Δείτε το video του NG και θα αναρωτηθείτε...

Αρχαία X-files ~ Ο Ναός του Θανάτου + Μόνα Λίζα από KRASODAD

Ρίο, Μόναχο και τώρα Λονδίνο... Τα περίεργα σύμβολα που σπέρνουν τρόμο στο ποδόσφαιρο

Αθήνα

Την εξήγησή τους ψάχνουν τα ολοένα και αυξανόμενα περίεργα περιστατικά που συνδέονται με το ποδόσφαιρο παγκοσμίως. Ο λόγος για την παρουσία ανθρώπων ή συμβόλων στα γήπεδα που δημιουργούν απορίες, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις προκαλούν και τον τρόμο στους υπόλοιπους θεατές.

Τα πρώτα ανεξήγητα σύμβολα και μηνύματα έκαναν την εμφάνισή στη Βραζιλία που το προσεχές καλοκαίρι θα φιλοξενήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο! Συγκεκριμένα, στο Ρίο ντε Τζανέιρο εμφανίστηκαν μυστήρια σύμβολα με μία δέσμη φωτός να εμφανίζει το μήνυμα «WINNER TAKES EARTH» (σ.σ. ο νικητής κατακτά τη γη).

Παράλληλα, το σύμβολο που έκανε την εμφάνισή του ήταν ένας τεράστιος κύκλος με μία ποδοσφαιρική μπάλα χαραγμένη στο κέντρο του συμβόλου. Οπαδοί που οδηγούσαν προς το Μαρακανά για να παρακολουθήσουν αγώνα ποδοσφαίρου σταμάτησαν και τράβηξαν φωτογραφίες.

Τα ίδια σύμβολα… ταξίδεψαν από τη Βραζιλία και το Σάββατο έκαναν την εμφάνισή τους στο «Allianz Arena» όπου αγωνιζόταν η Μπάγερν Μονάχου για τη Bundesliga και απόψε βρέθηκαν στο Λονδίνο και στο ντέρμπι της Τσέλσι με την Μάντσεστερ Σίτι, στο «Stamford Bridge»!

Για την ακρίβεια, ομάδες μαυροφορεμένων ανθρώπων, βρέθηκαν στις εξέδρες των δύο γηπέδων έχοντας έντονα βαμμένα πρόσωπα και τα ίδια περίεργα σύμβολα πάνω στις «κελεμπίες» τους.

Καθ’ όλη τη διάρκεια των αγώνων παρέμειναν στις εξέδρες ανέκφραστοι, δεν συμμετείχαν σε οποιαδήποτε αντίδραση ή πανηγυρισμό και αυτή η συμπεριφορά τους προκάλεσε μέχρι και τον… τρόμο σε κάποιους φιλάθλους που θέλησαν να παρακολουθήσουν την ομάδα τους.

Τι μπορεί να σημαίνουν όλα αυτά; Η αλήθεια είναι κάπου εκεί έξω…

Newsroom ΔΟΛ

Γνωρίσετε γιατί αλλάζουμε δυο φορές το χρόνο την ώρα -Πώς προέκυψε και ποιος είχε την ιδέα

Ο Βενιαμίν Φραγκλίνος είχε την ιδέα για την αλλαγή της ώρας το 1784, ώστε να υπάρχει διαθέσιμο περισσότερο φυσικό φως κατά τους θερινούς μήνες. 

Πρωτοεφαρμόστηκε στον 20ο αιώνα αρχίζοντας από τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, ώστε να εξοικονομηθούν ενεργειακοί πόροι...

Μετά καταργήθηκε, εμφανίστηκε στο Β' Παγκόσμιο και μετά την ενεργειακή κρίση του 1973, ήρθε για να ...μείνει. Στην Ελλάδα το υιοθετήσαμε το 1973.

Το 1997 η κυβέρνηση διατύπωσε τη σκέψη να μην εφαρμόσουμε τη θερινή ώρα ώστε να συγκλίνουμε «ωρολογιακώς» με την κεντρική Ευρώπη, αλλά πρυτάνευσαν σοφότερες σκέψεις. Σήμερα γύρω στις 70 χώρες εφαρμόζουν το μέτρο. 

Στην Ε.Ε. ως το 1996 κάθε χώρα έκανε τα δικά της, εμείς για παράδειγμα εφαρμόζαμε τη χειμερινή ώρα τον Σεπτέμβριο. Μετά ανέλαβαν οι Βρυξέλλες και η χειμερινή ώρα ισχύει από την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου. Η θερινή ώρα ισχύει από την τελευταία Κυριακή του Μαρτίου. Μάλιστα η αλλαγή της ώρας είναι κατοχυρωμένη με κοινοτική οδηγία (2000/C 337 Ε/18).

