Τα UFO στην αμερικανική Βουλή: Τι κατέθεσαν στην Επιτροπή οι ειδικοί του Πενταγώνου

Το Κογκρέσο πραγματοποιεί την πρώτη δημόσια ακρόαση μετά την δεκαετία του 1960, σχετικά με την ύπαρξη UFO, βασιζόμενο σε μαρτυρίες και πληροφορίες του Αμερικανικού Υπουργείου Άμυνας για να διαπιστωθεί τι θα μπορούσε να προκαλεί τα φαινόμενα.

Στην ακρόαση καταθέτουν δύο ειδικοί του Πενταγώνου για το τι γνωρίζουν σχετικά με θεάσεις UFO  και διεξοδικότερα μελετάται περαιτέρω το περιεχόμενο μιας έκθεσης του Πενταγώνου τον Ιούνιο του 2021 που αποκάλυψε ότι πιλότοι του πολεμικού ναυτικού είχαν αναφέρει 144 θεάσεις αγνώστων εναέριων φαινομένων  από το 2004.

Το Πεντάγωνο έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι περισσότερα από αυτά «πιθανώς αντιπροσωπεύουν φυσικά αντικείμενα».

Όσον αφορά αυτά που κρίθηκαν ως Αγνώστου Ταυτότητας Ιπτάμενα Αντικείμενα, 18 από αυτά είχαν εξαιρετικά ασυνήθιστες συμπεριφορές πτήσης.

Συγκεκριμένα τα μυστηριώδη αυτά ιπτάμενα αντικείμενα φαίνεται ότι «παραμένουν ακίνητα στους ανέμους ψηλά, κινούνται αντίθετα με τον άνεμο, ελίσσονται απότομα ή κινούνται με σημαντική ταχύτητα, χωρίς ευδιάκριτα μέσα πρόωσης», σύμφωνα με την έκθεση.

«Η θέαση ΑΤΙΑ είναι συχνή και συνεχής στις διάφορες δράσεις του στρατού, από τις αρχές της δεκαετίας του 2000», ήταν τα λόγια του αξιωματούχου, ενώ πρόσθεσε: «Είναι ξεκάθαρο ότι πολλές από αυτές τις θεάσεις αφορούν σε φυσικά αντικείμενα, με βάση τα δεδομένα που έχουμε». Ως «φυσικά αντικείμενα» ο Σκοτ Μπρέι εννοεί ότι δεν πρόκειται για αέρια φαινόμενα.

"Υπάρχουν πολλά ανεξήγητα εναέρια φαινόμενα. Δεν ξέρουμε τι είναι, και δεν μπορούν εύκολα να εξορθολογιστούν ως καιρικό φαινόμενο ή μπαλόνια ή οτιδήποτε άλλο. Έτσι, είναι αρκετά μυστήριο", δήλωσε ο Πρόεδρος της Επιτροπής Πληροφοριών της Βουλής των Αντιπροσώπων Άνταμ Σιφ, D-Calif., σχετικά με την ακρόαση.

Θα τους πιέσουμε για μερικά πολύ σοβαρά ζητήματα", πρόσθεσε ο Αντιπρόσωπος Αντρέ Κάρσον, D-Ind., ο οποίος προεδρεύει της Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας Πληροφοριών της Βουλής, της Αντικατασκοπείας και της Υποεπιτροπής Αντιπυρετικών. Ο Κάρσον ανέφερε σε δήλωσή του ανακοινώνοντας την ακρόαση ότι είναι σημαντικό για την κυβέρνηση να "αξιολογήσει σοβαρά και να ανταποκριθεί σε πιθανούς κινδύνους εθνικής ασφάλειας - ειδικά αυτούς που δεν κατανοούμε πλήρως".

Στου που θα καταλήξει το συμπέρασμα της διεξοδικής ανάλυσης σχετικά με τα ΑΤΙΑ,  δεν είναι ακόμη ξεκάθαρο, αλλά τα σχετικά ερωτήματα που τίθενται επί τάπητος θα μπορούσαν να συνοψίζονται στο εάν τα Aγνώστου Ταυτότητας Αντικείμενα είναι πιθανώς δορυφόροι.

Εφόσον οι ειδικοί δεν έχουν ακόμη αποκλείσει μια αιτιολόγηση που να περιλαμβάνει το σενάριο της ύπαρξης εξωγήινων, οι εκπρόσωποι θα μπορούσαν επίσης να τους ζητήσουν να δώσουν περισσότερες λεπτομέρειες για τις πιθανές μεθόδους πρόωσης των UAP, μαζί με οποιοδήποτε εξωτικό υλικό που θα μπορούσε να είχε συλλεχθεί από αυτά.

Η έκθεση του 2021, η οποία δεν εξήγαγε συμπεράσματα από τις «σε μεγάλο βαθμό ασαφείς» αναφορές, μπορούσε να εξηγήσει μόνο μία από τις θεάσεις και έλεγε ότι «επί του παρόντος δεν έχουμε δεδομένα που να υποδεικνύουν ότι οποιοδήποτε UFO είναι μέρος ενός ξένου προγράμματος συλλογής ή ενδεικτικό μιας σημαντικής τεχνολογικής προόδου από έναν πιθανό αντίπαλο». Αρνήθηκε επίσης ότι οι θεάσεις συνδέονταν με οποιονδήποτε τρόπο με μυστικές δοκιμές από τον στρατό των ΗΠΑ.

