανείς να υπολογίσει τα χρόνια μιας άγριας όρκας; Όπως εξηγεί ο Μάικλ Χάρις, οι ερευνητές χρησιμοποιούν μια έμεση μέθοδο που είναι αποδεκτή στις ΗΠΑ και τον Καναδά.

Όλα βασίζονται στην ιδέα ότι οι όρκες παραμένουν κοντά στη μητέρα τους όλη τη ζωή τους.

Η Γιαγιάκα, η οποία ξεχωρίζει από μια εγκοπή στο πτερύγιό της και μια χαρακτηριστική άσπρη κηλίδα στη ράχη, είχε ήδη φτάσει στο ενήλικο μέγεθός της όταν φωτογραφήθηκε για πρώτη φορά το 1971. Δεδομένου ότι οι όρκες φτάνουν στο τελικό τους μέγεθος γύρω στην ηλικία των 20 ετών, η Γιαγιάκα πρέπει να είχε γεννηθεί το αργότερο το 1951.

Το 1971 όμως η Γιαγιάκα ζούσε κοντά στον «Ραφλς», μια αρσενική όρκα, και οι ερευνητές υποθέτουν ότι είναι γιος της. Έκτοτε η Γιαγιάκα δεν έχει θεαθεί να φροντίζει νέο μικρό, κάτι που δείχνει ότι έχει περάσει την αναπαραγωγική ηλικία, και ότι ο Ραφλς ήταν πιθανώς το τελευταίο παιδί της.

Δεδομένου ότι οι θηλυκές όρκες φτάνουν στην «κλιμακτήριο» γύρω στα 40, και το τελευταίο παιδί της Γιαγιάκας ήταν ήδη ενήλικο το 1971, το έτος γέννησής της πρέπει να ήταν το 1911, ένα χρόνο πριν την τραγωδία του Τιτανικού.

Ποτέ δεν θα μάθουμε με βεβαιότητα. Ας ελπίσουμε όμως ότι η Γιαγιάκα και η παρέα της θα επιστρέφουν για πολλά ακόμα χρόνια στον κόλπο τους.

Newsroom ΔΟΛ

Δείτε τι συμβαίνει σε ένα δάσος στο Τσερνόμπιλ 28 χρόνια μετά την έκρηξη

Αφιέρωμα των New York Times στην περιοχή του Τσερνόμπιλ αποκαλύπτει ότι σαφώς υπάρχει ακόμα ραδιενέργεια, αλλά η φύση είναι πολύ προσαρμοστική.

Μαζί με έναν επιστήμονα της περιοχής, ο δημοσιογράφος των New York Times προχωρά μέσα σε ένα δάσος με πολύ πυκνή βλάστηση. Τα επίπεδα ραδιενέργειας στον μετρητή που κρατά ο επιστήμονας είναι πάνω από τα φυσιολογικά. «Τυπικό για την περιοχή, είναι πολύ κοντά στο εργοστάσιο του Τσερνόμπιλ», εξηγεί ο Δρ. Mousseau. Τα χωριά γύρω από το εργοστάσιο εγκαταλείφθηκαν το 1986, μετά την έκρηξη του αντιδραστήρα που συγκλόνισε την υφήλιο.