Η ώρα Γκρίνουιτς δεν αλλάζει γι' αυτό το καλοκαίρι η Ελλάδα είναι 3 ώρες και το χειμώνα 2 ώρες μπροστά από το Γκρίνουιτς. Η «κανονική» ώρα θεωρείται η χειμερινή ενώ η τεχνητή-θερινή (ανθρώπινη παρέμβαση) γίνεται εν όψει καλοκαιριού στα τέλη Μαρτίου. Φυσικά δεν προσαρμόζονται όλες οι χώρες στην αλλαγή ώρας. 

Το «παιχνίδι» με τις ώρες δεν το παίζουν οι χώρες που βρίσκονται κοντά στον Ισημερινό, όπου η μέρα διαρκεί 12 ώρες και η νύχτα άλλες τόσες. Αντίθετα, όσο πιο κοντά κατευθύνεται κανείς προς τους Πόλους τόσο περισσότερο ηλιακό φως είναι διαθέσιμο κατά τις πρωινές και βραδινές ώρες. Επίσης, άλλο πρόγραμμα ακολουθούν οι Βορειοαμερικανοί, άλλο οι Ευρωπαίοι, άλλο οι Νοτιοαμερικανοί.

Η επίσημη ονομασία στην Ελλάδα είναι η «θερινή» και η «χειμερινή» ώρα. Οι Αγγλοσάξονες, προτιμούν το εφετζίδικο Daylight Saving Time, που στα ελληνικά δημιουργεί το μάλλον άσχημο ακρωνύμιο ΧΕΗΦ, αν το μεταφράσουμε στο «Χρόνος Εξοικονόμησης Ηλιακού Φωτός».

O πιο μακρινός γαλαξίας γεννήθηκε λίγο μετά το Σύμπαν

Πίσω στην αρχή του χρόνου

Καλλιτεχνική απεικόνιση του zb_GND_5296, του πιο μακρινού γαλαξία που βρίσκεται σε απόσταση 30 δισεκατομμυρίων ετών φωτός από τη Γη (Πηγή V. Tilvi, S.L. Finkelstein, C. Papovich, NASA, ESA, A. Aloisi, The Hubble Heritage, HST, STScI, και AURA) 

Λονδίνο

Ο πιο μακρινός γαλαξίας που έχει ανακαλυφθεί ως σήμερα εντοπίσθηκε από διεθνή ομάδα επιστημόνων. Ο zb_GND_5296, όπως είναι το διόλου εντυπωισακό όνομά του, βρίσκεται 13 και πλέον δισεκατομμύρια έτη φωτός μακριά από τη Γη και υπολογίζεται ότι είχε ήδη γεννηθεί όταν το Σύμπαν ήταν μόλις 700 εκατομμυρίων ετών. Η ανακάλυψη θεωρείται ότι θα βοηθήσει τους αστρονόμους να ρίξουν φως σε μια «στιγμή» του κόσμου μας που ακολούθησε αμέσως μετά τη Μεγάλη Εκρηξη.

Σημαντική επιβεβαίωση

Ο zb_GND_5296 δεν είναι «καινούργιος» για τους επιστήμονες. Είχε εντοπισθεί από το τηλεσκόπιο Χαμπλ, αλλά η απόστασή του δεν είχε υπολογιστεί επακριβώς. Αυτό επετεύχθη τώρα από αστρονόμους με επικεφαλής τον Στίβεν Φίνκελσταϊν του Πανεπιστημίου του Τέξας στο Οστιν που χρησιμοποίησαν δεδομένα του Αστεροσκοπείου Κεκ στη Χαβάη. «Αυτός είναι ο πιο μακρινός γαλαξίας που έχουμε επιβεβαιώσει ως τώρα» δήλωσε ο δρ Φινκελστάιν. «τον βλέπουμε όπως ήταν 700 εκατομμύρια χρόνια μετά το Μπιγκ Μπανγκ».

Επειδή το φως χρειάζεται τόσο χρόνο για να ταξιδέψει και να φθάσει ως εμάς από την άκρη του Σύμπαντος οι επιστήμονες βλέπουν τον γαλαξία όπως ήταν πριν από 13,1 δισεκατομμύρια χρόνια. Προκειμένου να υπολογίσουν την απόστασή του οι ειδικοί ανέλυσαν το χρώμα του. Καθώς το Σύμπαν διαστέλλεται τα αντικείμενα που βλέπουμε γύρω μας απομακρύνονται από τη Γη, με αποτέλεσμα τα κύματα του φωτός που εκπέμπουν να επιμηκύνονται και να φαίνονται πιο κόκκινα από ό, τι είναι στην πραγματικότητα. Αυτή η αλλαγή στο χρώμα ονομάζεται μετατόπιση προς το ερυθρό και μετράται με μια συγκεκριμένη κλίμακα.

