Μνημεία της UNESCO σε κίνδυνο

Deutsche Welle

Μνημεία της Unesco βρίσκονται σε κίνδυνο, σύμφωνα με δημοσίευμα της Deutsche Welle. Μεταξύ άλλων βρίσκονται η παλιά πόλη της Ιερουσαλήμ, η αρχαία πόλη της Δαμασκού, το ιστορικό λιμάνι του Λίβερπουλ και το κοραλλιογενές φράγμα της Μπελίζ.
1. Ανάκληση του προνομιακού καθεστώτος

Πριν λίγες μέρες δόθηκε στην κυκλοφορία η γέφυρα Waldschlösschenbrücke στην Δρέσδη. Παρά το γεγονός ότι αναμένεται να διευκολύνει την κίνηση στην πόλη, η κατασκευή της οδήγησε στην αφαίρεση της Κοιλάδας του Έλβα στη Δρέσδη από τη λίστα των Μνημείων Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO. Σύμφωνα με την UNESCO η γέφυρα αλλοιώνει με μη αναστρέψιμο τρόπο το πολιτιστικό τοπίο.

2. Έρημος του Ομάν

Το 2007 η αρμόδια επιτροπή της UNESCO είχε αποφανθεί για την ανάκληση του ειδικού στάτους προστασίας για την έρημο του Ομάν, η οποία υπαγόταν στην υποκατηγορία των Μνημείων Παγκόσμιας Φυσικής Κληρονομιάς. Στην ανάκληση αυτή οδήγησε μια απόφαση της κυβέρνησης του Ομάν να μειώσει την έκταση της προστατευόμενης περιοχής κατά 90%.
3. Η παλιά πόλη της Ιερουσαλήμ

Η λίστα των Μνημείων Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς καθορίζεται από τη διεθνή σύμβαση του 1972 για την προστασία της παγκόσμιας πολιτιστικής και φυσικής κληρονομιάς. Τα μνημεία που συγκαταλέγονται σε αυτή είναι κατά κανόνα τουριστικές ατραξιόν, όπως η παλιά πόλη της Ιερουσαλήμ, η οποία όμως κινδυνεύει να τεθεί εκτός λίστας, λόγω του αμφιλεγόμενου νομικού της καθεστώτος.
4. Θρησκευτικά μνημεία στο Τιμπουκτού

Τα Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς προτείνονται από τις χώρες στις οποίες βρίσκονται. Το 1988 η UNESCO πρόσθεσε στη λίστα τα τζαμιά, μαυσωλεία και νεκροταφεία του Τιμπουκτού στο Μαλί. Από το 2012 το Τιμπουκτού κινδυνεύει να χάσει το καθεστώς αυτό, καθώς η περιοχή έχει πληγεί σοβαρά από ένοπλες συγκρούσεις.
5. Ρίο Πλάτανο, Ονδούρα

Για να αποκτήσει μία περιοχή το ειδικό στάτους από την UNESCO πρέπει να συμφωνήσουν τουλάχιστον τα 2/3 της επιτροπής. Από τη στιγμή που ένα μνημείο μπει στη σχετική λίστα, οι εκάστοτε εθνικές κυβερνήσεις οφείλουν να παίρνουν μέτρα για την προστασία του. Πιέσεις ασκούνται στην κυβέρνηση της Ονδούρας για να τεθεί υπό έλεγχο η παράνομη υλοτομία στις όχθες του προστατευόμενου ποταμού Ρίο Πλάτανο.
6. Κοιλάδα του Μπαμιγιάν, Αφγανιστάν

Οι περισσότερες περιπτώσεις καταστροφής της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς είναι απόρροια ανθρώπινων ενεργειών. Αυτό ισχύει και στην περίπτωση των αρχαιολογικών θησαυρών της Κοιλάδας του Μπαμιγιάν στο Αφγανιστάν. Ταλιμπάν κατεδάφισαν με χρήση ναρκών τα περίφημα αγάλματα του Βούδα το 2001. Μέχρι σήμερα ο κίνδυνος κατολισθήσεων παραμένει.
7. Η αρχαία πόλη της Δαμασκού