"Πιστεύω ότι θα υπάρχει άνεση ως προς το να ειπωθεί στον κόσμο τι γνωρίζουμε και τι δεν έχει ακόμα εξηγηθεί", δήλωσε ο Σιφ όταν ρωτήθηκε τι μπορεί να περιμένει ο κόσμος από την ακρόαση. 

Η κυβέρνηση έχει πει ότι το Αγνώστου Ταυτότητας Αντικείμενα,  "πιθανότατα δεν έχει ούτε μία εξήγηση".

Ούτε απόρρητες ούτε μη ταξινομημένες αναφορές από την κυβέρνηση μέχρι στιγμής αποκλείουν την ύπαρξει εξωγήινων.

Άλλες πιθανές εξηγήσεις είναι "αερομεταφερόμενη ακαταστασία" όπως πουλιά και μπαλόνια, "φυσικά ατμοσφαιρικά φαινόμενα", όπως κρύσταλλοι πάγου, άκρως απόρρητα κυβερνητικά προγράμματα των ΗΠΑ ή "ξένα αντίπαλα συστήματα" από τη Ρωσία, την Κίνα ή άλλες χώρες.

Μετά από αυτή τη δημόσια ακρόαση, το Κογκρέσο θα πραγματοποιήσει μια κλειστή, απόρρητη ακρόαση σχετικά με τη δραστηριότητα της ομάδας του Πενταγώνου - γνωστή ως Ομάδα Εναέρωσης Αντικειμένων Αναγνώρισης και Συγχρονισμού Διαχείρισης (AOIMSG) - που έχει επιφορτιστεί να αποκαλύψει τις πιθανές εξηγήσεις για τις παρατηρήσεις.

ΠΗΓΗ ΒΙΝΤΕΟ: DAILY MAIL- YOUTUBE 

NASA: Στο «κυνήγι» των UFO με task force για ανεξήγητα φαινόμενα

 

Η NASA συγκροτεί μια ομάδα που θα εξετάσει περιστατικά «παρατήρησης γεγονότων», τα οποία δεν μπορούν να συσχετιστούν με αεροσκάφη ή γνωστά φυσικά φαινόμενα.

Στο «κυνήγι» των UFO μπαίνει πλέον και η NASA, η οποία συγκροτεί μια ομάδα που θα εξετάσει περιστατικά «παρατήρησης γεγονότων», τα οποία δεν μπορούν να συσχετιστούν με αεροσκάφη ή γνωστά φυσικά φαινόμενα, σύμφωνα με ανώτατο αξιωματούχο στον τομέα του Διαστήματος.

Η διαστημική υπηρεσία θα φέρει μια επιστημονική οπτική στις προσπάθειες που ήδη γίνονται από το Πεντάγωνο και τις υπηρεσίες πληροφοριών προκειμένου να ρίξουν φως σε τέτοιου είδους περιστατικά, δήλωσε ο Τόμας Ζερμπούχεν, επικεφαλής της Διεύθυνσης Επιστημονικής Αποστολής της NASA. Σύμφωνα με τον ίδιο, πρόκειται για μία έρευνα με «υψηλό ρίσκο» αλλά και «σημαντικό αντίκτυπο» και η υπηρεσία δεν θα πρέπει να διστάσει να την πραγματοποιήσει, ακόμη και αν αφορά ένα αμφιλεγόμενο πεδίο μελέτης.

Δύσκολη η εξαγωγή επιστημονικών συμπερασμάτων

Η ανακοίνωση ήρθε λίγες εβδομάδες μετά από μια σπάνια και ιστορική ακρόαση στο Κογκρέσο για τα περιστατικά θέασης αυτών που το υπουργείο Άμυνας αποκαλεί «Αγνώστου Ταυτότητος Εναέρια Φαινόμενα (UAP)» ή UFO, όπως είναι ευρέως γνωστά. Επιπλέον, το 2021 είχε δημοσιοποιηθεί μία έκθεση από τον διευθυντή της εθνικής υπηρεσίας πληροφοριών, στην οποία υπήρχε μία λίστα με περισσότερα από 140 ιπτάμενα αντικείμενα, των οποίων η ταυτοποίηση δεν κατέστη δυνατή.

Παρ’ όλα αυτά, τόσο η εννιασέλιδη έκθεση όσο και η ακρόαση στο Κογκρέσο, δεν παρείχαν αρκετές λεπτομέρειες και δεν περιείχαν ξεκάθαρα συμπεράσματα σχετικά με το τι ακριβώς ήταν αυτά τα ιπτάμενα αντικείμενα, πολλά εκ των οποίων εθεάθησαν από πιλότους του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ. Αξιωματούχοι αναφέρουν ότι δεν βρήκαν στοιχεία ότι τα εν λόγω αντικείμενα ήταν κάποιο είδος προηγμένης αεροδιαστημικής τεχνολογίας που είχε αναπτυχθεί από την Κίνα, τη Ρωσία ή άλλες χώρες. Δεν υπήρχαν, ωστόσο, ούτε στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι τα αντικείμενα αυτά ήταν εξωγήινης προέλευσης.