^{Όλα σχεδόν τα αντικείμενα σε αυτή την εικόνα του Τηλεσκοπίου Χαμπλ είναι γαλαξίες. Ο zb_GND_5296 φαίνεται στη μεγέθυνση σε πλαίσιο (Πηγή V. Tilvi, S.L. Finkelstein, C. Papovich, NASA, ESA, A. Aloisi, The Hubble Heritage, HST, STScI, και AURA)}

Όπως περιγράφουν στη μελέτη τους που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Nature» οι αστρονόμοι που ανέλυσαν το χρώμα του zb_GND_5296 είδαν ότι έχει μετατόπιση προς το ερυθρό 7,51, μεγαλύτερη από αυτή του μέχρι τώρα θεωρούμενου μακρινότερου γαλαξία ο οποίος έχει μετατόπιση προς το ερυθρό 7,21. Ο νεος κάτοχος του ρεκόρ της απόστασης είναι μικρός – η μάζα του είναι ίση μόλις με το 1-2% της μάζας του Γαλαξία. Είναι όμως πλούσιος σε βαρέα στοιχεία και έχει ένα εξαιρετικό χαρακτηριστικό, «γεννά» νέα άστρα με εκπληκτική ταχύτητα, εκατοντάδες φορές μεγαλύτερη από αυτή με την οποία μπορεί να δημιουργήσει άστρα ο δικός μας γαλαξίας.

Νέες γνώσεις από πολύ μακριά

Η ανακάλυψη θεωρείται ότι θα προσφέρει στους επιστήμονες νέες γνώσεις για τα πρώτα στάδια του Σύμπαντος. «Ενας πολύ ενδιαφέρων τρόπος για να μάθουμε πράγματα για το Σύμπαν είναι να μελετήσουμε αυτές τις εσχατιές, και αυτό μας λέει κάτι σχετικά με το τι είδους φυσικές διαδικασίες επικρατούν στον σχηματισμό και την εξέλιξη των γαλαξιών» τόνισε ο δρ Φινκελστάιν. «Το σπουδαίο με αυτόν τον γαλαξία είναι ότι δεν είναι μόνο μακρινός αλλά είναι επίσης εξαιρετικός». Ο ερευνητής πρόσθεσε ότι θεωρεί πως ακόμη πιο μακρινοί γαλαξίες θα ανακαλυφθούν στο άμεσο μέλλον, όταν το νέο τηλεσκόπιο Τζέιμς Γουέμπ (James Webb Space Telescope – JWST).

Σχολιάζοντας τα αποτελέσματα στο BBC ο δρ Μάρεκ Κούκουλα του Βασιλικού Αστεροσκοπείου στο Γκρίνουιτς ο οποίος δεν μετείχε στη μελέτη δήλωσε: «Αυτά σε συνδυασμό με άλλα στοιχεία δείχνει ότι υπάρχουν ήδη κάποιοι μάλλον εκπληκτικά εξελιγμένοι γαλαξίες στα πρώτα στάδια του Σύμπαντος. Αυτός ο ταχύς ρυθμός δημιουργίας άστρων ίσως αποτελεί μια ένδειξη σχετικά με το γιατί οι γαλαξίες αυτοί μπορούν να σχηματιστούν τόσο γρήγορα».

Βήμα Science

Newsroom ΔΟΛ

Έρχεται νέα εποχή παγετώνων !!

Ρώσοι επιστήμονες, συνεχίζουν να επιμένουν, ότι ο πλανήτης μας, θα αρχίσει σταδιακά να ψύχεται από το 2014 με 2015, με τη θερμοκρασία στους πόλους και σε περιοχές που βρίσκονται κοντά σε αυτούς, να πέφτει αρκετά ακόμα και τους καλοκαιρινούς μήνες του χρόνου.

Επισημαίνουν, πως χρόνο με το χρόνο ως και περίπου το 2050 με 2060, η κλιματική αλλαγή στο πλανήτη μας, θα έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή και τα πράγματα δεν θα είναι όπως τα γνωρίζουμε τώρα εν έτη 2013.