Το άγαλμα του Σαλαντίν, στην είσοδο των τειχών της Δαμασκού είναι ένα κατάλοιπο από το ειρηνικό παρελθόν της χώρας. Στο μεταξύ η αρχαία πόλη της Δαμασκού έχει κηρυχθεί σε κατάσταση «έκτακτης ανάγκης» και από την UNESCO, μιας και έχει υποστεί μεγάλες καταστροφές από την έναρξη του εμφυλίου στη χώρα.
8. To ιστορικό λιμάνι του Λίβερπουλ

Το ιστορικό λιμάνι του Λίβερπουλ της Μεγάλης Βρετανίας βρίσκεται σε κίνδυνο. Η περίπτωσή του θυμίζει σε πολλά αυτή της Κοιλάδας του Έλβα στη Δρέσδη. Μία σειρά μεγάλων κατασκευαστικών έργων είναι στα σκαριά, ενώ υπάρχουν σοβαροί κίνδυνοι, σύμφωνα με την UNESCO, για αλλοιώσεις στο προστατευόμενο πολιτιστικό τοπίο της περιοχής.
9. Το κοραλλιογενές φράγμα της Μπελίζ

Στο βυθό της θάλασσας της Μπελίζ στην Καραϊβική βρίσκεται το δεύτερο μεγαλύτερο κοραλλιογενές φράγμα στον κόσμο, μετά τον Μεγάλο Κοραλλιογενή Ύφαλο της Αυστραλίας. Σημαντικές ανθρώπινες επεμβάσεις όμως στο βυθό θέτουν σε κίνδυνο τα κοράλλια. Η UNESCO και εδώ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου.

Άγνωστοι Έλληνες: Το μυστικό των Ίνκας

Εδώ και χρόνια προσπαθούν μερικοί εντός και εκτός συνόρων να εξαφανίσουν καθετί ελληνικό είτε στοχοποιώντας όσους τολμούν να ξεστομίσουν...
κάτι αληθινό είτε βάζοντας ιδεολογικές ταμπέλες σε ανθρώπους που πρεσβεύουν ακόμη τις ιερές αξίες του Ελληνισμού, είτε διαστρεβλώνοντας την ιστορία μας σιγά σταδιακά και μεθοδικά.

Στόχος τους είναι η άγνοια, η λήθη. Να ξεχάσουμε το παρελθόν μας ώστε να μην μπορούμε να ανορθώσουμε ξανά τον Ελληνισμό. Γιατί γνωρίζοντας το «κάποτε» δεν φτάνει κανείς στο «ποτέ». Έχει την δύναμη να στέκεται όρθιος και να ανταπεξέρχεται στις δύσκολες συνθήκες και περιστάσεις.

Παρά τις προσπάθειές τους όμως η αλήθεια πάντα θα υπάρχει. Ο «χάρτης» για την ανακάλυψή της είναι η έρευνα. Εμείς θα συνεχίσουμε να σας τροφοδοτούμε με πληροφορίες ως εφαλτήριο για περαιτέρω αναζήτηση.

Έτσι και στο παρόν άρθρο, συνεχίζοντας την παρουσίαση του άγνωστου Ελληνισμού, θα σας παρουσιάσουμε την παρουσία ή καλύτερα επιρροή ελληνικού στοιχείου στην Νότια Αμερική.

Ας μην ξεχνάμε την έρευνα του διακεκριμένου καθηγητή του Πανεπιστημίου του Ρίο Ντε Τζανέιρο, Enrico Mattievich, ο οποίος παρουσίασε ισχυρότατες ενδείξεις σχετικά όχι μόνο με την αποικία των Ελλήνων στην Αμερική αλλά και την συνακόλουθη κυριαρχία τους εκεί.


κτήριο Ίνκας με εμφανή την ελληνική τεχνοτροπία και τα ελληνικά σύμβολα

Πιο συγκεκριμένα στην Ν. Αμερική και κυρίως στο Περού έζησαν οι Ίνκας περί το 1.200π.Χ., τουλάχιστον σύμφωνα με την επίσημη ιστορία. Σύμφωνα με μαρτυρίες των Ισπανών, όταν έφτασαν σε εκείνα τα μέρη, η άρχουσα τάξη των Ίνκας ήταν ανοιχτού χρώματος, στοιχείο που πιθανόν μας οδηγεί σε κάποια σχέση με τους Έλληνες. Θα σκεφτείτε γιατί απαραίτητα με τους Έλληνες; Απάντηση θα σας δώσουν τα ακόλουθα.

