Μερική έκλειψη του φεγγαριού που θα είναι ορατή και από τη χώρα μας

Μπορεί το φεγγάρι να βγει ολόκληρο απόψε αλλά κάποια στιγμή θα χάσει ένα κομμάτι του. Και αυτό γιατί η αποψινή πανσέληνος συμπίπτει με μερική έκλειψη της Σελήνης.

Αν και η έκλειψη θα είναι ορατή από την Ελλάδα, το φαινόμενο θα είναι ελάχιστα αισθητό καθώς θα καλυφθεί μόλις το 1,5% της διαμέτρου του φεγγαριού ενώ το φαινόμενο δεν θα κρατήσει περισσότερο από 27 λεπτά. Πρόκειται για τη συντομότερη έκλειψη του 21ου αιώνα.

Συνολικά τρεις σεληνιακές εκλείψεις θα συμβούν φέτος, οι άλλες δύο στις 25 Μαϊου και 18 Οκτωβρίου 2013. Στη διάρκεια του έτους θα υπάρξουν και δύο μικρές ηλιακές εκλείψεις.

Στην Ελλάδα, η έναρξη έκλειψης της παρασκιάς θα γίνει στις 21:03 ώρα το βράδυ και η έναρξη της μερικής έκλειψης στις 22:54. Το μέγιστο της έκλειψης θα συμβεί στις 23:07, το τέλος της μερικής έκλειψης στις 23:21 και το τέλος έκλειψης της παρασκιάς στη 1:11 ώρα της 26ης Απριλίου.

Οι σεληνιακές εκλείψεις συμβαίνουν, όταν τα τρία ουράνια σώματα (Ήλιος, Γη, Σελήνη) ευθυγραμμίζονται, με τον πλανήτη μας να παρεμβάλλεται ανάμεσα στο άστρο μας και στον δορυφόρο μας. Οι μερικές σεληνιακές εκλείψεις είναι πολύ λιγότερο θεαματικές από τις ολικές, όταν όλος ο δίσκος του φεγγαριού καλύπτεται από τη σκιά της Γης.

 Δείτε περισσότερα

Το μυστηριο της ασβεστης φλογας

Σε πολλές γραπτές μαρτυρίες αλλά και ευρήματα που βρέθηκαν σε ανασκαφές , δείχνουν ότι οι αρχαίοι είχαν λυχνάρια και λάμπες που έκαιγαν για αιώνες χωρίς κανένας να προσθέτει καύσιμο!

Το 1401 ανακαλύφθηκε ο τάφος του Πάλλα, γιου του βασιλιά της Τρωικής περιόδου Evander. Μέσα στον τάφο βρέθηκε λάμπα να καίει. Αυτό από μόνο του είναι εκπληκτικό καθώς ο Πάλλας πέθανε τον 12ο αιώνα προ Χριστού.

Εκπληκτικότερο το γεγονός ότι δεν μπορούσαν αυτοί που βρήκαν τον τάφο να σβήσουν τη λάμπα. Ούτε το νερό την επηρέαζε και μόνο όταν την αδειάσανε από το υγρό που περιείχε έσβησε. Έκαιγε επί 2.600 χρόνια !!!

Τέτοιο λυχνάρι βρέθηκε στον τάφο της κόρης του Κικέρωνα κοντά στην Αππία οδό της Ρώμης. Το άνοιγμα του τάφου της Tullia, κόρης του Μάρκου Κικέρωνα το περιέγραψε ο Guido Pancirolli, στις αρχές του 16ου αιώνα. Παρά την παρέλευση 1550 χρόνων η λάμπα που βρέθηκε στον τάφο, συνέχιζε να καίει.

Στον καιρό των φιλοσόφων της Ελλάδας και της Ρώμης η αιώνια φλόγα ήταν κάτι το συνηθισμένο. Ο
Πλίνιος έλεγε ότι μια λάμπα γεμισμένη με το αγνότερο λάδι και με φυτίλι από αμίαντο και άλλα υλικά θα μπορούσε να καίει για πάντα.

Παρόμοιες ιδέες είχε και ο Ήρων ο Αλεξανδρεύς. Κανείς από τους δύο δεν θεώρησε σκόπιμο να καταφύγει στην μαγεία ή την αλχημεία. Πίστευαν μόνο πως χρειάζονταν η καθαρότητα των συστατικών και ο κατάλληλος τεχνίτης, χωρίς δυστυχώς να αναφέρουν περισσότερες λεπτομέρειες.