Η μικρή άνοδος της μέσης θερμοκρασίας του πλανήτη μας, όπως έχει ειπωθεί από αρκετούς επιστήμονες, δεν σημαίνει πως πάμε για μία αρκετά θερμή περίοδο, αλλά για μία αντίθετα ψυχρή περίοδο η οποία θα διαρκέσει για 2 με 3 αιώνες. Αυτό διότι το λιώσιμο των πάγων όπως λένε, θα γεμίσει τους Ωκεανούς με πιο γλυκό και παγωμένο νερό, πράγμα που θα βοηθήσει στο να υπάρχουν περισσότερα σύννεφα, βροχές και χιόνια, τα οποία με τη σειρά τους θα συμβάλλουν στη σταδιακή ψύξη του πλανήτη μας, καθώς θα εμποδίζουν περισσότερες μέρες του χρόνου το ηλιακό φως, να φτάνει στο έδαφος.

Υπολογίζουν δε, ότι το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού των περιοχών που ζουν κοντά στους πόλους της γης, θα έχει μεταφερθεί σε περιοχές με πιο ζεστό και εύκρατο κλίμα, πιο κοντά στον Ισημερινό, καθώς οι συνθήκες διαβίωσης στις περιοχές τους δεν θα είναι ευνοϊκές για να ζήσουν. Τέλος, τονίζουν ότι δεν τίθεται θέμα αφανισμού του ανθρώπινου είδους και ότι δεν θα υπάρξουν αρκετές απώλειες ανθρώπων από αυτή τη κλιματική αλλαγή. Για να δούμε λοιπόν και τα επόμενα χρόνια αν οι επιμονή των Ρώσων επιστημόνων, επαληθευτεί ή όχι. Μακάρι να μην επαληθευτεί ...

Η NASA επιβεβαιώνει: το Voyager I ταξιδεύει πλέον στο διαστρικό κενό

 Το Voyager 1 θεωρείται και επίσημα ως το πρώτο αντικείμενο ανθρώπινης κατασκευής που εγκαταλείπει την ηλιόσφαιρα.. 
36 χρόνια μετά την εκκίνηση του επικού ταξιδιού του, το ερευνητικό σκάφος βαθέος διαστήματος Voyager 1 θεωρείται πλέον και επίσημα ως το πρώτο αντικείμενο ανθρώπινης κατασκευής που εισέρχεται στην αινιγματική άβυσσο του διαστρικού κενού. Προσοχή, δεν έχει εγκαταλείψει τα σύνορα του ηλιακού μας συστήματος, όπως λανθασμένα και ίσως επιπόλαια αναπαράγεται από διάφορα sites. 

Θα εξηγήσουμε παρακάτω το γιατί. 

Μετά από μία μακρά περίοδο αμφιταλάντευσης και διαφωνιών, επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Iowa αναγνωρίζουν και επιβεβαιώνουν οριστικά αυτό το κεφαλαιώδους και ιστορικής σημασίας ορόσημο για την εξερεύνηση του διαστήματος. Την ετυμηγορία τους επικυρώνουν με αυτή τη δημοσίευση στην έγκυρη και αξιόπιστη επιστημονική επιθεώρηση Science. Ο "ταξιδευτής" Voyager 1 ξεκίνησε τη μακρά περιπλάνηση του στο ηλιακό μας σύστημα στις 5 Σεπτεμβρίου του 1977, μετά την εκτόξευση του από το ακρωτήριο Κανάβεραλ. Η τροχιά του σχεδιάστηκε με τέτοιο τρόπο, ώστε να προσεγγίσει τους εξωτερικούς πλανήτες Δία και Κρόνο και να παρατηρήσει τα φεγγάρια τους, τα μαγνητικά τους πεδία και τους δακτυλίους του τελευταίου. Σήμερα, έχοντας αποκτήσει την ιλιγγιώδη ταχύτητα των 17km/sec βρίσκεται σε απόσταση 18,76 δισεκατομμυρίων χιλιομέτρων από τον πλανήτη Γη και τα σήματα του καταφθάνουν σε μας με καθυστέρηση τουλάχιστον 17 ωρών. 

Διαδοχικές εικόνες του Δία κατά την προσέγγιση του Voyager I Διαδοχικές εικόνες του Δία κατά την προσέγγιση του Voyager I Ο παγκόσμιος ενθουσιασμός σχετικά με το πρωτοπόρο αυτό διαστημικό όχημα έγκειται στο γεγονός, ότι φαίνεται να έχει αφήσει πίσω του μια για πάντα ένα μακρινό σύνορο της διαστημικής μας γειτονιάς, την ηλιόπαυση. Τι είναι όμως η ηλιόπαυση; 

Ως ηλιόπαυση χαρακτηρίζουν οι αστροφυσικοί το εξωτερικό όριο της ηλιόσφαιρας, μιας τεράστιας ελλειψοειδούς δομής που περιβάλλει τον Ήλιο και τους πλανήτες και στην οποία κυρίαρχος είναι ο ηλιακός άνεμος - ένα ισχυρό ρεύμα φορτισμένων σωματιδίων, κυρίως ηλεκτρονίων και πρωτονίων. Κοντά στην ηλιόπαυση, λοιπόν, ο ηλιακός άνεμος εξασθενεί τόσο σε ένταση και ταχύτητα, ώστε να θεωρείται μηδαμινός. 