Ο περιορισμένος αριθμός τέτοιου είδους θεάσεων καθιστά δύσκολη την εξαγωγή «επιστημονικών συμπερασμάτων για τη φύση αυτών των γεγονότων», ανέφερε η NASA σε ανακοίνωσή της. Η υπηρεσία εξέφρασε επίσης την ανησυχία της όχι μόνο για την ασφάλεια σε εθνικό επίπεδο αλλά και σε ό,τι αφορά τις πτήσεις. «Δεν υπάρχουν στοιχεία πως τα φαινόμενα αυτά έχουν εξωγήινη προέλευση».

Ωστόσο, η NASA δήλωσε ότι θέλει να προβεί σε ενδελεχή επιστημονική εξέταση του εν λόγω ζητήματος, το οποίο έχει μετατραπεί σε εμμονή εδώ και πολλά χρόνια. Η μελέτη των φαινομένων αυτών είναι συμβατή με την αποστολή της NASA να αναζητεί σημάδια ζωής εκτός της Γης, δήλωσε η υπηρεσία.

«Η NASA πιστεύει πως τα εργαλεία της επιστημονικής ανακάλυψης είναι ισχυρά και μπορούν να χρησιμοποιηθούν και στη συγκεκριμένη περίπτωση», δήλωσε ο Ζερμπούχεν. «Έχουμε την ομάδα και τα εργαλεία που μπορούν να μας βοηθήσουν να βελτιώσουμε τον βαθμό στον οποίο κατανοούμε το άγνωστο. Αυτός είναι ο και ο ακριβής ορισμός της επιστήμης. Αυτή είναι η δουλειά μας».

«Συνωστισμός» στον εναέριο χώρο

Του εγχειρήματος της NASA θα ηγηθούν ο Ντέιβιντ Σπέργκελ, πρόεδρος του Simons Foundation στη Νέα Υόρκη και πρώην επικεφαλής του τμήματος Αστροφυσικής στο Princeton University, και ο Ντάνιελ Έβανς, βοηθός αναπληρωτής διαχειριστής για την έρευνα στη διεύθυνση επιστημονικής αποστολής της NASA. Σύμφωνα με την υπηρεσία, η μελέτη θα διαρκέσει περίπου εννέα μήνες και θα είναι ανεξάρτητη από τις προσπάθειες του Πενταγώνου.

«Είναι πιθανό να υπάρξει αντίκτυπος στην εθνική ασφάλεια και στην αντικατασκοπεία, κάτι που δεν σχετίζεται με τη δουλειά μας. Και δεν πρόκειται να μπούμε σε αυτά τα μονοπάτια στη NASA», είπε ο Ζερμπούχεν. 

Η υπηρεσία, όμως, μελετά την ατμόσφαιρα και την αεροναυτική, πρόσθεσε ο ίδιος, τονίζοντας ότι υπάρχει ανησυχία πως «ο εναέριος χώρος γεμίζει όλο και περισσότερο με πολλά και διάφορα είδη αεροσκαφών».

Η έκθεση που δημοσιεύθηκε από τον επικεφαλής της εθνικής υπηρεσίας πληροφοριών, βρήκε ότι «κάποια Εναέρια Φαινόμενα Αγνώστου Ταυτότητας φάνηκαν να παραμένουν ακίνητα στους ανέμους, να πραγματοποιούν απότομες μανούβρες ή να κινούνται με σημαντική ταχύτητα, χωρίς διακριτά μέσα ώθησης». 

Επιπλέον, σύμφωνα και πάλι με την έκθεση, «σε λιγότερες περιπτώσεις, τα συστήματα των στρατιωτικών αεροσκαφών επεξεργάστηκαν ενέργεια ραδιοσυχνοτήτων (RF) που σχετίζεται με τη θέαση UAP».

Καταθέτοντας ενώπιον της υποεπιτροπής πληροφοριών της Βουλής των Αντιπροσώπων για την αντιτρομοκρατία, την αντικατασκοπεία και την καταπολέμηση των πυρηνικών όπλων, ο Ρόναλντ. Σ. Μόλτρι, υφυπουργός Άμυνας για τις πληροφορίες και την ασφάλεια, είπε τον περασμένο μήνα ότι το Πεντάγωνο συλλέγει μαρτυρίες για μυστηριώδη ιπτάμενα αντικείμενα, τα οποία φαίνεται να αψηφούν τους νόμους της φυσικής.

«Γνωρίζουμε ότι τα μέλη των υπηρεσιών μας αντιμετώπισαν άγνωστα εναέρια φαινόμενα», δήλωσε στο δικομματικό πάνελ. «Δεσμευόμαστε σε μια προσπάθεια να προσδιορίσουμε την προέλευσή τους».

Σε συνέντευξή του στην Washington Post πέρυσι, ο διοικητής της NASA Μπιλ Νέλσον δήλωσε ότι είχε δει την απόρρητη έκθεση για τα UAP όταν υπηρετούσε στη Γερουσία. 

«Ανατρίχιασα», είπε.

Πηγή: Washington Post

7 παράξενα και σχεδόν ανεξήγητα φυσικά φαινόμενα του κόσμου μας! Μυστήρια του πλανήτη στα οποία ακόμα και η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά

Επιβλητικές οροσειρές, ειδυλλιακές παραλίες, θάλασσες- καθρέφτες είναι μερικές από τις ομορφιές και τα ανεξήγητα φαινόμενα του πλανήτη που προσελκύουν τους επισκέπτες και τους ταξιδιώτες, μερικές φορές ωστόσο η Φύση έχει κι άλλους, κρυμμένους, άσους στο μανίκι της.