Έγιναν πολλά πειράματα σύμφωνα με τα λεγόμενα του Πλίνιου και του Ήρωνα αλλά δεν στέφθηκαν από επιτυχία. Τεράστια ποσά γνώσης του αρχαίου κόσμου χάθηκαν στο Μεσαίωνα μεταξύ αυτών και της άσβεστης φλόγας.

ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΔΙΑΣΤΗΜΑΤΟΣ: Η Ελλάδα ... βυθίζεται και ανυψώνεται κατά τόπους

Η χώρα μας βρίσκεται άλλοτε στα «πάνω» της και άλλοτε στα «κάτω» της - όχι μεταφορικά, αλλά κυριολεκτικά. Ορισμένες περιοχές της Ελλάδας βυθίζονται και άλλες ανυψώνονται στο πέρασμα του χρόνου, σύμφωνα με τις παρατηρήσεις δορυφόρων από το διάστημα, όπως ανακοίνωσε ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος (ESA).

Χρησιμοποιώντας δεδομένα ραντάρ που συνέλλεξαν οι δορυφόροι ERS-1 και ERS-2, ένα νέο πρόγραμμα επεξεργασίας, με την ονομασία «Wide Processor Area» (WAP), κατέγραψε τη διαχρονική παραμόρφωση του εδάφους στη διάρκεια περισσότερων από δέκα ετών, διαπιστώνοντας, ότι ορισμένες περιοχές της Ελλάδας βυθίζονται κατά περίπου 10 χιλιοστά ανά έτος.

Υψηλή καθίζηση, μεταξύ άλλων, ανιχνεύθηκε στην Αθήνα, στη Λάρισα και γύρω από τον Κορινθιακό κόλπο. Τόσο καθίζηση όσο και ανύψωση, εντοπίστηκαν μέσα και γύρω από την πόλη της Θεσσαλονίκης, όπου οι τάσεις παραμόρφωσης ήσαν ανάμικτες .

Ο νέος ευρωπαϊκός επεξεργαστής δεδομένων δημιουργεί χάρτες της παραμόρφωσης της Γης, από τα δορυφορικά δεδομένα των ραντάρ, με περισσότερη ακρίβεια από ποτέ. Αυτοί οι χάρτες μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την ανίχνευση και την παρακολούθηση των γεωλογικών φαινομένων.

Όπως τονίζει η ESA, η γη κάτω από τα πόδια μας δεν είναι πάντα σταθερή. Σε ορισμένες περιοχές, το έδαφος βυθίζεται ή υποχωρεί, λόγω της εξόρυξης μεταλλευμάτων, των σεισμών και της εξόρυξης φυσικού αερίου, μεταξύ άλλων παραγόντων. Υπάρχουν επίσης περιοχές που υφίστανται ανύψωση, η οποία μπορεί να προκαλείται από την υπόγεια διόγκωση των ηφαιστείων ή από τη σύγκρουση μεταξύ των τεκτονικών πλακών.

Η μέτρηση αυτών των γεωμορφολογικών αλλαγών δεν είναι πάντα εύκολη, ειδικά όταν αυτές συμβαίνουν σε μέρη που δεν είναι εύκολα προσβάσιμα. Όμως τα ραντάρ των δορυφόρων που ασχολούνται με την παρατήρηση της Γης, μπορούν από ψηλά να χαρτογραφήσουν αυτές τις αλλαγές με ακρίβεια χιλιοστού.Για να το επιτύχει αυτό, ο WAP εφαρμόζει μια τεχνική της συμβολομετρίας. Με το συνδυασμό εικόνων που αποκτήθηκαν με την πάροδο του χρόνου, είναι δυνατό να εκτιμηθούν οι παραμορφώσεις του εδάφους με μεγάλη ακρίβεια.

Ο βελτιωμένος WAP αναπτύχθηκε από το Γερμανικό Κέντρο Αεροδιαστημικής (DLR) στο πλαίσιο του έργου της ESA «GSE Terrafirma».

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Έρχεται βροχή... αστεριών! Και έκλειψη Σελήνης!

... κάποιοι από μας κοιτάμε τα αστέρια... έλεγε ο Όσκαρ Ουάιλντ. Αλλά τις επόμενες μέρες, καλό είναι να κοιτάξουμε όλοι τα άστρα. Γιατί ο ουρανός έχει αποφασίσει να μας παρέχει ανοιξιάτικο υπερθέαμα!