Ταυτοχρόνως, σε αυτή την περιοχή συναντώνται με πολύ μεγαλύτερη συχνότητα φορτισμένα σωματίδια από άλλα γειτονικά άστρα, τα οποία και σηματοδοτούν την έναρξη του μεσοαστρικού χώρου. Εάν με τα παραπάνω σας δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι τα φυσικά όρια του ηλιακού μας συστήματος τοποθετούνται στην ηλιόπαυση, θα πρέπει να αναθεωρήσετε. Για να τα εντοπίσουμε αυτά, θα πρέπει να αναζητήσουμε μέχρι ποιο σημείο ασκεί βαρυτική επίδραση ο ήλιος μας. Η αναζήτηση αυτή οδηγεί αναπόφευκτα στο νέφος του Oort. Το νέφος αυτό αποτελείται από τρισεκατομμύρια παγωμένους "βράχους", που περιφέρονται σε ελλειπτική ή παραβολική τροχιά γύρω από τον ήλιο, σε απόσταση έως και 1 έτους φωτός μακριά από αυτόν. Δηλαδή 1.000 φορές πιο μακριά από τον Πλούτωνα και σαφώς μακρύτερα από το διαστημικό όχημα Voyager 1.

 Επομένως, οι διατυπώσεις περί απομάκρυνσης του σκάφους από τα όρια του ηλιακού μας συστήματος κρίνονται ως ανακριβείς και ίσως σκόπιμα παραπλανητικές.

 Ποιο είναι το μέλλον του Voyager 1; Eάν τα καταφέρει να διασχίσει αλώβητο το νέφος του Oort, τότε θα δραπετεύσει από τα όρια του ηλιακού μας συστήματος. Ίσως χρειαστεί να περιμένουμε 30.000 χρόνια γι αυτό.. αν και το πιθανότερο είναι πως δε θα μάθουμε ποτέ την πραγματική του τύχη. Μετά το 2025, η θερμοηλεκτρική γεννήτρια ραδιοϊσοτόπων που παρέχει ενέργεια στο σκάφος, θα χάσει την ισχύ της και τo Voyager 1 δεν θα είναι πια σε θέση να επικοινωνεί μαζί μας και να αποστέλλει τα ραδιοσήματα του. Θα συνεχίσει παρ' όλα αυτά να ταξιδεύει σιωπηλό στο αχανές διάστημα, ιχνηλατώντας μονοπάτια πρωτόγνωρα και ακολουθώντας ένα μοναχικό πεπρωμένο, όπως όλοι οι αληθινά πρωτοπόροι. Τώρα θα αναρωτιέστε εύλογα, έτσι άδοξα θα λήξει αυτή η ιστορία; Ίσως όχι! 

Οι επιστήμονες της NASA που κατασκεύασαν το σκάφος, τοποθέτησαν εντός του έναν επιχρυσωμένο χάλκινο δίσκο, ο οποίος περιέχει κωδικοποιημένες πληροφορίες σχετικά με τον πλανήτη Γη και την ανθρωπότητα.. σκεπτόμενοι ότι ίσως κάποτε μπορεί και να βρεθεί στα χέρια ενός εξωγήινου πολιτισμού

Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το δίσκο και τα κωδικοποιημένα μηνύματα του (κείμενο, ήχος και εικόνες) μπορείτε να διαβάσετε εδώ . Έχουν πολύ ενδιαφέρον! 

Πηγή: www.lifo.gr

Το απάνθρωπο Ρωσικό πείραμα αϋπνίας [τι πραγματικά συνέβη]

Μια συγκλονιστική ιστορία για το κρυφό πείραμα της Ρωσίας. Είναι πραγματικά απίστευτο το τι μπορεί να συμβεί στον ανθρώπινο εγκέφαλο..

Ρώσοι ερευνητές στα τέλη της δεκαετίας του ’40 κράτησαν 5 άτομα άγρυπνα επί 15 μέρες χρησιμοποιώντας ένα αέριο που βρισκόταν ακόμα σε πειραματικό στάδιο. Κρατούνταν σε απομονωμένο περιβάλλον ώστε να ελέγχεται η συγκέντρωση του αερίου καθώς σε μεγάλες συγκεντρώσεις θα ήταν θανατηφόρο. Υπήρχαν επίσης μικρόφωνα, και μερικά μικρά παράθυρα από πολύ χοντρό γυαλί το οποίο σου επέτρεπε να βλέπεις μέσα στο δωμάτιο, αλλά να φαίνεται σαν καθρέφτης από μέσα (σαν τα δωμάτια ανάκρισης αλλά πολύ μικρότερα σε μέγεθος και στρογγυλά) για επιπλέον παρακολούθηση. Μέσα στο δωμάτιο υπήρχαν βιβλία, τρεχούμενο νερό, τουαλέτα, κρεβάτια και αρκετό φαγητό για να αντέξουν για μήνες.