Για μερικά από τα σπανιότερα και πιο θεαματικά «μυστήρια» της Γης το ταξίδι θα φτάσει από την Αυστραλία ως το Μεξικό κι από την Ανταρκτική ως την Καλιφόρνια, με «σταθμούς», μεταξύ άλλων, μια λίμνη ροζ, έναν καταρράκτη «ματωμένο», πέτρες που «περπατούν» και μια μυστική παραλία.

Η αγωνία του ανθρώπου να καταλάβει και να εξηγήσει τα φαινόμενα που βλέπει γύρω του πυροδοτούν πολλές θεωρίες και σενάρια σχετικά με την προέλευση και την ύπαρξη των παρακάτω παράξενων θεαμάτων

Καναδάς - Παγωμένη λίμνη με φυσαλίδες

Η εικόνα της λίμνης Abraham στον Καναδά είναι εντελώς απόκοσμη: το νερό είναι γεμάτο φυσαλίδες που μοιάζουν με μικρούς ιπτάμενους δίσκους που έπεσαν στο νερό και πάγωσαν ακαριαία. Στην πραγματικότητα πρόκειται για παγωμένες φυσαλίδες μεθανίου, «κάψουλες» με το αέριο που παγιδεύτηκαν στο νερό, πάγωσαν και συνέθεσαν ένα υπέροχο θέαμα.

Η λίμνη βρίσκεται στην Αλμπέρτα του Καναδά και το αλλόκοτο περιεχόμενό της δημιουργείται εξαιτίας φύλλων, ζώων και άλλων οργανισμών που πέφτουν στο νερό, βυθίζονται και «καταναλώνονται» από βακτήρια που εκλύουν μεθάνιο. Το αέριο απελευθερώνεται με τη μορφή φυσαλίδων και στην επαφή του με το παγωμένο νερό παίρνει τη μορφή παγωμένων λευκών δίσκων.

Το θέαμα, σύμφωνα με το BBC, είναι εντυπωσιακό αλλά πιθανώς και επικίνδυνο. Το μεθάνιο, εκτός του ότι τροφοδοτεί το φαινόμενο του θερμοκηπίου και θερμαίνει τον πλανήτη, είναι και πολύ εύφλεκτο. Την άνοιξη που ο πάγος λιώνει. Οι μπουρμπουλήθρες του μεθανίου «εκρήγνυνται» και σκάνε απελευθερώνοντας με θεαματικό τρόπο το περιεχόμενό τους- αλλά αν κάποιος έχει την κακή ιδέα να ανάψει πχ ένα σπίρτο εκεί κοντά, το αποτέλεσμα μπορεί να είναι μια μεγάλη έκρηξη.

Οι ταξιδιώτες μπορούν να δουν αυτούς τους εντυπωσιακούς σχηματισμούς τόσο στις λίμνες στο Εθνικό Πάρκο Banff του Καναδά αλλά και στον Αρκτικό Ωκεανό στα ανοιχτά της Σιβηρίας, όπου οι ερευνητές έχουν εντοπίσει τέτοιες γιγάντιες «φούσκες».

Ανταρκτική - Ματωμένοι καταρράκτες

Το όνομά τους τα λέει όλα. Στους Ματωμένους Καταρράκτες στην ανατολική Ανταρκτική, μοιάζει να ρέει… αίμα, βάφοντας κόκκινο τον Παγετώνα Taylor και τη λίμνη Bonney, από κάτω. Είναι ένα θέματα που προκαλεί έκπληξη- και μια μικρή ανατριχίλα.

Ασφαλώς δεν πρόκειται για αίμα, ούτε νερό που «βάφεται» κόκκινο από άλγη όπως είχαν εικάσει οι πρώτοι εξερευνητές της Ανταρκτικής. Στην πραγματικότητα, ο χρωματισμός αυτός προκύπτει από μια πολύ αλμυρή υπο-παγετώδη λίμνη.

Όπως εξηγεί το βρετανικό δίκτυο, πριν από περίπου δύο εκατομμύρια χρόνια, το πολύ αλμυρό νερό της εγκλωβίστηκε κάτω από τον παγετώνα Taylor, μακριά από φως, οξυγόνο και ζέστη. Καθώς το αλμυρό νερό περνά από μια ρωγμή στον παγετώνα, αντιδρά με το οξυγόνο στον αέρα και παίρνει αυτή την απόχρωση.

Είναι ένα οπτικό κι επιστημονικό θαύμα και ο Παγετώνας Taylor είναι το μόνο μέρος όπου μπορεί κανείς να το δει.