Καταρχήν την Κυριακή 21 Απριλίου και τη Δευτέρα 22 του μήνα έρχονται οι Λυρίδες, η πρώτη βροχή διαττόντων αστέρων της άνοιξης. Το φαινόμενο των πεφταστεριών θα κορυφωθεί τις δυο αυτές μέρες αλλά θα διαρκέσουν σε πιο αραιή μορφή έως τις 25 του μηνός.

Λυρίδες: Υπό στενή παρακολούθηση από τον 7ο π.Χ. αιώνα

Η βροχή των αστεριών αυτών καταγράφηκε για πρώτη φορά το 687 π.Χ. από τους Κινέζους παρατηρητές του ουρανού. Φαίνονται να προέρχεται από τον αστερισμό της Λύρας, από όπου πήρε το όνομά της, και κυρίως από τον αστέρα Βέγα (Άλφα Λύρας), ο οποίος είναι το πιο λαμπρό άστρο του συγκεκριμένου αστερισμού και το δεύτερο φωτεινότερο άστρο του νυχτερινού ουρανού του βορείου ημισφαιρίου.

Όμως πρόκειται για την ουρά του κομήτη Θάτσερ, που ανακάλυψε το 1861 ο Αμερικανός Α. Θάτσερ (συνεπώς καμία σχέση με την μόλις αποβιώσασα πρώην Βρετανίδα πρωθυπουργό) και ο οποίος αφήνει στο πέρασμά του μια ουρά σκόνης και σωματιδίων, που διασταυρώνεται κάθε χρόνο με την τροχιά του πλανήτη μας. Ο κομήτης εκτιμάται ότι θα ξαναπεράσει πολύ κοντά από τη Γη το έτος 2276, καθώς η τροχιά του γύρω από τον Ήλιο διαρκεί περίπου 415 χρόνια.

Ορισμένοι αστρονόμοι εκτιμούν ότι η επόμενη θεαματική βροχή Λυρίδων θα λάβει χώρα το 2040-41.

Στο αποκορύφωμα του φαινομένου αναμένεται να εισέρχονται στη γήινη ατμόσφαιρα και να πυρακτώνονται έως 20 διάττοντες ανά ώρα με ταχύτητα περίπου 50 χιλιομέτρων την ώρα.

Πανσέληνος και μερική έκλειψη Σελήνης στις 25 Απριλίου

Εξάλλου, την Πέμπτη 25 Απριλίου, εκτός από την πανσέληνο, που θα λάβει χώρα περίπου στις 11 το βράδυ ώρα Ελλάδος, θα υπάρξει παράλληλα και μια μερική σεληνιακή έκλειψη, καθώς το φεγγάρι θα βρίσκεται στην ίδια ευθεία με τον Ήλιο, ενώ Γη θα παρεμβάλλεται ανάμεσά τους. Η έκλειψη θα είναι ορατή σε μεγάλες περιοχές της Ευρώπης (και στην Ελλάδα), της Αφρικής, της Ασίας και της Αυστραλίας.

Θα πρόκειται για μια μερική έκλειψη με πολύ μικρή κάλυψη του σεληνιακού δίσκου από τη σκιά της Γης (μόνο το 1,5% της διαμέτρου του φεγγαριού) και θα έχει διάρκεια μόλις 27 λεπτών (η δεύτερη συντομότερη του 21ου αιώνα). Πάντως, παρά τη μικρή κάλυψη, η έκλειψη θα είναι ορατή με τα τηλεσκόπια, με δεδομένο ότι θα υπάρξει και το σκοτείνιασμα μεγάλου τμήματος της Σελήνης από την παρασκιά.

Στην Ελλάδα η έναρξη έκλειψης της παρασκιάς θα γίνει στις 21:03 το βράδυ και η έναρξη της μερικής έκλειψης στις 22:54. Το μέγιστο της έκλειψης θα συμβεί στις 23:07, το τέλος της μερικής έκλειψης στις 23:21 και το τέλος έκλειψης της παρασκιάς στη 1:11 της 26ης Απριλίου.

Μια χιλιετία μετά: Nέο πορτρέτο του σουπερνόβα που φώτισε τον ουρανό το 1006 μ.Χ.