Πρώτα απ’ όλα οι Έλληνες είχαν ταξιδέψει στην Αμερική πολλά χρόνια πριν τους Ίνκας, όπως αναφέρει σε έρευνα της και η Αμερικανίδα ιστορικός ερευνητής Henriette Mertz.

Σύμφωνα μάλιστα με τα όσα διαβάζουμε στα «Αργοναυτικά» του Απολλώνιου του Ρόδιου αλλά και ο Όμηρος στην Οδύσσεια οι αρχαίοι Έλληνες διέθεταν πλοία για ανοιχτές θάλασσες.

Αγγεία ελληνικής τεχνοτροπίας, μούμιες λευκών ανθρώπων, λαβύρινθοι, αμφορείς (Ρίο ντε λα Πλάτα, 1978), οικοδομήματα απολλώνιας αισθητικής, διπλοί πελέκεις (μινωϊκό σύμβολο)είναι μερικά από τα στοιχεία που θα συναντήσει κανείς σε αυτές τις περιοχές.

Αλλά και η γλώσσα τους (Κέτσουα) «φωνάζει» Ελλάδα!

Churi < κούρη: Δωρικά το «κόρη»

Jana < Ίων: Ινδιάνος < Ίων+Δαναός

Αchnacara< αχνός + κάρα (λευκή κεφαλή)

Arka (=εμποδίζω)< αρκεείν (= αποκρούω)

Munay (=θέλω)< μένος (= σφοδρή επιθυμία)

Array (=καταραμένος)< αρά (=κατάρα)

Αpulu< Απόλλων

Hatana< χιτών

Τheo< θεός


τρίαινα ύψους 185μ.!

Αλλά και η φράση «Κόνξ ομ Πάξ», την οποία έλεγαν οι ιερείς στα Ελευσίνια Μυστήρια, προκειμένου να απομακρύνουν τους ανεπιθύμητους, απαντά και στους Αμερινδείς με την μορφή «Κόνεξ Όμον Πάνεξ».

Αλλά και πολλά τοπωνύμια έχουν την ρίζα τους στην ελληνική:

Στην Βολιβία υπήρχε φυλή με την ονομασία Αϋμαρά, η οποία μόλις κατακτήθηκε από τους Ίνκας μετονομάστηκε σε Colla (Κόλ-χ-οι) και ο τόπος τους πήρε από αυτούς το όνομα Qollasuyo (<Κολχίδα).

Fedra: κοντά στο Paramaribο. <Φαίδρα, κόρη του Μίνωα.

Filadelphia: σύνορα μεταξύ Βολιβίας και Περού< Άτταλος ο Φιλάδελφος.

Armonia: <Αρμονία, σύζυγος του Κάδμου.

Thetis: < Θέτις, η μητέρα του Αχιλλέα, σύζυγος του Πηλέα ενός εκ των Αργοναυτών, που όπως έχει συμπεράνει η Henriette Mertz, ταξίδεψαν και αποίκησαν στην Ν. Αμερική.

Μόξο: < Μόξος, ένας εκ των Αργοναυτών.

Ένα ακόμη χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το ότι οι Ίνκας πιστεύουν πως οι θεοί ήρθαν από την Ανατολή, την οποία και ονόμαζαν Ούρος και έτσι ονόμασαν μία φυλή Ούρο. Λέξη που παραπέμπει στον ουρανό. Άλλωστε οι αρχαίοι Έλληνες ονόμαζαν τα βουνά ούρεα.

Πολλά εύρηματα ακόμη, πιστοποιούν την ελληνική παρουσία. Ανάμεσα σε αυτά μία τρίαινα 185μ.(σύμβολο Ποσειδώνα) στον κόλπο Παράκας του Περού. Επίσης χρυσές νεκρικές μάσκες στο Περού, ανάλογες με αυτές των Μυκηνών και της Μακεδονίας.

Τέλος πολλά από τα οικοδομήματά τους είναι μεγαλιθικά και ελληνικής τεχνοτροπίας με αρχαία ελληνικά σύμβολα.