ΗΠΑ - Πέτρες που «περπατούν»

Όταν οι επισκέπτες άρχισαν να παρατηρούν μεγάλες πέτρες που έμοιαζαν να έχουν μετακινηθεί στην επιφάνεια της αποξηραμένης λεκάνης στη Racetrack Playa της Κοιλάδας του Θανάτου, στην Καλιφόρνια, αφήνοντας κι ένα αποτύπωμα, σαν από φίδι, στο πέρασμά τους, οι επιστήμονες προβληματίστηκαν. Πώς ήταν δυνατό τόσοι βράχοι, κάποιοι με βάρος ακόμα και 300 κιλά, να διανύουν δεκάδες μέτρα σε αυτό το απομακρυσμένο μέρος της κοιλάδας;

Το μυστήριο ενέτειναν τα «ίχνη» που άφηναν πίσω τους οι πέτρες: άλλα ήταν σαν σμιλεμένα αρμονικά αποτυπώνοντας ομαλή κίνηση, άλλα ήταν ευθεία με απότομες καμπές, δεξιά ή αριστερά. Τι ή ποιος μπορούσε να μετακινεί αυτές τις πέτρες; Οι θεωρίες και τα σενάρια περιλάμβαναν ένα σωρό εξηγήσεις, από μαγνητικά πεδία μέχρι… εξωγήινους κι από ζώα της ερήμου μέχρι φαρσέρ.

Η απάντηση δόθηκε τελικά από έναν επιστήμονα της NASA. Το 2006 ο Ralph Lorenz δημιούργησε μια μικρογραφία του φαινομένου στην κουζίνα του, χρησιμοποιώντας ένα… τάπερ, απομυθοποιώντας πλήρως τους βράχους- ταξιδιώτες.

Το χειμώνα η Racetrack Playa γεμίζει νερό και οι πέτρες στην επιφάνειά της παγιδεύονται εκεί όταν το νερό παγώνει σε ορισμένα σημεία του. Μέσα στο νερό εύκολα οι πέτρες κινούνται μέσα στη λάσπη του πυθμένα, εκείνες με άγριες πλευρές αφήνουν ίσια σημάδια πίσω τους, εκείνες που έχουν λείες επιφάνειες πιθανώς να παρεκκλίνουν της πορείας τους. Τους θερμούς μήνες ο πάγος λιώνει και το νερό εξατμίζεται. Αυτό που μένει πίσω ωστόσο είναι οι πέτρες και τα μυστηριώδη «ίχνη» τους, που όμως δεν είναι πια τόσο μυστηριώδη.

Ινδονησία - Λίμνη Kawah Ijen

Στο νησί Ιάβα της Ινδονησίας οι ταξιδιώτες γοητεύονται από το επιβλητικό ηφαίστειο Kawah Ijen αλλά αυτό που προκαλεί έκπληξη εκτός απλό θαυμασμό είναι μια εκπληκτική τιρκουάζ λίμνη στην καλδέρα του.

Υπεύθυνο γι ’αυτό το απροσδόκητο θέαμα είναι το θείο. Το μάγμα, κάτω από το ηφαίστειο, στέλνει θειϊκά αέρια μέσα στη λίμνη. Όταν συνδυαστεί με υψηλές συγκεντρώσεις διαλυμένων μετάλλων, τα αέρια δίνουν στο νερό αυτή την εκπληκτική απόχρωση του γαλάζιου. Η λίμνη κατατάσσεται στις πιο όξινες στον κόσμο με pH 0,5.

Από την ίδια πηγή προέρχονται και τα θειϊκά αέρια γύρω από τη λίμνη. Όταν, συμπυκνωμένα πέφτουν στο έδαφος, «βάφουν» το χώρο γύρω από τη λίμνη σε ένα εντυπωσιακό λαμπερό κίτρινο. Οι τυχεροί που το επιθυμούν μπορούν να απολαύσουν αυτό το θέαμα από κοντά καθώς διοργανώνονται πεζοπορίες ως τον κρατήρα του ηφαιστείου.

Μεξικό - Κρυμμένη παραλία με μεταφυσικά φαινόμενα

Οι μυστικές παραλίες αποτελούν το όνειρο σχεδόν κάθε ταξιδιώτη που «κυνηγά» τον ήλιο και τη θάλασσα. Κρυστάλλινα νερά, σκιερά σημεία, άφθονος ήλιος και το κυριότερο, όχι ορδές άλλων τουριστών, είναι τα βασικά χαρακτηριστικά τους και μπορεί κανείς όντως να τα βρει στην Playa Del Amor, την κρυμμένη παραλία σε μία από τις νήσους Marieta, στα ανοιχτά του Μεξικού.

Η ύπαρξη αυτού του μικρού «μαγικού» μυστικού αποδίδεται σε έκρηξη βόμβας! Το Μεξικό είχε αρχίσει να κάνει δοκιμές στις ακατοίκητες Νήσους Marieta στις αρχές του 20ου αιώνα , με αποτέλεσμα να προκληθεί μια μεγάλη τρύπα στην επιφάνεια ενός από τα νησιά. Με το πέρασμα του χρόνου, η θάλασσα γέμισε την τρύπα με νερό και άμμο, δημιουργώντας μια υπέροχη κρυμμένη «Εδέμ» όπου οι λουόμενοι μπορούν να κολυμπήσουν, να κάνουν ηλιοθεραπεία, ακόμα και καγιάκ, μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα.

Η Playa Del Amor είναι αθέατη και προσβάσιμη μόνο από ένα τούνελ μήκους 24 μέτρων που τη συνδέει με τον ωκεανό.

