Το «τρελό» σχέδιο των επιστημόνων για να ξαναπαγώσουν την Αρκτική

Η κλιματική αλλαγή είναι πραγματική. Και το πρώτο και μεγαλύτερο θύμα της είναι οι πάγοι της Αρκτικής Θάλασσας.
Από το 1980, η ποσότητα των πάγων της Αρκτικής μειώνεται κατά μέσο όρο περισσότερο από 13% κάθε δεκαετία. Εκτιμάται ότι αν οι πάγοι συνεχίσουν να λιώνουν με το σημερινό ρυθμό το 2030 δεν θα υπάρχουν πια.
Ίσως όμως υπάρχει λύση! Μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Earth's Future» («Το μέλλον της Γης») δείχνει ότι μια ομάδα επιστημόνων από το Πανεπιστήμιο της Αριζόνα, ίσως έχει βρει ένα έξυπνο σχέδιο για να αντιστρέψει την κατάσταση.
Σύμφωνα με το Discovery, το σχέδιο - όσο τρελό κι αν ακούγεται - είναι να επανακαταψύξουμε το 10% της Αρκτικής Θάλασσας χρησιμοποιώντας γιγάντιες αντλίες - οι οποίες θα λειτουργούν με αιολική ενέργεια.
Πως θα λειτουργήσει; 
Το θαλασσινό νερό που θα χρησιμοποιείται, θα ψεκάζεται από τις αντλίες πάνω από τους ήδη υπάρχοντες πάγους. Λόγω της θερμοκρασίας του αέρα που είναι περίπου -40 βαθμοί Κελσίου το νερό θα παγώνει και θα δημιουργεί νέο πάγο.
Σύμφωνα με το σχέδιο θα χρειαστούν 10 εκατομμύρια αντλίες που θα ψεκάζουν 16,5 κιλά νερού ανά δευτερόλεπτο για να δημιουργηθούν περίπου 3 πόδια πάγου πάνω από το 10% της Αρκτικής Θάλασσας.

Για κάθε 4 πόδια νερού που θα ψεκάζεται, ο πάγος θα γίνεται 3 πόδια παχύτερος. Αυτό το σχέδιο - αν δουλέψει - θα αναβάλλει το λιώσιμο των πάγων για περίπου 17 χρόνια, κάθε χρονιά που θα πραγματοποιείται.
Σύμφωνα με τους επιστήμονες: «η εφαρμογή του σχεδίου σε ολόκληρη την Αρκτική στις αρχές της δεκαετίας του 2030, θα μπορούσε να γυρίσει το ρολόι στο σήμερα».
Είναι το σχέδιο τρελό;
Το σχέδιο φυσικά δεν είναι εύκολο και επίσης είναι ιδιαίτερα δαπανηρό. Με μια πρόχειρη, θεωρητική εκτίμηση θα μπορούσε να κοστίσει 500 δις. ευρώ. Η ομάδα του Πανεπιστημίου της Αριζόνα πάντως ήδη βρίσκεται στη διαδικασία να δημιουργήσει μια πρωτότυπη αντλία.
«Το σχέδιο είναι φιλόδοξο και λίγο τρελό στο πεδίο της εφαρμογής, αλλά όλες οι επιλογές που υπάρχουν στο τραπέζι είναι λίγο τρελές», τονίζει ο αστροφυσικός και επικεφαλής της ομάδας των ερευνητών του Πανεπιστημίου της Αριζόνα, Στίβεν Ντες.

Η NASA ανακάλυψε 7 αδελφές της Γης με συνθήκες κατάλληλες για ζωή (video+pics)

Όχι έναν, ούτε δύο, ούτε τρεις, αλλά επτά μικρούς εξωπλανήτες, οι οποίοι έχουν μεγάλες ομοιότητες με τη Γη, ανακάλυψαν επιστήμονες της NASA γύρω από ένα σχετικά κοντινό και αχνό άστρο στον Αστερισμό του Υδροχόου, σε απόσταση περίπου 40 ετών φωτός.

