Ρήγμα στην Ινδο-Αυστραλιανή πλάκα;

Ομάδα ειδικών στη Γαλλία μελέτησε τους πολύ ισχυρούς σεισμούς που έγιναν τον περασμένο Απρίλιο δυτικά της Σουμάτρας (τάξεως 8,6 και 8,2 ρίχτερ), καθώς και όλη τη σεισμική δραστηριότητα στην περιοχή από το 2004, συμπεριλαμβανομένου και του σεισμού των 9.1 Ρίχτερ που προκάλεσε το φονικό τσουνάμι το 2004.

Σύμφωνα με το συμπέρασμα των ερευνητών η ιδιαίτερα εκτεταμένη Ινδο-Αυστραλιανή τεκτονική πλάκα βιώνει ένα ρήγμα και είναι πιθανόν να διασπαστεί σε δύο κομμάτια.

Η έρευνα

Ειδικοί της Ecole Normale Superieure στο Παρίσι ανέλυσαν τους σεισμούς στις περιοχές που «πατούν» πάνω στην Ινδο-Αυστραλιανή τεκτονική πλάκα από τον Δεκέμβριο του 2004 (όπου εκδηλώθηκε ο σεισμός των 9.1 Ρίχτερ) μέχρι και τον Απρίλιο του 2011 όπου εκδηλώθηκαν σεισμοί μεγέθους 8.6 και 8.2 Ρίχτερ. Εκαναν δύο σημαντικές διαπιστώσεις.

Οι πολύ μεγάλης ισχύος σεισμοί γίνονται συνήθως στις λεγόμενες ζώνες καταβύθισης που βρίσκονται στα σημεία όπου ενώνονται δύο τεκτονικές πλάκες. Οι πολύ ισχυροί σεισμοί της περιόδου 2004-2011 έγιναν δεκάδες χιλιόμετρα μακριά από τις ζώνες καταβύθισης στην Ινδο-Αυστραλιανή πλάκα.

Η δεύτερη παρατήρηση που έκαναν οι ερευνητές ήταν ότι η σεισμικότητα στη συγκεκριμένη περιοχή ήταν την περίοδο 2004-2011 δέκα φορές εντονότερη από ό,τι τα προηγούμενα χρόνια.

Επίσης ανακάλυψαν ότι στους σεισμούς της περιόδου που ερευνούσαν, τα πετρώματα μετά από κάθε σεισμό μετακινούνταν προς την ίδια κατεύθυνση. Σύμφωνα με τους ερευνητές αυτά τα ευρήματα δείχνουν ότι ο Ινδο-Αυστραλιανή τεκτονική πλάκα διασπάται κατά μήκος ενός νέου ορίου, πράγμα που μπορεί να εξηγήσει τις ιδιαιτερότητες των σεισμών του περασμένου Απριλίου.

Η εξήγηση

Οι ερευνητές ανέπτυξαν μάλιστα μια θεωρία για να εξηγήσουν το φαινόμενο. Είναι γνωστό ότι η Ινδία και η Αυστραλία «πατούν» στην ίδια πλάκα αλλά η Αυστραλία κινείται ταχύτερα από την Ινδία. Αυτό σύμφωνα με τους ερευνητές έχει ως αποτέλεσμα μια μεγάλη περιοχή στο κέντρο της τεκτονικής πλάκας να «κάμπτεται» γεγονός που πιθανότατα οδηγεί στη διάσπασή της.

Η έρευνα δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Nature και έχει ήδη προκαλέσει αντιδράσεις στην επιστημονική κοινότητα. Κάποιοι επιστήμονες συγκλίνουν με την άποψη των ερευνητών και θεωρούν ότι τα ευρήματα υποδεικνύουν τη διάσπαση της πλάκας.

Αλλοι ειδικοί όμως υποστηρίζουν ότι η περίοδος παρατήρησης είναι μικρή αλλά και ο αριθμός των σεισμών που μελετήθηκε πολύ περιορισμένος για να εξαχθεί ένα τόσο σοβαρό συμπέρασμα όπως η διάσπαση μιας τεκτονικής πλάκας.

Οι επιπτώσεις

Σε κάθε περίπτωση, εάν πράγματι έχουμε ένα γεωλογικό γεγονός της τάξεως αυτής, οι συνέπειες θα γίνουν αισθητές σε όλο τον πλανήτη. Σε μια άλλη πρόσφατη μελέτη της Αμερικανικής Γεωλογικής Επιθεώρησης του Menlo Park στην Καλιφόρνια, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι σεισμοί ισχύος 5.5 Ρίχτερ και άνω εμφανίστηκαν σε ολόκληρη την υφήλιο με συχνότητα πέντε φορές μεγαλύτερη στο διάστημα έξι ημερών που ακολούθησε την 11η Απριλίου, πράγμα που δεν έχει παρατηρηθεί άλλη φορά, ούτε μετά από σεισμούς ακόμη μεγαλύτερης ισχύος.