Η φυλή των Ίνκας σήμερα έχει αφανιστεί. Παρόλ’ αυτά οι πέτρες μένουν ακόμη «ζωντανές» για να μας βοηθούν να μάθουμε αλλά και να μην ξεχνάμε.
Στο χέρι μας είναι αν «θα τις ακούσουμε».
http://www.pygmi.gr/

Θρύλοι και μύθοι για τη σελήνη

Η σελήνη προκαλούσε πάντα δέος στον άνθρωπο. Δεν μπορεί να αρνηθεί κανείς πως το φως της είναι μαγευτικό και οι άνθρωποι μέσα στους αιώνες...δε σταμάτησαν να την κοιτούν και να εμπνέονται από αυτήν. Το φεγγάρι είναι το θέμα πολλών μύθων και θρύλων σε διάφορους πολιτισμούς ακριβώς επειδή είναι ένα τόσο σημαντικό κομμάτι του ουράνιου θόλου.

Ακολουθούν κάποιοι μύθοι γύρω από αυτήν...

1. Τσανγκ'ε: Υπάρχει ένας ευρέως γνωστός κινέζικος μύθος για μια γυναίκα που λέγεται πως ζει στο φεγγάρι. Η βασική ιστορία του μύθου είναι ότι αυτή και ο άντρας της ήταν κάποτε αθάνατοι, που έγιναν θνητοί εξαιτίας της αλαζονικής τους συμπεριφοράς. Θέλησαν να δημιουργήσουν μια θεραπεία προκειμένου να ξαναγίνουν αθάνατοι, αλλά η Τσανγκ'ε, στην πλεονεξία της, πήρε υπερβολική θεραπεία και κατέληξε να περιφέρεται στο φεγγάρι αιώνια. Οι Κινέζοι ποιητές εμπνέονται εδώ και πολλούς αιώνες από την ιστορία αυτή, η οποία είναι μια από τις γενεσιουργές αιτίες του φθινοπωρινού εορτασμού του κινέζικου φεγγαριού.

2. Κουνέλι του φεγγαριού: Πρόκειται περί ενός ενδιαφέροντος μύθου επειδή συναντάται σε πολλές διαφορετικές κουλτούρες. Το κουνέλι του φεγγαριού (ή κουνέλι από νεφρίτη) λέγεται πως ήταν ένας από τους συντρόφους που τελικά επιτράπηκε στην Τσανγκ'ε να κρατήσει μαζί της στο φεγγάρι. Ωστόσο, είναι ένα σύμβολο που συναντάται επίσης σε μύθους στην Κορέα και στην Ιαπωνία.

3. Σελήνη/Λούνα: Είναι τα ονόματα της θεάς του φεγγαριού στην ελληνική και τη ρωμαϊκή μυθολογία, αντίστοιχα. Στους σχετιζόμενους μύθους, η θεά είναι σύντροφος του θεού του ηλίου. Ταξιδεύει κατά τη διάρκεια της μέρας και ξαναρχίζει το ταξίδι της τη νύχτα. Θεωρείται γενικά ως θεά γεμάτη πάθος που έχει πολλούς εραστές, αντιπροσωπεύει τον πόθο, ο οποίος συνδέεται παραδοσιακά με το φεγγάρι.

4. Τεξιστεκάτλ (ή Τεκιζτεκάτλ): Δεν είναι όλες οι θεότητες της σελήνης γυναίκες. Ο Τεξιστεκάτλ είναι ένας άνδρας θεός της Αζτεκικής μυθολογίας, ο οποίος μετασχηματίστηκε σε φεγγάρι αφότου προσφέρθηκε να θυσιαστεί στην πυρά. Κάτι που είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον είναι η σύνδεση της μυθολογίας του με άλλες, τελείως διαφορετικές κουλτούρες και πιο συγκεκριμένα με ασιατικές δοξασίες, μιας και οι Αζτέκοι θεωρούσαν πως το κουνέλι συνδέεται στενά με το φεγγάρι.