Τουλάχιστον τρεις από αυτούς τους εξωπλανήτες μπορεί, μάλιστα, να διαθέτουν ωκεανούς νερού στην επιφάνειά τους, συνεπώς θεωρούνται ιδανικοί «στόχοι» για την αναζήτηση εξωγήινης ζωής στο μέλλον. Ήδη πάντως το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble ερευνά τις ατμόσφαιρες γύρω από αυτούς τους πλανήτες…
Το εν λόγω σύστημα διαθέτει τόσο το μεγαλύτερο αριθμό πλανητών με μέγεθος παρόμοιο της Γης που έχουν ποτέ βρεθεί, όσο και το μεγαλύτερο αριθμό πλανητών που θα μπορούσαν να φιλοξενούν υγρό νερό και άρα ζωή. Η Αμερικανική Διαστημική Υπηρεσία (NASA) θεώρησε αρκετά σημαντικό το γεγονός για να το προβάλει, διοργανώνοντας σχετική συνέντευξη Τύπου με τη συμμετοχή των επιστημόνων που έκαναν την ανακάλυψη.

Το άστρο είναι ένας πολύ ψυχρός ερυθρός νάνος με την ονομασία Trappist-1, με μέγεθος μόλις το 8% του Ήλιου μας και οριακά μεγαλύτερο του πλανήτη Δία, ενώ η φωτεινότητά του είναι μόλις το 0,05% της φωτεινότητας του Ήλιου.
Από τους επτά εξωπλανήτες (Trappist-1b, c, d, e, f, g και h), οι έξι βρίσκονται στη ζώνη που θα μπορούσε να φιλοξενεί ζωή, με θερμοκρασίες που κυμαίνονται από μηδέν έως 100 βαθμούς Κελσίου, δηλαδή ανάλογες των θερμοκρασιών της Γης και της Αφροδίτης.
Στο ερώτημα αν κάποια από τις επτά «αδελφές» της Γης διαθέτει όντως κάποια μορφή ζωής, η απάντηση των επιστημόνων προς το παρόν είναι «δεν γνωρίζουμε».
Η NASA πάντως θεωρεί ότι το εν λόγω σύστημα εξωπλανητών θα αποτελέσει τον κατ' εξοχήν στόχο του υπό κατασκευή νέου διαστημικού τηλεσκοπίου της «Τζέημς Γουέμπ».

Οι μάζες, το μέγεθος και η πυκνότητα των επτά εξωπλανητών είναι παρόμοια με της Γης. Πιθανότατα είναι και αυτοί βραχώδεις, ενώ μπορεί να έχουν νερό σε υγρή μορφή (ιδίως οι ενδιάμεσοι Trappist-1e, f και g), κάτι που προς το παρόν πάντως αποτελεί απλή εικασία, καθώς δεν υπάρχει τρόπος για να επιβεβαιωθεί.
Οι πλανήτες διαγράφουν μια πλήρη τροχιά γύρω από το μητρικό άστρο τους σε μιάμιση έως 13 γήινες μέρες (η διάρκεια του έτους τους), ενώ αν και βρίσκονται πολύ πιο κοντά στο άστρο τους από ό,τι η Γη στον Ήλιο, δεν «ψήνονται» από αυτό, επειδή το Trappist-1 είναι ένα πολύ πιο ψυχρό άστρο, άρα εκπέμπει λιγότερη ακτινοβολία.

Οι ερευνητές από οκτώ χώρες, με επικεφαλής τον Μισέλ Γκιγιόν του Ινστιτούτου Διαστημικών Επιστημών και Αστροφυσικής του βελγικού Πανεπιστημίου της Λιέγης, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature».

Τον Μάιο του 2016 ο Γκιγιόν και οι συνεργάτες του είχαν ανακαλύψει τρεις εξωπλανήτες γύρω από το συγκεκριμένο άστρο, που ονομάσθηκε έτσι επειδή η ανακάλυψη έγινε με τη «μέθοδο της διάβασης» από το ρομποτικό μικρό βελγικό τηλεσκόπιο Trappist διαμέτρου 0,6 μέτρων του Ευρωπαϊκού Νοτίου Αστεροσκοπείου (ESO) στη Χιλή.
Τώρα, συνδυάζοντας νέες παρατηρήσεις και από άλλα επίγεια και διαστημικά τηλεσκόπια (μεταξύ των οποίων το Πολύ Μεγάλο Τηλεσκόπιο-VLT του ESO και το τηλεσκόπιο Spitzer της NASA), εντόπισαν άλλους τέσσερις εξωπλανήτες στο ίδιο σύστημα.