Αυστραλία - Η ροζ λίμνη

Μέσα στα πυκνά καταπράσινα δάση της δυτικής Αυστραλίας και με φόντο το βαθύ μπλε του ωκεανού, μπορεί ο ταξιδιώτης να βρει κάτι που αναμφίβολα δεν περιμένει: ροζ λίμνες, τόσο ροζ που θυμίζουν… τσιχλόφουσκα.

Μια από τις πιο γνωστές είναι η λίμνη Hillier, στην άκρη νησιού στα ανοιχτά της ακτής της Δυτικής Αυστραλίας. Η χρωματική της αντίθεση με το περιβάλλον της δημιουργεί ένα έργο τέχνης, το οποίο ωστόσο κανείς δεν φαίνεται να μπορεί να εξηγήσει. Ως πιθανές αιτίες αναφέρεται η παρουσία άλγης, που συσσωρεύει υψηλά επίπεδα Β-καροτίνης με χρώμα ροζ- πορτοκαλί, μικροοργανισμών που έχουν κόκκινο χρώμα σε μεγάλες συγκεντρώσεις ή και ροζ γαρίδων!

Πολλοί τουρίστες απολαμβάνουν το παράδοξο χρώμα της λίμνης από ψηλά, σε βόλτα με ελικόπτερο ή αεροπλάνο. Εκείνοι που δεν επιθυμούν να απομακρυνθούν από το έδαφος μπορούν να απολαύσουν μια σπάνια εμπειρία: το νερό της λίμνης είναι πολύ αλμυρό αλλά όχι τοξικό οπότε επιτρέπεται το κολύμπι.

Ναμίμπια - Οι ανεξήγητοι κύκλοι

Στην έρημο της Ναμίμπια εντοπίζεται ένα ανεξήγητο φαινόμενο: εκατομμύρια κυκλικά «σημάδια», σαν μπαλώματα στο έδαφος, που καλύπτουν έκταση 2.500 χιλιομέτρων. Οι «δίσκοι» αυτοί «στιγματίζουν» το τοπίο της Ναμίμπια, σαν γιγάντιοι… σκώροι να έχουν γευματίσει στα αχανή «χαλιά» της φύσης.

Κανείς δεν γνωρίζει με βεβαιότητα τι προκαλεί αυτούς τους παράξενους σχηματισμούς αλλά, όπως σε κάθε τέτοια περίπτωση, οι εικασίες και οι θεωρίες αφθονούν: άλλοι λένε πως ευθύνεται το έδαφος που είναι ραδιενεργό, άλλοι πως τοξίνες «σκοτώνουν» τη βλάστηση σε κυκλικά μοτίβα. Κάποιοι πιστεύουν πως οι ανεξήγητοι κύκλοι είναι έργο τερμιτών, που για να αποθηκεύσουν νερό, τρυπώνουν στο έδαφος σε κυκλικούς σχηματισμούς και καταναλώνουν τις ρίζες της χλωρίδας για να μπορέσουν οι κόκκοι της άμμου να απορροφήσει το νερό της βροχής.

Μια άλλη θεωρία αποδίδει τους κύκλους στον ανταγωνισμό με στόχο τους φυσικούς πόρους, υποστηρίζοντας πως σε σκληρές συνθήκες, όπως αυτές, τα φυτά «διαγκωνίζονται» για το νερό και τα θρεπτικά συστατικά. Καθώς τα πιο αδύναμα φυτά πεθαίνουν και τα πιο δυνατά αναπτύσσονται, η βλάστηση «αυτό-οργανώνεται» σε ασυνήθιστα μοτίβα.

Οι ντόπιοι έχουν πάντως μια δική τους εξήγηση για την απόκοσμη ομορφιά αυτού του φαινομένου, που λένε πως οι κύκλοι δεν είναι τίποτα περισσότερο από τα σημάδια που αφήνουν τα βήματα των θεών… 

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στη ΒΡΑΔΥΝΗ.

Η απεραντοσύνη του Σύμπαντος

 

Ως αστροφυσικός, πάντα με εντυπωσιάζει το γεγονός ότι ακόμη και οι πιο άγριες ιστορίες επιστημονικής φαντασίας τείνουν να έχουν ξεκάθαρα ανθρώπινο χαρακτήρα. Ανεξάρτητα από το πόσο εξωτικό είναι το μέρος ή πόσο ασυνήθιστες είναι οι επιστημονικές έννοιες, η περισσότερη επιστημονική φαντασία καταλήγει να αφορά ουσιαστικά ανθρώπινες (ή ανθρωπόμορφες) αλληλεπιδράσεις, προβλήματα, αδυναμίες και προκλήσεις. Σε αυτό ανταποκρινόμαστε. Είναι αυτό που μπορούμε να καταλάβουμε καλύτερα. Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι η περισσότερη επιστημονική φαντασία λαμβάνει χώρα σε σχετικά "κοντινά" περιβάλλοντα, σε έναν πλανήτη ή διαστημόπλοιο. Η πραγματική πρόκληση είναι να συνδέσουμε την ιστορία με τα ανθρώπινα συναισθήματα, τα ανθρώπινα μεγέθη και χρονοδιαγράμματα, ενώ εξακολουθούμε να αποτυπώνουμε τις τεράστιες κλίμακες του ίδιου του Σύμπαντος.