5. Άννινγκαν: Οι Ινουίτ (εσκιμώοι) της Αλάσκα και της Γροιλανδίας έχουν έναν αρκετά αποτρόπαιο μύθο σχετικά με το φεγγάρι. Πιστεύουν ότι ο Άννινγκαν, ο θεός του φεγγαριού, βίασε την αδερφή του, τη θεά του ήλιου. Σα να μην έφτανε αυτό, εξακολουθεί μέχρι και σήμερα να την κυνηγά για να την κάνει δική του, γι' αυτό και την ακολουθεί κάθε μέρα στον ουρανό. Οι αλλαγές στο σχήμα του φεγγαριού ερμηνεύονται σαν την πείνα που καταλαμβάνει βαθμιαία τον Άννινγκαν, ώσπου αυτός εξαφανίζεται για να βρει τροφή και στη συνέχεια εμφανίζεται ολόκληρος κι έτοιμος να συνεχίσει το κυνήγι.

6. Μάχου: Μια πολύ πιο ευχάριστη ιστορία για το φεγγάρι έρχεται από την Αφρική. Εκεί ο Μάχου είναι ένας θεός της σελήνης που είναι αιώνια ενωμένος με τη θεά του ήλιου, Λίζα. Πιστεύεται ότι οι εκλείψεις ηλίου και σελήνης είναι ουσιαστικά οι ερωτικές συνευρέσεις του ουράνιου ζευγαριού.

7. Ρόνα: Αυτή είναι μια ιστορία που προέρχεται από τη φυλή των Μαορί της Νέας Ζηλανδίας. Ο μύθος μιλά για μια νεαρή γυναίκα που ονομάζεται Ρόνα, η οποία δυσαρέστησε τόσο πολύ το φεγγάρι, που αυτό την τράβηξε και την πήγε μακριά. Στο μύθο, η Ρόνα προσπάθησε να κρατηθεί από ένα δέντρο, όμως αυτό δεν άντεξε, ξεριζώθηκε και πήγε μαζί της ως το φεγγάρι. Πιστεύεται ότι το δέντρο συμβολίζει τη γονιμότητα και πως ο μύθος το συνδέει με το συμβολισμό του φεγγαριού.

8. Σεληνιακές θεές των Μάγιας: Οι Μάγιας έχουν διάφορες ιστορίες για διαφορετικές θεές του φεγγαριού. Μια θεά που συνδέεται συχνά με τη σελήνη είναι η Ίσελ, η οποία πιστεύεται ότι είναι ουσιαστικά η «γιαγιά του φεγγαριού» και αναπαριστά τη γήρανση και την απώλεια της γονιμότητας με το χρόνο. Αυτό την καθιστά σύμβολο των φάσεων της σελήνης και ειδικότερα της μείωσης του ορατού της μέρους κατά τη διάρκεια του μήνα.

9. Λυκάνθρωποι: Ένα από τα πλάσματα που συναντούμε πολύ συχνά σε πολλούς ευρωπαϊκούς μύθους και θρύλους. Πιστευόταν ότι η κατάρα μεταδιδόταν με το δάγκωμα και ότι ο καταραμένος μεταμορφωνόταν σε λυκόμορφα είδη με βίαιη συμπεριφορά κάθε φορά που έλαμπε στον ουρανό η πανσέληνος. Ο θρύλος ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής το μεσαίωνα και αναβίωσε με νέα, μεγαλύτερη ένταση στις μέρες μας, όχι σαν ιστορία που λέγεται ψιθυριστά κοντά στο τζάκι τα βράδια αλλά σαν μια από τις πάμπολλες ταινίες που γυρίστηκαν (και γυρίζονται ακόμη) γύρω από το θέμα.

[Πηγή newsbomb.gr]

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Θαλασσινό αλάτι: Ο χρυσός της θάλασσας

Μιλάμε φυσικά για το ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι! Δεν πρόκειται για το πολύ φτηνό αλάτι που βρίσκετε σχεδόν αποκλειστικά στα ράφια των super market. Αλλά για το φυσικό αλάτι της θάλασσας που στην ετικέτα του επιβάλλεται να γράφει ΜΗ ΡΑΦΙΝΑΡΙΣΜΕΝΟ, δηλαδή όχι βιομηχανικά επεξεργασμένο.

Δυστυχώς αποτελούσε είδος πολυτελείας που μόνο οι καλοί σεφ γνώριζαν και χρησιμοποιούσαν. Όμως τα τελευταία χρόνια αρχίζει να αναγνωρίζεται και πάλι η θρεπτική αξία του που αν και ελαφρώς πιο ακριβό από το ραφιναρισμένο, μπαίνει ξανά στην κουζίνα της νοικοκυράς.