Οι αστρονόμοι δήλωσαν ότι θα συνεχίσουν τη μελέτη για να μάθουν περισσότερα για το εν λόγω σύστημα, που - όσον αφορά τις τροχιές των πλανητών του - θυμίζει το σύστημα του Δία με τα φεγγάρια του, αλλά σε μεγαλύτερη κλίμακα.
«Πρόκειται για ένα εκπληκτικό πλανητικό σύστημα. Όχι μόνο επειδή βρήκαμε τόσους πολλούς πλανήτες σε αυτό, αλλά επειδή όλοι είναι απρόσμενα όμοιοι σε μέγεθος με τη Γη», δήλωσε ο Γκιγιόν.

Αρχικά οι επιστήμονες νόμιζαν ότι οι περισσότεροι εξωπλανήτες είναι γιγάντιοι, σαν τον Δία ή μεγαλύτεροι.

Αλλά όσο αυξάνουν οι παρατηρήσεις εξωπλανητών, τόσο οι αστρονόμοι πείθονται ότι οι πλανήτες με μέγεθος ανάλογο της Γης αφθονούν στο γαλαξία μας. Πιθανότατα έτσι, το ηλιακό μας σύστημα που, στο εσωτερικό τμήμα του, διαθέτει τη Γη και άλλους τρεις μικρότερους από αυτήν πλανήτες (Άρη, Αφροδίτη, Ερμή), είναι τελικά κάτι συνηθισμένο…
Εκτιμάται ότι περίπου το 15% των άστρων στη γειτονιά μας είναι πολύ ψυχρά άστρα όπως το Trappist-1, πράγμα που τα καθιστά στόχους των αστρονόμων για μελλοντική έρευνα σε αναζήτηση εξωπλανητών γύρω τους.
Εντυπωσιακό βίντεο 360ᵒ: Περιπλανήσου σε ένα από τα «αδελφάκια» της Γης

Ερχεται νέα εποχή των παγετώνων

Στην ταινία επιστημονικής φαντασίας 'Μετά την Επόμενη Μέρα' μια σειρά από αλλαγές στις κλιματικές συνθήκες απειλούν τη Γη με μια νέα εποχή των παγετώνων.

Επιστήμονες προειδοποιούν τώρα ότι λόγω της μεγάλης κλιματικής αλλαγής το σενάριο αυτό θα μπορούσε να γίνει πραγματικότητα καθώς θεωρούν πλέον πολύ πιθανή τη διακοπή του Γκολφ Στριμ, του θερμού ρεύματος στον Ατλαντικό που ρυθμίζει το κλίμα σε ένα μεγάλο μέρος του πλανήτη. Λόγω της κλιματικής αλλαγής οι ερευνητές φοβούνται ότι μέσα σε 300 χρόνια το ρεύμα αυτό θα έχει 'σβήσει' διαταράσσοντας την κλιματική ισορροπία του πλανήτη και φέρνοντας πολικές θερμοκρασίες στην Ευρώπη και τη Βόρειο Αμερική.
Τον μεγάλο κίνδυνο διακοπής του Γκολφ Στριμ ανακάλυψε ο επιστήμονας Βέι Λιου του Πανεπιστημίου του Γέιλ, ο οποίος δημοσίευσε την έρευνά του στην επιθεώρηση 'Science Advances'. Καθοριστικό ρόλο, σύμφωνα με τη νέα επιστημονική έρευνα για την κατάσταση του θαλάσσιου ρεύματος, παίζει η ανταλλαγή αλατιού ανάμεσα στον Ατλαντικό και τον Ινδικό ωκεανό. Εάν η πρόσληψη αλατιού μειωθεί, τότε το Γκολφ Στριμ μπορεί να οδηγηθεί σε διάλυση επηρεάζοντας περιοχές από την Καραϊβική μέχρι την Ισλανδία και από τη Νορβηγία μέχρι τη Νότιο Αφρική.