Τα επίπεδα ραδιενέργειας αυξάνονται όσο πλησιάζεις στον αντιδραστήρα, ο οποίος το 2017 θα καλυφθεί από μια αψίδα που θα κρατάει μέσα την όποια ραδιενέργεια. Παρ' όλα αυτά, τα επίπεδα ραδιενέργειας είναι τόσο υψηλά, που ο οποιοσδήποτε άνθρωπος θα καθόταν στην περιοχή για 10 ημέρες θα λάμβανε ραδιενέργεια ισάξια με αυτήν που λαμβάνει ο μέσος Αμερικανός σε ένα χρόνο.
Παρ' όλη τη ραδιενέργεια όμως, αυτή η περιοχή είναι εξαιρετικά χρήσιμη ως παράδειγμα για τη μελέτη του αντίκτυπου που έχει η ραδιενέργεια σε οργανισμούς σε μακροχρόνιο επίπεδο.
Συνήθως, σε αυτά τα επίπεδα ραδιενέργειας δεν αντέχουν τα περισσότερα είδη. Αποκτούν όγκους, γενετικές μεταλλάξεις και καταρράκτη, εξηγεί ο επιστήμονας.
Ο Δρ. Mousseau, βιολόγος στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καρολίνα, επισκέπτεται την περιοχή από το 1999, μελετώντας νυχτερίδες, πεταλούδες, σκαθάρια, αράχνες, ποντίκια και άλλα μικρά θηλαστικά της περιοχής, παρουσιάζοντας κατά καιρούς τα αποτελέσματα που δείχνουν τις τρομερές συνέπειες της ραδιενέργειας.
Σωματικές παραμορφώσεις σε ζώα, όπως παραμορφωμένα ράμφη σε πουλιά, αλλά και αυξημένοι θάνατοι σε έντομα και αράχνες, παρόλο που κάποιοι συνάδελφοί τους αντιτίθενται στις έρευνες, ισχυριζόμενοι ότι είναι δύσκολο να μετρήσεις τον μέσο όρο ραδιενέργειας σε αυτές τις περιοχές.
Κάποια είδη όμως επιβιώνουν και μάλιστα πολλαπλασιάζονται στην περιοχή, όπως δύο είδη αηδονιών. Εκτός από τα πουλιά, το άλλο μεγάλο ενδιαφέρον του Δρ. Mousseau είναι οι αράχνες και οι ιστοί τους, καθώς παρατήρησε διαφορές στον τρόπο που υφαίνουν τον ιστό τους. Έχει αποδειχθεί ότι ουσίες όπως η καφεΐνη έχουν επίδραση στις αράχνες, που αλλάζουν τον τρόπο που υφαίνουν τον ιστό τους, και ο Δρ. Mousseau μελετά τις επιδράσεις αυτές της ραδιενέργειας.
Μετά το ατύχημα στη Φουκουσίμα, ο επιστήμονας άρχισε έρευνες και εκεί και είδε ότι η φύση παρουσιάζει τα ίδια συμπτώματα.
Πηγή: protothema.gr

Επιβεβαιώθηκε η ανακάλυψη του 117

 

Ένα ακόμη χημικό στοιχείο, με τον ατομικό αριθμό 117, πρόκειται να προστεθεί στον διάσημο Περιοδικό Πίνακα, ο οποίος διαρκώς μεγαλώνει χάρη σε νέες ανακαλύψεις στοιχείων που είναι πολύ "βαριά".

Το στοιχείο 117 ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά το 2010 από μια αμερικανο-ρωσική επιστημονική ομάδα και τώρα, όπως παραδοσιακά απαιτείται, υπήρξε η επιβεβαίωση της ύπαρξης του, καθώς μια δεύτερη διεθνής ερευνητική ομάδα, με επικεφαλής γερμανούς επιστήμονες, κατάφερε επίσης να «δει» το εν λόγω στοιχείο.

Το επόμενο βήμα, σύμφωνα με το "New Scientist", θα είναι πλέον η Διεθνής Ένωση Καθαρής και Εφαρμοσμένης Χημείας (IUPAC) και η αντίστοιχη Διεθνής Ένωση Καθαρής και Εφαρμοσμένης Φυσικής (IUPAP) να αποδεχθούν επίσημα την επιβεβαίωση και να αποφασίσουν αν χρειάζονται και άλλα πειράματα ή αν θα αναγνωρίσουν οριστικά το νέο στοιχείο 117, οπότε αυτό θα πρέπει πλέον να πάρει ένα όνομα.

Η κοινή επιτροπή των δύο επιστημονικών Ενώσεων θα κρίνει ποιός ερευνητικός φορέας δικαιούται να «βαφτίσει» το νέο στοιχείο;

Η τιμή ανήκει πρωτίστως στους επιστήμονες του Εθνικού Εργαστηρίου Λόρενς Λίβερμορ του υπουργείου Ενέργειας των ΗΠΑ και του Κοινού Ινστιτούτου Πυρηνικής Έρευνας της Ρωσίας, που έκαναν τη σχετική αρχική ανακάλυψη προ τετραετίας, όπως μετέδωσε το Αθηναϊκό Πρακτορείο.