Γιατί όμως τόσο ενδιαφέρον για το γνήσιο θαλασσινό αλάτι; Είναι το μόνο είδος αλατιού που με σιγουριά το κατατάσσουμε στα θρεπτικά αρτύματα αφού περιέχει 92 στοιχεία του περιοδικού πίνακα (μέταλλα και ιχνοστοιχεία) που είναι απαραίτητα για την υγεία των κυττάρων μας!
Βοηθάει σημαντικά στην απορρόφηση των θρεπτικών στοιχείων από τον βλεννογόνο του λεπτού εντέρου, ισορροπεί τα επίπεδα σακχάρου, προστατεύει τα εγκεφαλικά κύτταρα, έχει αντιαλλεργική δράση, προστατεύει από κράμπες το μυϊκό σύστημα, δυναμώνει τα οστά κι ενισχύει την καλή ερωτική διάθεση.
Και το σημαντικότερο, ρυθμίζει την πίεση του αίματος και δεν προκαλεί κατακράτηση υγρών!
Αυτό όμως έρχεται σε αντίθεση με ό,τι μας έλεγαν μέχρι τώρα οι γιατροί και οι διαιτολόγοι για το αλάτι και η εξήγηση είναι απλή:

Η βασικότερη αιτία της υπέρτασης και των κατακρατήσεων είναι η υψηλή λήψη νατρίου. Το ραφιναρισμένο αλάτι είναι εμπλουτισμένο σε νάτριο κατά 40% περίπου περισσότερο από την αρχική του φυσική μορφή. Λόγω της επεξεργασίας, του έχουν απομείνει μόνο 2 από τα 92 στοιχεία, δηλαδή το νάτριο και το χλώριο (χλωριούχο νάτριο είναι η χημική ονομασία του ραφιναρισμένου αλατιού-NaCl). Σε κάποιες περιπτώσεις είναι εμπλουτισμένο με ιώδιο και κάλιο αλλά ακόμα κι έτσι δεν έχει τίποτα από την αρχική του θρεπτική αξία.
Το αποτέλεσμα είναι η διαταραχή της ηλεκτρολυτικής ισορροπίας των κυττάρων. Αυτή είναι η ικανότητα του κυττάρου να διατηρεί ισορροπία στα υγρά του μέσα και έξω από αυτό και η οποία προάγει την ομοιόστασή του, δηλαδή την μόνιμη ομοιογένειά του.
Η αυξημένη συγκέντρωση νατρίου επομένως προκαλεί κακή υγεία στα κύτταρα που μεταφράζεται σε κατακρατήσεις, υπέρταση, αθηροσκλήρωση, καρδιακά νοσήματα, εγκεφαλικά επεισόδια ενώ φαίνεται πως πυροδοτεί ακόμα και τη νόσο Αλτσχάιμερ.

Άρα να προτιμάτε τη χρήση του θαλασσινού μη ραφιναρισμένου αλατιού όπως π.χ. το φυσικό αλάτι από τις αλυκές των Κυθήρων ή της Καλλονής στη Μυτιλήνη ή του Μεσολογγίου, που σε συνδυασμό με μια πληθώρα άλλων ανεπεξέργαστων τροφών στην καθημερινή διατροφή αποτελεί το μέσον για μια άριστη σωματική και ψυχική υγεία.

Δεδομένου ότι έχει φυσική, έντονη γεύση, μισό κουταλάκι του γλυκού αρκεί για το φαγητό μιας 4 μελούς οικογένειας. Συστήνεται και σε υπερτασικούς με τη συγκατάθεση πάντα του γιατρού.
Επειδή είναι σε χοντρές νιφάδες, χρησιμοποιείστε έναν μύλο πιπεριού. Κυκλοφορεί επίσης και σε υγρή μορφή που είναι αρκετά εύχρηστη. Θα το βρείτε πια όχι μόνο στα καταστήματα με βιολογικά αλλά και σε μεγάλα super market και οι τιμές ποικίλουν από 1,60€ έως και 4€ ανάλογα με τη συσκευασία και τον τόπο προέλευσης.

Πηγή master-lista.blogspot.gr

Τμήμα ειδήσεων defencenet.