Μελετώντας νέα στοιχεία διαπίστωσαν ότι η ποσότητα αλατιού που μένει στη νότια θάλασσα είναι σημαντικά μικρότερη, κάτι που προοιωνίζεται ένα εφιαλτικό μέλλον για τη Γηραιά Ηπειρο. Λαμβάνοντας υπόψη την τωρινή συγκέντρωση διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα (405 μέρη ανά εκατομμύριο) και συγκρίνοντάς τη με τα προβιομηχανικά επίπεδα συμπέραναν ότι μέσα σε 100 χρόνια το Γκολφ Στριμ έχασε το ένα τρίτο της ισχύος του και εξακολουθεί να επιβραδύνεται. Προβλέπουν ότι όταν η συγκέντρωση διοξειδίου του άνθρακα φτάσει τα 710 μέρη ανά εκατομμύρια (πιθανότατα μέσα στα επόμενα 300 χρόνια) τότε το Γκολφ Στριμ θα 'σβήσει' και οι επιπτώσεις για την Ευρώπη και τη Βόρειο Αμερική θα είναι τεράστιες: πτώση της θερμοκρασίας στον Βόρειο Ατλαντικό, τεράστια εξάπλωση του θαλάσσιου πάγου και μετακίνηση της ζώνης κανονικής βροχόπτωσης των εύκρατων περιοχών πολύ πιο νότια, στην τροπική ζώνη του Ατλαντικού.

Προβλέψεις
Το μοντέλο του Λιου προβλέπει ότι η παύση του Γκολφ Στριμ θα έχει συνέπειες και σε άλλα μέρη του κόσμου, και νότια του Ισημερινού. Χωρίς τη ροή κρύων υδάτων προς τα νότια θα υπάρξει υπερθέρμανση στις χώρες που βρίσκονται κάτω από τον Ισημερινό προκαλώντας κατά συνέπεια περισσότερες βροχές στη Νοτιοανατολική Βραζιλία και λιγότερες βροχές στην Κεντρική Αμερική. Αλλά και μεγάλη μείωση του θαλάσσιου πάγου στην Ανταρκτική.

Το θερμό θαλάσσιο ρεύμα στον Ατλαντικό ξεκινά από τον Κόλπο του Μεξικού. Από εκεί τα θερμά ύδατα, τα οποία κατευθύνονται από τους ανέμους και την περιστροφή της Γης, φτάνουν βόρεια και στην πορεία η θερμοκρασία τους πέφτει και γίνονται πιο αλμυρά επειδή το νερό διαρκώς εξατμίζεται, ενώ η πυκνότητά τους αυξάνεται. Τέλος, τα πιο δροσερά και πλούσια σε αλάτι ύδατα αρχίζουν να ρέουν ξανά προς τον Νότο. 

ΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑΣ

Η διακοπή του Γκολφ Στριμ μπορεί να ρίξει τη θερμοκρασία κατά 7 βαθμούς Κελσίου τον χειμώνα στην Ισλανδία, κατά 5 βαθμούς στη Βόρεια Νορβηγία, να οδηγήσει σε πτώση του υδραργύρου κατά 3 βαθμούς στην Ιρλανδία και τη Σκοτία και κατά 1 βαθμό στη Βρετανία, τη Γερμανία και στις χώρες της Βαλτικής. Και όλες αυτές οι μεταβολές αναμένεται να συμβούν παρόλο που η παγκόσμια θερμοκρασία θα έχει αυξηθεί κατά 2 με 3 βαθμούς Κελσίου.