Η επιβεβαίωση έγινε στον γερμανικό επιταχυντή του Κέντρου Έρευνας Βαρέων Ιόντων Χέλμχολτς στο Ντάρμσταντ.

Οι Γερμανοί και άλλοι χημικοί και πυρηνικοί φυσικοί (συνολικά 72 ερευνητές από 11 χώρες), με επικεφαλής τον καθηγητή Κρίστοφ Ντίλμαν, βομβάρδισαν με ιόντα ασβεστίου έναν εξωτικό στόχο, ένα ραδιοϊσότοπο του μπερκελίου (Bk-249), και από τη σύγκρουση αυτή σχηματίστηκαν δύο άτομα του στοιχείου 117, που «έζησαν» λιγότερο από ένα δέκατο του δευτερολέπτου.

Το στοιχείο 117 -για το οποίο υπήρξε και σχετική επιστημονική δημοσίευση στο κορυφαίο περιοδικό φυσικής "Physical Review Letters"- διασπάται πολύ γρήγορα στα στοιχεία 113 και 115, τα οποία είχαν ανακαλυφθεί το 2004, στο πλαίσιο της ίδιας αμερικανο-ρωσικής ερευνητικής συνεργασίας.

Τα χημικά στοιχεία μετά τον ατομικό αριθμό 104 (αφορά τον αριθμό των πρωτονίων σε ένα πυρήνα ατόμου) θεωρούνται υπερβαρέα και είναι συνήθως φευγαλέα.

Όμως τα πιο σταθερά από αυτά (που ακόμη δεν έχουν εντοπιστεί) πιστεύεται ότι «κατοικούν» στη λεγόμενη «νησίδα σταθερότητας», μια περιοχή όπου αναμένεται να βρεθούν πυρήνες σταθερών υπερβαρέων χημικών στοιχείων με πολύ μεγάλη διάρκεια ζωής.

Προς το παρόν -και μέχρι να βρεθούν τέτοια υπερβαρέα στοιχεία στη φύση- αυτά παράγονται σε επιταχυντές με τη σύγκρουση σωματιδίων.

Η σύντηξη δύο ελαφρύτερων πυρήνων, κάτι που πολύ σπάνια συμβαίνει, μπορεί να οδηγήσει στην παραγωγή ενός υπερβαρέος στοιχείου, το οποίο ζει ελάχιστα.

Εδώ και 30 χρόνια αδιάκοπων ερευνών, νέα «τεχνητά» υπερβαρέα στοιχεία ανακαλύπτονται με ρυθμό ένα ανά δύο έως τρία χρόνια και με απώτερο στόχο πάντα την ανακάλυψη της «νησίδας σταθερότητας». Οι πιο πρόσφατες προθήκες στον Περιοδικό Πίνακα ήσαν τα στοιχεία 114 και 116, που ανακοινώθηκαν το 2011.

Δες live τη Γη όπως φαίνεται από το διάστημα

Σε γοητεύει το άγνωστο του διαστήματος και απολαμβάνεις τις εικόνες που διαρρέει η NASA κατά καιρούς; Τότε, αυτή η είδηση θα σε κάνει να τα χάσεις! Πλέον, η NASA δίνει την ευκαιρία να παρακολουθείς live τη Γη όπως φαίνεται από το διάστημα!
Τέσσερις κάμερες HD συνδέθηκαν με το Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS) και δίνουν συνεχή ροή ζωντανού videoσε απευθείας σύνδεση . Οι κάμερες εναλλάσσονται κάθε λίγα λεπτά, ενώ υπάρχουν και οι στιγμές που κόβεται το σήμα –λογικό!

Live streaming video by Ustream

Το φυσικό «διαμάντι» του Μεξικού

Το φυσικό «διαμάντι» του Μεξικού
Η Huasteca Potosina είναι μια εκπληκτικής ομορφιάς περιοχή στο βορειοανατολικό τμήμα του Μεξικού που φημίζεται για το φυσικό κάλλος, αποτελώντας τρόπον τινά το «διαμάντι» της χώρας.
Ένας τόπος θεαματικός με καταρράκτες, λίμνες και ποτάμια, όπου η πλούσια καταπράσινη βλάστηση συνδυάζεται τέλεια με τα γαλάζια χρώματα των νερών που ρέουν από παντού. Στην περιοχή δεσπόζει ο ποταμός Tamul ο οποίος δημιουργεί εντυπωσιακούς καταρράκτες που μοιάζουν να ξεπηδούν από σελίδες παραμυθιού.