Οι κρατούμενοι ήταν πολιτικοί κρατούμενοι που κρίθηκαν εχθροί του πολιτεύματος κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.

Όλα έβαιναν καλώς τις πρώτες 5 μέρες, και οι κρατούμενοι δεν διαμαρτύρονταν καθόλου. Αξίζει να σημειωθεί εδώ ότι τους υποσχέθηκαν ότι θα τους απελευθερώσουν αν έμειναν ξύπνιοι επί 30 μέρες συνεχόμενα. Οι συζητήσεις μεταξύ τους και δραστηριότητες τους παρακολουθόντουσαν συνεχώς και παρατηρήθηκε μία συνεχής συζήτηση περί τραυματικών εμπειριών που είχαν ζήσει στο παρελθόν και γενικότερα οι συζητήσεις τους άρχισαν να παίρνουν όλο και πιο σκοτεινή μορφή μετά από 4 μέρες.

Μετά από 5 μέρες άρχισαν να διαμαρτύρονται ότι συγκεκριμένα γεγονότα άρχισαν να τους δημιουργούν συμπτώματα παράνοιας. Σταμάτησαν να μιλάνε μεταξύ τους και άρχισαν να ψιθυρίζουν στα μικρόφωνα και στα μικρά παράθυρα-καθρέφτες. Περιέργως, πίστευαν ότι θα κερδίσουν την εύνοια των ερευνητών προδίδοντας τους συντρόφους-συγκρατούμενους τους. Στην αρχή οι ερευνητές νόμιζαν ότι αυτό οφειλόταν στο αέριο που ανέπνεαν για να μείνουν ξύπνιοι…

Μετά από 9 μέρες ένας από τους κρατουμένους άρχισε να ουρλιάζει. Περπάταγε πάνω-κάτω στο δωμάτιο και φώναζε με όλη του τη δύναμη επί 3 συνεχόμενες ώρες και τελικά μετά από τόση ώρα το μόνο που έβγαζε ήταν μικρά σκουξήματα. Είχε σκίσει τις φωνητικές του χορδές από την προσπάθεια. Το περίεργο της υπόθεσης ήταν η απραξία των άλλων κρατουμένων στο ουρλιαχτό του συντρόφου τους. Απλά συνέχισαν να ψιθυρίζουν στα μικρόφωνα έως ότου και άλλος ένας κρατουμένος άρχισε να ουρλίαζει ασταμάτητα. Οι υπόλοιποι κρατούμενοι απλά άρχισαν να σκίζουν τα βιβλία και να κολλάνε τις σελίδες στα παράθυρα. Κάποια στιγμή τα ουρλιαχτά σταμάτησαν. Όπως και τα ψιθυρίσματα στα μικρόφωνα.

Αφότου πέρασαν 3 ακόμα μέρες, οι ερευνητές έλεγχαν τα μικρόφωνα κάθε ώρα για να βεβαιωθούν ότι λειτουργούσαν αφού δεν πίστευαν ότι δεν μπορούσαν να λαμβάνουν τίποτα με 5 άτομα μέσα στο δωμάτιο. Το πρωί της 14ης μέρας οι ερευνητές έκαναν κάτι που δεν ήθελαν να κάνουν μόλις σχεδίασαν το πείραμα: Να χρησιμοποιήσουν την ενδοεπικοινωνία μέσα στο θάλαμο για να πάρουν κάποια αντίδραση από τους κρατουμένους αφού φοβόντουσαν για την κατάστασή τους. Ανακοίνωσαν ότι θα ανοίξουν τον θάλαμο για να ελέγξουν τα μικρόφωνα και τους διέταξαν να ξαπλώσουν στο πάτωμα αλλιώς θα τους πυροβολούσαν. Αν συνεργάζονταν, θα απελευθέρωναν έναν. (έτσι τους είπαν τουλάχιστον)

Προς έκπληξή τους άκουσαν από τα μικρόφωνα: “Δεν θέλουμε να μας ελευθερώσετε”
Οι ερευνητές και οι στρατιωτικοί που χρηματοδοτούσαν το πείραμα άρχισαν να συζητάνε για το αν θα ανοίξουν τον θάλαμο ή όχι. Τελικά αποφάσισαν να τον ανοίξουν τα μεσάνυχτα της 15ης μέρας.