«Εξωγήινο» το στιλέτο του Τουταγχαμών

Eνα στιλέτο ηλικίας 3.300 ετών, που βρέθηκε στην Αίγυπτο, στον ανεκτίμητης αξίας θησαυρό του φαραώ Τουταγχαμών, είχε σφυρηλατηθεί με σίδερο που προερχόταν από μετεωρίτη, υποστηρίζεται σε μια μελέτη Αιγύπτιων και Ιταλών επιστημόνων.
O Τουταγχαμών αν και μια μάλλον ασήμαντη μορφή της 18ης Δυναστείας καθώς πέθανε σε ηλικία μόλις 19 ετών και έμεινε για λίγο χρόνο στο θρόνο είναι σήμερα ένας από τους γνωστότερους φαραώ της αρχαίας Αιγύπτου, χάρη στην ανακάλυψη του τάφου του - του πρώτου ασύλητου βασιλικού τάφου που ανακαλύφθηκε - και του αμύθητου θησαυρού που βρέθηκε σε αυτόν.
Το μαυσωλείο του Τουταγχαμών ανακαλύφθηκε το 1922 από τον Βρετανό αρχαιολόγο Χάουαρντ Κάρτερ. Στον τάφο του βρέθηκαν περισσότερα από 5.000 αντικείμενα πολλά από τα οποία ήταν κατασκευασμένα από ατόφιο χρυσάφι. Ανάμεσά τους ήταν και ένα στιλέτο με χρυσή λαβή και λάμα που δεν είχε οξειδωθεί. Το μαχαίρι αυτό ήταν κρυμμένο ανάμεσα στις λεπτές λωρίδες του υφάσματος που κάλυπταν τη μούμια του Τουταγχαμών.
Σύμφωνα με Αιγύπτιου και Ιταλούς επιστήμονες της Πολυτεχνικής Σχολής του Μιλάνου, του Πανεπιστημίου της Πίζας και του Μουσείου του Καΐρου, που το μελέτησαν αναλύοντας τη σύνθεση του, το στιλέτο είχε σφυρηλατηθεί με σίδερο που προερχόταν από μετεωρίτη. Όπως εξήγησαν, η λάμα περιείχε 10% νικέλιο και 0,58% κοβάλτιο, περιεκτικότητες αυτές υποδηλώνουν ότι το υλικό προήλθε από το διάστημα.
Στη μελέτη, που δημοσιεύτηκε στις 20 Μαΐου στην αμερικανική επιστημονική επιθεώρηση «Μετεωρίτες και Πλανητικές Σπουδές», παρουσιάζεται η σύνθεση της λάμας, η οποία καθορίστηκε με τη μέθοδο της φασματοσκοπικής ανάλυσης φθορισμού ακτίνων X.

Ο «Σίδηρος του Ουρανού»
Ο Μαχμούντ Ελ Χαλουάγκι, πρώην διευθυντής του Μουσείου του Καΐρου ο οποίος συμμετείχε στην έρευνα, δήλωσε για τα αποτελέσματα της μελέτης: «Η ποιότητα κατασκευής του στιλέτου δείχνει ότι την εποχή του φαραώ Τουταγχαμών οι Αιγύπτιοι ήταν ήδη δεξιοτέχνες στην κατεργασία του σιδήρου».
Σύμφωνα με τους επιστήμονες, οι φαραώ γνώριζαν την προέλευση του σιδήρου που χρησιμοποιούσαν για την κατασκευή τέτοιων αντικειμένων. Μάλιστα κατά τη διάρκεια της 19ης Δυναστείας πλάστηκε μια νέα λέξη για να τον περιγράψει, η οποία σήμαινε «σίδηρος του ουρανού». Η εισαγωγή αυτής της λέξης υποδηλώνει ότι οι αρχαίοι Αιγύπτιοι ήξεραν πως αυτά τα σπάνια κομμάτια σιδήρου είχαν κυριολεκτικά πέσει από τον ουρανό.
Το 2013, αρχαιολόγοι απέδειξαν ότι τα αρχαιότερα σιδερένια αντικείμενα που είχαν βρεθεί σε μια αιγυπτιακή νεκρόπολη — χάντρες από ταφικά περιδέραια ηλικίας 5.000 ετών — είχαν κατασκευαστεί με σίδερο από μετεωρίτες.