Τεράστιες ποσότητες υλικού που εκτινάχθηκαν κατά την έκρηξη εξαπλώνονται με ταχύτητες που φτάνουν τα 17 εκατομμύρια χιλιόμετρα την ώρα.   (Φωτογραφία:  NASA ) 

 

Μόντερεϊ, Καλιφόρνια

Την 1η Μαΐου του 1006 μ.Χ, ένα αντικείμενο πιο φωτεινό από την Αφροδίτη έμεινε ορατό για εβδομάδες στον ουρανό και καταγράφηκε από αστρονόμους στην Ευρώπη, την Κίνα, την Ιαπωνία και τον αραβικό κόσμο. Μια χιλιετία μετά, διαστημικό τηλεσκόπιο ακτίνων Χ απεικονίζει με μοναδική λεπτομέρεια ό,τι απέμεινε από το ιστορικό σουπερνόβα.

H εντυπωσιακή νέα εικόνα προέρχεται από διαστημικό παρατηρητήριο Chandra της NASA, το οποίο μελέτησε για οκτώ μέρες το αντικείμενο SN 1006, το υπόλειμμα ενός σουπερνόβα (ή υπερκαινοφανούς αστέρα) Τύπου Ιa.

Τα σουπερνόβα αυτής της κατηγορίας εμφανίζονται όταν ένας λευκός νάνος -ένα νεκρό αλλά εξαιρετικά πυκνό άστρο- απορροφά μεγάλες ποσότητες μάζας από ένα συνοδό άστρο, οπότε εκρήγνυται. Εναλλακτικά, τα σουπερνόβα Ιa προέρχονται από δύο λευκούς νάνους που συγχωνεύονται και αμέσως εκρήγνυνται.

Στο λεπτομερές νέο πορτρέτο του SΝ 1006, τεράστιες ποσότητες υλικού που εκτινάχθηκαν κατά την έκρηξη διακρίνονται να εξαπλώνονται στο Διάστημα με ταχύτητες που φτάνουν τα 17 εκατομμύρια χιλιόμετρα την ώρα.

Το κόκκινο, πράσινο και μπλε χρώμα αντιστοιχούν σε ακτίνες Χ χαμηλής, μέσης και υψηλής ενέργειας αντίστοιχα

Κοσμικές μεζούρες

Τα σουπερνόβα Τύπου Ιa είναι ιδιαίτερα σημαντικά για τους αστρονόμους. Τα επίπεδα της ακτινοβολίας που εκπέμπουν αυτά τα αντικείμενα είναι προβλέψιμα και σταθερά, κάτι που σημαίνει ότι η φωτεινότητα του σουπερνόβα όπως το βλέπουμε από τη Γη εξαρτάται κυρίως από την απόστασή του.

Και το χαρακτηριστικό αυτό επιτρέπει στους αστρονόμους να χρησιμοποιούν τα σουπερνόβα Ia σαν ένα είδος μεζούρας για τον υπολογισμό αποστάσεων στο Σύμπαν.

Οι παρατηρήσεις του Chandra στο υπόλειμμα του σουπερνόβα SN 1006 ίσως βοηθήσουν τώρα τους αστροφυσικούς να κατανοήσουν καλύτερα τους μηχανισμούς των υπερκαινοφανών αστέρων Ia.

Εξετάζοντας την αναλογία διαφόρων στοιχείων, όπως το οξυγόνο, το πυρίτιο και το μαγνήσιο, οι ερευνητές ίσως μπορέσουν να συμπεράνουν πώς έμοιαζε το άστρο πριν εκραγεί και πώς ακριβώς εκδηλώθηκε η έκρηξη.

Η μελέτη παρουσιάστηκε από διεθνή ερευνητική ομάδα σε συνέδριο Αστροφυσικής Υψηλής Ενέργειας που πραγματοποίησε στην Καλιφόρνια η Αμερικανική Εταιρεία Αστρονομίας.

Newsroom ΔΟΛ

Βουτώντας κάτω από τους πάγους της Αρκτικής!

«Νιώθεις σαν αστροναύτης», ήταν τα πρώτα λόγια της 30χρονης δύτριας Emmanuelle Périé μετά την κατάδυσή της στα παγωμένα νερά της Αρκτικής, κάτω από τα τεράστια παγόβουνα του Βόρειου Πόλου. Η μοναδικη γυναίκα ανάμεσα σε οκτώ συναδέλφους της που συμμετείχαν στο πρόγραμμα «DeepSea Under the Pole», η οποία έζησε μια μοναδική εμπειρία στην παγωμένη άβυσσο του ωκεανού, η θερμοκρασία του οποίου είναι -45 βαθμούς Κελσίου.