Ο θάλαμος γέμισε αρχικά με καθαρό αέρα και το ειδικό αέριο έφυγε και αμέσως φωνές άρχισαν να ικετεύουν να βάλουν πάλι το αέριο. Ο θάλαμος ανοίχτηκε και στρατιώτες στάλθηκαν μέσα να φέρουν τους κρατουμένους. Κρατούμενοι και στρατιώτες άρχισαν να ουρλιάζουν. 4 από τους 5 κρατουμένους ζόυσαν, αν και η κατάσταση τους μόνο ζωντανή δεν μπορούσε να θεωρηθεί.

Τα τρόφιμα μετά την 5η μέρα δεν είχαν αγγιχτεί. Υπήρχαν κομμάτια κρέατος από τα πόδια του νεκρού κρατουμένου χωμένα στη σχάρα στο πάτωμα που υπήρχε για να φεύγει το νερό, με αποτέλεσμα να έχει συσσωρευτεί μια μικρή στάθμη νερού και αίματος κάτω. Οι 4 “επιζώντες” είχαν σκισμένο δέρμα και μύες παντού. Τα κατεστραμένα τους δάχτυλα έδειχναν ότι τα τραύματα είχαν γίνει με τα χέρια και όχι με τα δόντια, ενώ κατάλαβαν ότι τα περισσότερα τα είχε κάνει ο καθένας στον εαυτό του και όχι μεταξύ τους.

Όλα τα όργανα στην κοιλιακή χώρα των κρατουμένων είχαν βγει. Τα πνευμόνια. η καρδιά και το διάφραγμα είχαν μείνει στη θέση τους το περισσότερο δέρμα στον θώρακα είχε βγει, με αποτέλεσμα να φαίνονται τα πνευμόνια καθαρά. Τα όργανα που είχαν βγάλει ήταν ανέπαφα κάτω. Τα στομάχια τους έκαναν κανονικά πέψη, όχι φαγητό βέβαια, αλλά μέρη του ίδιου τους του σώματος που είχαν φάει πριν.

Οι περισσότεροι Ρώσοι στρατιώτες ήταν στις ειδικές δυνάμεις αλλά αρνιόντουσαν να ξαναμπούν μέσα να βγάλουν τους κρατουμένους. Ούρλιαζαν να κλείσουν το θάλαμο και να ξαναβάλουν το αέριο για να μην τους πάρει ο ύπνος.

Οι κρατούμενοι αντιστάθηκαν σθεναρά στους στρατιώτες που προσπάθησαν να τους βγάλουν από το θάλαμο. Ένας στρατιώτης πέθανε αφού του έσκισαν την καρωτίδα και ενός άλλου του έβγαλαν τους όρχεις με τα δόντια. Άλλοι 5 στρατιώτες έχασαν τη ζωή τους τις επόμενες μέρες, όχι από τράυματα, αλλά επειδή αυτοκτόνησαν.

Μέσα στο χαμό ο σπλήνας ενός κρατουμένου έπαθε ρήξη και άρχισε να αιμορραγεί ακατάπαυστα. Οι ερευνητές προσπάθησαν να τον ναρκώσουν αλλά αυτό αποδείχτηκε αδύνατον. Του έδωσαν την δεκαπλάσια δόση μορφίνης από την κανονική αλλά αυτός ακόμα πάλευε σαν τρελλός σπάζοντας τα πλευρά και το χέρι ενός γιατρού. Η καρδιά του δούλεψε για μερικά λεπτά, και σε όλη τη διάρκεια φώναζε συνέχεια “Και άλλο” ενώ σιγά-σιγά έμεινε σιωπηλός.

Οι υπόλοιποι 3 μεταφέρθηκαν σε ιατρική μονάδα, οι 2 εκ των οποίων που είχαν τις χορδές τους ανέπαφες, το μόνο που ζητούσαν ήταν και άλλο αέριο για να κρατηθούν ξύπνιοι.

Ένας κρατούμενος που βρισκόταν στην χειρότερη κατάσταση, εισήχθη στο χειρουργείο για να του βάλουν τα όργανα πίσω στη θέση τους. Δεν μπορούσαν όμως με τίποτα να του κάνουν αναισθησία όσο και αν προσπαθούσαν. Όταν προσπάθησαν να του δώσουν αναισθητικό αέριο πάλεψε σαν τρελός σκίζοντας τα δερμάτινα λουριά που τον κρατούσαν στο κρεβάτι και πέταξε κάτω τους πιο δυνατούς στρατιώτες που τον κράταγαν. Όταν του έδωσαν μεγαλύτερη δώση αναισθητικού, τα βλέφαρά του έκλεισαν σιγά-σιγά και η καρδιά του αμέσως σταμάτησε. Στην νεκροψία φάνηκε ότι το αίμα του είχε τριπλάσια συγκέντρωση οξυγόνου από το κανονικό. Έιχε σπάσει 9 κόκκαλα στην προσπάθειά του να μην τον ναρκώσουν και είχε σκίσει τους περισσότερους μύς γύρω τους.