Το πραγματικό μέγεθος του Σύμπαντος ποτέ δεν θα αποτύχει να μας κάνει να σαστίζουμε. Λέμε ότι το παρατηρήσιμο Σύμπαν εκτείνεται για δεκάδες δισεκατομμύρια έτη φωτός, αλλά ο μόνος τρόπος για να το καταλάβουμε πραγματικά, ως άνθρωποι, είναι να διασπάσουμε τα πράγματα σε μια σειρά βημάτων, ξεκινώντας με την σπλαχνική μας κατανόηση του μεγέθους της Γης. Μια απευθείας πτήση από το Ντουμπάι στο Σαν Φρανσίσκο καλύπτει απόσταση περίπου 8.000 μιλίων - περίπου ίση με τη διάμετρο της Γης. Ο Ήλιος είναι πολύ μεγαλύτερος. Η διάμετρός του είναι λίγο πάνω από 100 φορές αυτή της Γης. Και η απόσταση μεταξύ της Γης και του Ήλιου είναι περίπου 100 φορές μεγαλύτερη από αυτήν, κοντά στα 100 εκατομμύρια μίλια. Αυτή η απόσταση, η ακτίνα της τροχιάς της Γης γύρω από τον Ήλιο, είναι ένα θεμελιώδες μέτρο στην αστρονομία, η Αστρονομική Μονάδα, ή AU. Το διαστημόπλοιο Voyager 1, για παράδειγμα, εκτοξεύτηκε το 1977 και, ταξιδεύοντας με ταχύτητα 11 μιλίων ανά δευτερόλεπτο, απέχει τώρα 154 AU από τον Ήλιο.

Αλλά τα αστέρια είναι πολύ πιο μακριά από αυτό. Το πλησιέστερο, Proxima Centauri, είναι περίπου 270.000 AU, ή 4,25 έτη φωτός μακριά. Θα πρέπει να παρατάξετε 30 εκατομμύρια Ήλιους για να καλύψετε το χάσμα μεταξύ του Ήλιου και του Proxima Centauri. Οι Vogons στο The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy (1979) του Ντάγκλας Άνταμς είναι σοκαρισμένοι που οι άνθρωποι δεν έχουν ταξιδέψει στο σύστημα Proxima Centauri για να δουν την ειδοποίηση καταστροφής της Γης. Το αστείο είναι πόσο απίστευτα μεγάλη είναι η απόσταση.

Remaining Time-0:00

Fullscreen

Mute

Τέσσερα έτη φωτός αποδεικνύεται ότι είναι περίπου η μέση απόσταση μεταξύ των άστρων του Γαλαξία μας, στον οποίο ο Ήλιος είναι μέλος. Αυτός είναι πολύ άδειος χώρος! Ο Γαλαξίας μας περιέχει περίπου 300 δισεκατομμύρια αστέρια, σε μια τεράστια δομή με διάμετρο περίπου 100.000 έτη φωτός. Μία από τις πραγματικά συναρπαστικές ανακαλύψεις των τελευταίων δύο δεκαετιών είναι ότι ο Ήλιος μας δεν είναι καθόλου μοναδικός στο να φιλοξενεί μια ακολουθία πλανητών: τα στοιχεία δείχνουν ότι η πλειονότητα των άστρων που μοιάζουν με τον Ήλιο στον Γαλαξία μας έχουν πλανήτες σε τροχιά γύρω τους, πολλοί με μέγεθος και απόσταση από το γονικό τους αστέρι επιτρέποντάς τους να φιλοξενήσουν ζωή όπως τη γνωρίζουμε.

Ωστόσο, το να φτάσουμε σε αυτούς τους πλανήτες είναι ένα άλλο θέμα: το Voyager 1 θα έφτανε στο Proxima Centauri σε 75.000 χρόνια αν ταξίδευε προς τη σωστή κατεύθυνση - κάτι που δεν κάνει. Οι συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας χρησιμοποιούν μια ποικιλία κόλπων για να διανύσουν αυτές τις διαστρικές αποστάσεις: βάζοντας τους επιβάτες τους σε κατάσταση αναστολής κινούμενων εικόνων κατά τη διάρκεια μεγάλων ταξιδιών ή ταξιδεύοντας κοντά στην ταχύτητα του φωτός (για να επωφεληθούν από τη διαστολή του χρόνου που προβλέπεται στη θεωρία του Άλμπερτ Αϊνστάιν για την ειδική σχετικότητα). Ή επικαλούνται μονάδες παραμόρφωσης, σκουληκότρυπες ή άλλα φαινόμενα που δεν έχουν ακόμη ανακαλυφθεί.

Όταν οι αστρονόμοι έκαναν τις πρώτες οριστικές μετρήσεις της κλίμακας του Γαλαξία μας πριν από έναν αιώνα, συγκλονίστηκαν από το μέγεθος του Σύμπαντος που είχαν χαρτογραφήσει. Αρχικά, υπήρχε μεγάλος σκεπτικισμός ότι τα λεγόμενα "σπειροειδή νεφελώματα" που φαίνονται σε φωτογραφίες του ουρανού, ήταν στην πραγματικότητα "νησιωτικά σύμπαντα" - δομές τόσο μεγάλες όσο ο Γαλαξίας μας, αλλά σε πολύ μεγαλύτερες αποστάσεις. Ενώ η συντριπτική πλειονότητα των ιστοριών επιστημονικής φαντασίας παραμένουν στον Γαλαξία μας, μεγάλο μέρος της ιστορίας των τελευταίων 100 ετών αστρονομίας ήταν η ανακάλυψη του πόσο μεγαλύτερο είναι το Σύμπαν. Ο πλησιέστερος γαλαξιακός μας γείτονας βρίσκεται περίπου 2 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά, ενώ το φως από τους πιο μακρινούς γαλαξίες που μπορούν να δουν τα τηλεσκόπιά μας, ταξιδεύει σε εμάς το μεγαλύτερο μέρος της ηλικίας του Σύμπαντος, περίπου 13 δισεκατομμύρια χρόνια.