Πηγή: tovima

Φωτογραφία με φαντάσματα στρατιωτών του Β΄Παγκ. Πολέμου;

Ο λοχίας John Tulloch ακολουθούσε την περιβόητη 'διαδρομή των νεκρών' στο Βόρνεο, όπου πολλοί αιχμάλωτοι των συμμαχικών δυνάμεων έχασαν τη ζωή τους κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

 

Μια συγκλονιστική φωτογραφία που τράβηξε, φαίνεται πως δείχνει κάτι που μοιάζει με φαντάσματα να περπατούν.

Εκατοντάδες σκελετωμένες φιγούρες διακρίνονται στην φωτογραφία, που θα μπορούσε βέβαια να είναι και αποτέλεσμα κακής εκτύπωσης ή κάποιας αντανάκλασης του φωτός στο φακό.

Κοντά στους 2,400 στρατιώτες έχασαν τη ζωή τους στα λεγόμενα "Death Marches'', καθώς ο Ιαπωνικός στρατός υποχωρούσε και δεν άφηνε πίσω τους αιχμαλώτους.

Πηγή

Η πιο μακρινή φωτογραφία του σύμπαντος

Συνενώνοντας περισσότερες από 2.000 εικόνες που, επί μια δεκαετία, έχει τραβήξει το διαστημικό τηλεσκόπιο «Χαμπλ» της NASA, οι αστρονόμοι δημιούργησαν μια νέα συνθετική φωτογραφία, που απεικονίζει την πιο μακρινή θέα του νυχτερινού ουρανού μέχρι σήμερα.

Η φωτογραφία, σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters, αποτελεί ένα διαχρονικό «καλειδοσκόπιο» ταυτόχρονα νεαρών και πανάρχαιων γαλαξιών, καθώς και άλλων ουράνιων αντικειμένων, τα πιο μακρινά από τα οποία έχουν ηλικία μόλις 450 εκατ. ετών μετά την «Μεγάλη Έκρηξη» του σύμπαντος, η οποία έγινε πριν από περίπου 13,7 δισεκατομμύρια χρόνια.

Η εικόνα με την ονομασία «Hubble eXtreme Deep Field" ή απλώς XDF, καλύπτει ένα μικρό μόνο κομμάτι του ουρανού του νοτίου ημισφαιρίου (μικρότερο από τη διάμετρο της πανσελήνου) στην κατεύθυνση του αστερισμού της Καμίνου και προσθέτει άλλους 5.500 γαλαξίες στις προηγούμενες ανάλογες φωτογραφίες XDF του τηλεσκοπίου από το 2003, οι οποίες αφορούσαν το ίδιο τμήμα του ουρανού. Οι πιο αχνοί από αυτούς τους γαλαξίες έχουν φωτεινότητα μόλις το ένα δισεκατομμυριοστό αυτού που μπορεί να δει το γυμνό μάτι.
Το αρχέγονο σύμπαν ήταν ένα βίαιο μέρος, καθώς γαλαξίες συγκρούονταν μεταξύ τους και νέα άστρα δημιουργούνταν συνεχώς. To φως από αυτά τα δραματικά συμβάντα φθάνει στη Γη μόλις τώρα και «συλλαμβάνεται» από το φωτογραφικό πορτρέτο XDF, το οποίο συνιστά ένα είδος «τούνελ» μέσα στον κοσμικό χρόνο, καθώς απεικονίζει το απώτατο συμπαντικό παρελθόν.

Προτού τεθεί σε τροχιά το «Χαμπλ», οι αστρονόμοι μπορούσαν να δουν γαλαξίες σε απόσταση το πολύ 7 δισ. ετών. Το νέο διαστημικό τηλεσκόπιο «Τζέιμς Γουέμπ» που θα αντικαταστήσει το «Χαμπλ», με τις αυξημένες δυνατότητες υπέρυθρης όρασης που θα διαθέτει, θα είναι σε θέση να δει ακόμα πιο πίσω στο παρελθόν και έτσι οι επόμενες φωτογραφίες XDF αναμένεται να είναι ακόμα πιο πλούσιες σε περιεχόμενο.

Εισερχόμενος κομήτης υπόσχεται φαντασμαγορικό σόου το 2013

Ο κομήτης C/2012 S1 όπως φωτογραφήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου από τηλεσκόπιο στο Νιού Μέξικο (Πηγή: Remanzacco Observatory/Ernesto Guido, Giovanni Sostero & Nick Howes)

Ουάσινγκτον

Ένας κομήτης που εντοπίστηκε πριν από λίγες μέρες από αστρονόμους στη Ρωσία φαίνεται ότι θα γίνει τόσο λαμπρός στα τέλη του 2013 ώστε θα είναι ορατός ακόμα και στο φως της ημέρας.

Η τροχιά στην οποία κινείται η διαστημική χιονόμπαλα, επισημαίνουν οι ερευνητές, παρουσιάζει σημαντικές ομοιότητες με την τροχιά του «Μεγάλου Κομήτη του 1680», ο οποίος έγινε ορατός στη διάρκεια της ημέρα και σχημάτισε μια ουρά με φαινόμενο μήκος μεγαλύτερο από το πλάτος της Σελήνης.