Ο άλλος κρατούμενος, ήταν ο πρώτος που είχε αρχίσει να ουρλίαζει. Οι χορδές του είχαν σκιστεί και όταν επιχείρησαν να τον ναρκώσουν, αρνείτο να δεχθεί το αναισθητικό. Όταν ένας γιατρός του πρότεινε να γίνει το χειρουργείο χωρίς αναισθησία συμφώνησε με ένα νεύμα. Καθ’όλη τη διάρκεια της 6ωρης επέμβασης για να βάλουν οι γιατροί τα όργανά του στη θέση τους δεν αντέδρασε καθόλου ενώ μία έντρομη νοσοκόμα ανέφερε ότι όταν τα μάτια της συναντιόντουσαν με του κρατούμενου, αυτός της χαμογελούσε.

Έγινε το ίδιο χειρουργείο στους υπόλοιπους 2 κρατουμένους χωρίς αναισθησία. Όμως αυτούς χρειάστηκε να τους παραλύσουν. Οι χειρούργοι αδυνατούσαν να κάνουν τη δουλεία τους αφού οι ασθενείς γελούσαν καθ’όλη τη διάρκεια της διαδικασίας και τους ακολουθούσαν με τα μάτια. Όταν μιλούσαν, απλά ζήταγαν και άλλο από το αέριο που τους κράταγε ξύπνιους. Όταν τους ρώταγαν γιατί έβγαλαν τα όργανά τους από μέσα τους, και γιατί ήθελαν και άλλο αέριο έπαιρναν μόνο μιά απάντηση: “Πρέπει να μείνω ξύπνιος”

Οι 3 επιζήσαντες κρατούμενοι αποφασίστηκε να τοποθετηθούν πάλι σιγά-σιγά πίσω στο θάλαμο παρά τις αντιρρήσεις των ερευνητών που ήθελαν να προχωρήσουν σε ευθανασία. Όμως οι ανώτεροι αξιωματούχοι επέμεναν να συνεχιστεί το πείραμα για να δουν τη συνέχεια.

Πριν μπουν στο θάλαμο συνδέθηκαν με ηλεκτροεγκεφαλογράφημα. Προς μεγάλη έκπληξη όλων, μόλις τους είπαν ότι θα τους βάλουν στο θάλαμο, σταμάτησαν να παλεύουν. Ενώ ήταν έξω, προσπαθούσαν με νύχια και με δόντια να μείνουν ξύπνιοι. Ένας μουρμούραγε, ένας άλλος έσφιγγε συνέχεια τους μυς των ποδιών του ενώ ένας άλλος ανοιγόκλεινε τα μάτια του πολύ γρήγορα. Το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα έδειχνε απίστευτα αποτελέσματα μόλις συνδέθηκε στον πρώτο κρατούμενο, καθώς τα κύματα του εγκεφάλου του ήταν κανονικά την περισσότερη ώρα, αλλά μετά από λίγη ώρα έσβηναν χωρίς λόγο και “ξαναζωντάνευαν” έτσι απλά. Σαν να νέκρωνε ο εγκέφαλος για λίγα δευτερόλεπτα και μετά να ξαναέμπαινε σε λειτουργία. Τελικά, τα μάτια του έκλεισαν, τα κύματα άλλαξαν σε αυτά του βαθύ ύπνου, και η καρδιά του σταμάτησε.
Ο άλλος κρατούμενος ούρλιαζε να ξαναμπεί στον θάλαμο. Ο ανώτερος αξιωματούχος έδωσε εντολή να μπουν οι κρατούμενοι στο θάλαμο μαζί με 3 ερευνητές. Ένας από αυτόυς τους 3, αμέσως τράβηξε όπλο και πυροβόλησε εν ψυχρώ τον ανώτερό του, και μετά έστρεψε το όπλο στο μουγγό κρατούμενο και του φύτεψε και αυτού μιά σφαίρα στο κεφάλι. Φώναξε στον τελευταίο κρατούμενο ότι δεν θα μπει στο δωμάτιο με αυτόν, σκοτώνοντας και αυτόν με μιά σφαίρα στην καρδιά.

Το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα σταμάτησε να λαμβάνει και ο κρατούμενος ψυθήρισε πρίν πεθάνει: «Τόσο κοντά στην ελευθερία»

πηγη