Το Huasteca Potosina είναι ένας οικολογικός παράδεισος που προσφέρει μια ποικιλία από δραστηριότητες οικοτουρισμού όπως ράφτινγκ, αναρρίχηση, πεζοπορία, καγιάκ, ποδηλασία βουνού, αλλά και κάμπινγκ κατά μήκος των πολυάριθμων ποταμών και των σπηλαίων της περιοχής.

Επιπλέον, πλήθος αρχαιολογικών χώρων συμπληρώνουν το σκηνικό με το hightlight να παραμένει βέβαια μια βουτιά στις καταγάλανες καταβόθρες

 

ΠΗΓΗ: perierga.g

Ανατριχίλα: Άντρας - Φάντασμα τρέχει στις κερκίδες! (βίντεο)

 

Το βίντεο σαρώνει το ίντερνετ, και οι ειδικοί ακόμη προσπαθούν να εξηγήσουν όσα κατέγραψε η κάμερα!

Το τηλεοπτικό δίκτυo FOX που μετέδιδε αγώνα κυπέλλου στη Βολιβία κατέγραψε ένα από τα πιο περίεργα περιστατικά που έχουν σημειωθεί σε κερκίδα ποδοσφαιρικού γηπέδου:

Τον αγώνα της 17ης Απριλίου ανάμεσα στις ομάδες The Strongest και Defensor Sporting παρακολούθησε και ένα... φάντασμα!

Λίγα λεπτά πριν το τελευταίο σφύριγμα του αγώνα, η κάμερα εστιάζει σε ένα σημείο της κερκίδας, όπου εμφανίζεται μία φιγούρα να τρέχει από τη μία άκρη στην άλλη και να περνάει μέσα από το διαχωριστικό πλέγμα!

Κάποιοι υποστηρίζουν ότι το συγκεκριμένο γήπεδο χίστηκε σε σημείο που παλαιότερα βρισκόταν ένα νεκροταφείο, ενώ τη δεκαετία του '50 ένα τμήμα της κερκίδας κατέρρευσε παρασύροντας στο θάνατο 500 περίπου θεατές!

Δείτε το βίντεο που κάνει το γύρο του διαδικτύου.

Μπορεί ένας πάπυρος να αλλάξει την ιστορία του Ιησού;

Ένα αμφιλεγόμενο τμήμα ενός παπύρου, που χρονολογείται από  τον 8ο αιώνα μ.Χ, και στο οποίο αναφέρεται η ύπαρξη συζύγου του Ιησού Χριστού, βρίσκεται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος επιστημονικών άρθρων, καθώς μπορεί να φέρνει στο φως τον τρόπο που σκέφτονταν οι χριστιανοί της πρωτοχριστιανικής περιόδου.

Ένα τμήμα παπύρου σε κοπτική γραφή δημοσιοποιήθηκε από την καθηγήτρια Ιστορίας της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ, Κάρεν Κινγκ, το 2012 κατά τη διάρκεια επιστημονικού συνεδρίου. Οι λέξεις «Ο Ιησούς τους είπε. Η σύζυγός μου θα μπορεί να γίνει μαθήτριά μου.» είναι γραμμένες στο κέντρο του τμήματος του παπύρου.Το μήνυμα από το παρελθόν πυροδότησε συζητήσεις σχετικά με τον ρόλο των γυναικών στην πρωτοχριστιανική περίοδο.