«Οι πάγοι έλιωναν μπροστά στα μάτια μας, ενώ κολυμπούσαμε σε ακραίες συνθήκες, στις πιο αφιλόξενες και παγωμένες περιοχές του πλανήτη», συμπληρώνει. Το εν λόγω πρόγραμμα είχε ως στόχο την εξερεύνηση των άγνωστων υποβρύχιων περιοχών της Αρκτικής και της Ανταρκτικής, τη μελέτη της πολυμορφίας τους αλλά και την καλύτερη επιστημονική κατανόηση του περιβάλλοντος. Αξίζει να σημειωθεί ότι ήταν η πρώτη φορά που πραγματοποιήθηκε μια τέτοια κατάδυση σε ένα από τα πιο σκληρά κλίματα του πλανήτη και αποκάλυψε την κρυφή πλευρά των πολικών πάγων, κάτι που κανείς μέχρι σήμερα δεν έχει ξαναδεί.

Πηγή

Η Ανδρομέδα εκτός ελέγχου επιτίθεται στη γη! Συγκρούστηκε ήδη με τον Μ33

Θα καταπιεί τον γαλαξία μας νωρίτερα από ό τι υπολόγιζαν οι αστρονόμοι; Νεώτερες έρευνες έχουν θορυβήσει τους επιστήμονες που δεν είχαν παρατηρήσει την επίθεση του 2004!
Το μεγάλο κοσμικό γεγονός που κυριολεκτικά θα ταρακουνήσει τη γη υπολόγιζαν οι επιστήμονες ότι θα συμβεί σε ....τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια, όταν ο Γαλαξίας μας θα συγκρουστεί με τον γαλαξία της Ανδρομέδα. 'Εκαναν, όμως, λάθος!

Οι πρόσφατες έρευνες του Εθνικού Ιδρύματος Επιστημών που χρησιμοποιούν το Green Bank Telescope (GBT) επιβεβαιώνουν τους πιο ενδόμυχους φόβους των ειδικών: η Ανδρομέδα είναι εκτός ελέγχου εδώ και οκτώ χρόνια... Το 2004 συνέβη πράγματι η μέχρι πρότινος αμφιλεγόμενη σύγκρουση της Ανδρομέδα με τον γαλαξία Triangulum (γνωστό και ως Μ33) κατά την οποία απελευθερώθηκαν τεράστιες ποσότητες αερίων υδρογόνου.

Ο Μ33 βρίσκεται βέβαια 2.300.000 έτη φωτός μακριά από τον γαλαξία μας αλλά η σύγκρουση με την Ανδρομέδα αποδεικνύει ότι η πορεία της δεν είναι τόσο... προδιαγεγραμμένη όσο νομίζαμε.
Η Ανδρομέδα ταξιδεύει με ταχύτητα 250.000 μιλίων την ώρα η οποία θα αρκούσε για μετάβαση από τη γη στη σελήνη σε 60 λεπτά. Με τον Μ33 η σύγκρουση δεν ήταν σφοδρή αλλά οριακή ενώ με τον γαλαξία μας θα είναι μετωπική και θα αλλάξει όλη τη διάταξη των πλανητών.

Οι επιστήμονες ωστόσο εκτιμούν ότι η γη θα επιβιώσει της σύγκρουσης καθώς δεν θα διαλυθεί ακόμη κι όταν η Ανδρομέδα καταπιεί τον γαλαξία μας (2 δισεκατομμύρια χρόνια μετά τη σύγκρουση). Σε περίπτωση, όμως, που υπάρχουν ακόμη ανθρώπινα όντα πάνω στον πλανήτη θα πρέπει να έχουν προετοιμαστεί να αντιμετωπίσουν τις εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες που θα επικρατούν λόγω της απομάκρυνσης της γης από τον ήλιο...

Σκοπεύουμε να εκμεταλλευτούμε τις προηγμένες δυνατότητες του GBT προκειμένου να μάθουμε περισσότερα για τη σύγκρουση των δύο γαλαξιών», δήλωσε ο Σπένσερ Γούλφερ από το Πανεπιστήμιο της Δυτικής Βιρτζίνια.

«Έπειτα από έναν αιώνα υποθέσεων για το μέλλον της Ανδρομέδας και του γαλαξία μας, έχουμε επιτέλους μια σαφή εικόνα για το πώς θα εξελιχτούν τα δρώμενα στα επόμενα -δισεκατομμύρια- χρόνια», συμπληρώνει ο Σάνγκμο Τόνι Σολ από το Ινστιτούτο Ερευνών της Βαλτιμόρης.

Πηγή