Ανακαλύψαμε τη δεκαετία του 1920 ότι το Σύμπαν επεκτείνεται από τη Μεγάλη Έκρηξη. Αλλά πριν από περίπου 20 χρόνια, οι αστρονόμοι διαπίστωσαν ότι αυτή η επέκταση επιταχύνεται, οδηγούμενη από μια δύναμη της οποίας την υλική φύση δεν την καταλαβαίνουμε, αλλά στην οποία δίνουμε το όνομα της "σκοτεινής ενέργειας". Η σκοτεινή ενέργεια λειτουργεί σε κλίμακες μήκους και χρόνου του Σύμπαντος ως σύνολο: πώς θα μπορούσαμε να αποτυπώσουμε μια τέτοια έννοια σε ένα κομμάτι μυθοπλασίας;

Η ιστορία δεν σταματά εκεί. Δεν μπορούμε να δούμε γαλαξίες από εκείνα τα μέρη του Σύμπαντος για τα οποία δεν έχει περάσει αρκετός χρόνος από την Μεγάλη Έκρηξη για να φτάσει το φως σε εμάς. Τι βρίσκεται πέρα από τα παρατηρήσιμα όρια του Σύμπαντος; Τα πιο απλά κοσμολογικά μας μοντέλα υποδηλώνουν ότι το Σύμπαν είναι ομοιόμορφο στις ιδιότητές του στις μεγαλύτερες κλίμακες και εκτείνεται για πάντα. Μια διαφορετική ιδέα αναφέρει ότι η Μεγάλη Έκρηξη που γέννησε το Σύμπαν μας, είναι μόνο μία από τον (ενδεχομένως άπειρο) αριθμό τέτοιων εκρήξεων και ότι το προκύπτον "πολυσύμπαν" έχει μια έκταση εντελώς πέρα από την αντίληψή μας.

Ο Αμερικανός αστρονόμος Νιλ ντεΓκρας Τάισον είπε κάποτε: "Το Σύμπαν δεν έχει καμία υποχρέωση να έχει νόημα για εσάς". Ομοίως, τα θαύματα του Σύμπαντος δεν έχουν καμία υποχρέωση να διευκολύνουν τους συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας να λένε ιστορίες για αυτά. Το Σύμπαν είναι ως επί το πλείστον κενός χώρος και οι αποστάσεις μεταξύ των άστρων στους γαλαξίες και μεταξύ των γαλαξιών του Σύμπαντος είναι ακατανόητα τεράστιες σε ανθρώπινες κλίμακες. Η αποτύπωση της πραγματικής κλίμακας του Σύμπαντος, ενώ κατά κάποιον τρόπο συνδέεται με ανθρώπινες προσπάθειες και συναισθήματα, είναι μια τρομακτική πρόκληση για κάθε συγγραφέα επιστημονικής φαντασίας. Ο Όλαφ Στάπλεντον ανέλαβε αυτή την πρόκληση στο μυθιστόρημά του Star Maker (1937), στο οποίο τα αστέρια και τα νεφελώματα, και το σύμπαν συνολικά, είναι συνειδητά. Ενώ είμαστε ταπεινωμένοι από το μικροσκοπικό μας μέγεθος σε σχέση με το σύμπαν, ο εγκέφαλός μας δεν μπορεί ωστόσο να κατανοήσει, σε κάποιο βαθμό, πόσο μεγάλο είναι το Σύμπαν που κατοικούμε. Αυτό είναι ελπιδοφόρο, καθώς, όπως είπε ο αστροβιολόγος Κέιλεμπ Σαρφ του Πανεπιστημίου Κολούμπια: "Σε έναν πεπερασμένο κόσμο, μια κοσμική προοπτική δεν είναι πολυτέλεια, είναι αναγκαιότητα". Η μετάδοση αυτού στο κοινό είναι η πραγματική πρόκληση που αντιμετωπίζουν οι αστρονόμοι όπως και οι συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας.

* Το άρθρο του συγγραφέα και καθηγητή αστροφυσικής στο πανεπιστήμιο Πρίνστον, Michael Strauss δημοσιεύτηκε στο Aeon. Τo Αeon, είναι διαδικτυακό περιοδικό, που θέτει μεγάλα ερωτήματα, αναζητώντας φρέσκες απαντήσεις και μια νέα οπτική στην κοινωνική πραγματικότητα, την επιστήμη, τη φιλοσοφία και τον πολιτισμό. Το NEWS 24/7 αναδημοσιεύει κάθε εβδομάδα μια ιστορία για όσους λατρεύουν την πρωτότυπη σκέψη πάνω σε παλιά και νέα ζητήματα.