Πολλοί ειδικοί είχαν σπεύσει να απορρίψουν την ανακάλυψη της Κινγκ, ενώ αρκετοί θεώρησαν ότι το τμήμα του παπύρου είναι ενδεχομένως πλαστογραφημένο. Ωστόσο, σε μια σειρά άρθρων που δημοσιεύθηκαν στη Θεολογική Επιθεώρηση του Χάρβαρντ (HarvardTheological Review), διάφοροι ειδικοί παρέθεσαν αναλύσεις τους ως προς τη χημική σύσταση και την αρχαία γραφή του τμήματος του παπύρου. Κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το μελάνι επάνω στο κομμάτι του παπύρου είναι αρχαίο και ότι οι ίνες του παπύρου χρονολογούνται ανάμεσα στον 7ο και 8ο αιώνα μ.Χ. Σύμφωνα με την Κινγκ, πρόκειται για αντίγραφο ενός παλαιότερου κειμένου.
Οι μελέτες αυτές αποδεικνύουν ότι το συγκεκριμένο κομμάτι αποτελεί τμήμα αρχαίου χειρογράφου και όχι προϊόν παραχάραξης.

Η ίδια η Κινγκ αναφέρει ότι τα αποτελέσματα των αναλύσεων του παπύρου δεν αποδεικνύουν αν όντως ο Ιησούς είχε σύζυγο. Όμως, οι ομοιότητες με άλλους παπύρους και κείμενα Ευαγγελίων δείχνουν ότι υπήρχε μια μακροχρόνια συζήτηση σχετικά με τον ρόλο των γυναικών κατά την πρωτοχριστιανική περίοδο. Οι γυναίκες ήταν ανάμεσα στους πιο ένθερμους υποστηρικτές του πρώιμου Χριστιανισμού, όταν άρχισε να κερδίζει όλο και περισσότερους πιστούς μέσα σε μια συχνά εχθρική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Χριστιανοί συγγραφείς στην αρχή παρέμεναν σιωπηλοί σε ό, τι αφορά την οικογενειακή κατάσταση του Ιησού, σημειώνει η Κινγκ. Οι αναφορές ότι ήταν παντρεμένος άρχισαν να εμφανίζονται μόνο από τα τέλη του 2ου αιώνα.

Εάν το κομμάτι αυτό του παπύρου αντανακλά θρησκευτικά κείμενα που αντιγράφηκαν από αρχαιότερα κείμενα, ίσως αυτά του 4ου αιώνα, τότε δίνει νέα στοιχεία για τις πρωτοχριστιανικές ανησυχίες σε ό, τι αφορά τον ρόλο της οικογένειας στην πρώιμη χριστιανική εκκλησία, η οποία θεωρείται ότι καλούσε τους πιστούς να βάλουν στην άκρη τις οικογενειακές και αστικές τους πίστεις, προσθέτει η καθηγήτρια Ιστορίας της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ

Ο πάπυρος «δεν αποτελεί απόδειξη ότι ο Ιησούς ήταν παντρεμένος. Δεν το γνωρίζουμε», τονίζει. «Όμως οι πρώτοι χριστιανοί ενδιαφέρονταν για θέματα όπως αν το θα έπρεπε να είναι παντρεμένοι ή άγαμοι», εξηγεί.

Σκεπτικισμός για την αυθεντικότητα του παπύρου

Πάντως εξακολουθεί να υπάρχει σκεπτικισμός. Σε ένα από τα άρθρα που δημοσιεύθηκε στη «Θεολογική Επιθεώρηση του Χάρβαρντ», ο καθηγητής Αιγυπτιολογίας του Πανεπιστημίου Μπράουν, Λίο Ντιπουί, υποστηρίζει ότι ο πάπυρος είναι σίγουρα πλαστός και ότι «είναι κατάλληλος για σκετς της ομάδας Μόντι Πάιθον». Σύμφωνα με τον Ντιπουί, το κείμενο είναι γεμάτο με χονδροειδή γραμματικά λάθη. Η Κινγκ απορρίπτει αυτές τις επικρίσεις απαντώντας στο επιστημονικό περιοδικό, υποστηρίζοντας ότι είναι λάθος οι εκτιμήσεις του Ντιπουί για τα γραμματικά λάθη.

Το μικροσκοπικό τμήμα παπύρου αναλύθηκε από καθηγητές Χημικής Μηχανικής, Χημείας και Βιολογίας των Πανεπιστημίων Κολούμπια, Χάρβαρντ και ΜΙΤ, σύμφωνα με τους οποίους το εν λόγω κομμάτι μοιάζει με άλλους παπύρους, που χρονολογούνται από τον 4ο μέχρι και τον 8ο αιώνα.