Η ομοιότητα των τροχιών υποδεικνύει ότι τα δύο σώματα σχετίζονται ή ότι πρόκειται για τον ίδιο κομήτη, αναφέρει το Space.com.

O νέος κομήτης, με την ονομασία Comet ISON ή C/2012 S1, εντοπίστηκε το περασμένο Σαββατοκύριακο με τηλεσκόπιο του Διεθνούς Επιστημονικού Οπτικού Δικτύου (ISON) κοντά στο Κισλοβόντσκ στην περιοχή του Βόρειου Καυκάσου.

Βρισκόταν τότε σε απόσταση ενός δισεκατομμυρίου χιλιομέτρων από τη και 939 εκατομμύρια χιλιόμετρα από τον Ήλιο. Παραμένει εξαιρετικά δυσδιάκριτος, καθώς η λαμπρότητά του είναι 100.000 φορές μικρότερη από τη φωτεινότητα του πιο αμυδρού άστρου που μπορούμε να δούμε με γυμνό μάτι.

Το σόου θα αρχίσει όταν ο κομήτης πλησιάσει τον Ήλιο, οπότε οι πάγοι της επιφάνειάς του θα αρχίσουν να εξαερώνουν την ακτινοβολία και θα σχηματίσουν μια ουρά που εκτείνεται για χιλιάδες ή και εκατομμύρια χιλιόμετρα στο Διάστημα.

Ο C/2012 S1 θα αρχίσει να γίνεται ορατός με γυμνό μάτι τον Οκτώβριο του 2013, όταν θα φαίνεται να κινείται τις πρώτες πρωινές ώρες ανάμεσα στα άστρα του αστερισμού του Λέοντα.

Το φαινόμενο θα κορυφωθεί όταν ο κομήτης φτάσει στο περιήλιο, δηλαδή στην ελάχιστη απόστασή του από τον Ήλιο, στις 28 Νοεμβρίου 2013. Υπό την επίδραση της ακραίας βαρύτητας του Ήλιου, ο C/2012 S1 θα πραγματοποιήσει μια κλειστή στροφή πίσω από το άστρο για να εμφανιστεί και πάλι στην άλλη πλευρά του.

Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει πόσο μακριά και φωτεινή θα είναι η ουρά του, οι αστρονόμοι πάντως ελπίζουν σε ένα από τα πιο θεαματικά περάσματα των τελευταίων δεκαετιών.

Δεδομένου ότι οι κομήτες θεωρούνται κατάλοιπα από το σχηματισμό του Ηλιακού Συστήματος πριν από 4,5 δισ. χρόνια, οι επιστήμονες θα παρακολουθούν τον C/2012 S1 αναζητώντας στοιχεία για τη σύστασή του.

Newsroom ΔΟΛ

Ο πρώτος διευθυντής της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας Ερατοσθένης: Ο άνθρωπος που μέτρησε την περίμετρο της γης

Γεννήθηκε το 276 π.Χ. στην Κυρήνεια της Βόρειας Αφρικής. Σπούδασε στην Αθήνα από όπου προσκλήθηκε το 245 π.Χ. από τον Βασιλέα Πτολεμαίο τον Ευεργέτη για να αναλάβει τη διεύθυνση της νεοϊδρυθείσας βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας και την εκπαίδευση του υιού του Φιλοπάτορα.
Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους σοφούς της Αρχαιότητας και θεμελιωτής της Φυσικής και Μαθηματικής Γεωγραφίας.  Ο σπουδαίος Αρχιμήδης τον εκτιμούσε ιδιαίτερα και του αφιέρωσε το περίφημο έργο του «Περί μηχανικών θεωρημάτων προς Ερατοσθένη έφοδος».
Στην Αλεξάνδρεια έζησε μέχρι το τέλος της ζωής του το 194 π.Χ.  Λέγεται ότι προς το τέλος της ζωής του έχασε την όραση του και υπέβαλλε τον εαυτό του σε αναγκαστική ασιτία, που τον οδήγησε στον θάνατο.
Στο έργο του περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων τα εξής:

• η μέτρηση της περιμέτρου της γης
• η κατάρτιση καταλόγου αστέρων
• η κατάρτιση χαρτών με οικονομικά και εθνογραφικά στοιχεία
• ένα ημερολόγιο
• μία μέθοδος για την εύρεση των πρώτων αριθμών «Κόσκινο του Ερατοσθένους»
• ένα Όργανο για τη λύση του προβλήματος του διπλασιασμού του κύβου

Η Πρώτη μέτρηση της Περιφέρειας της Γης
Οι Έλληνες, παρά τις παλαιότερα επικρατούσες απόψεις για την μορφή της Γης, έφθασαν από νωρίς στο σωστό συμπέρασμα ότι η Γη είναι σφαίρα.
Ο Ερατοσθένης κατόρθωσε να υπολογίσει και την περίμετρό της. Γνώριζε ότι στην Συήνη, το σημερινό Ασσουάν, μια συγκεκριμένη ημέρα του χρόνου (θερινό ηλιοστάσιο), οι ακτίνες του ηλίου προσπίπτουν κατακόρυφα στην επιφάνεια της Γης και επομένως φωτίζουν κεντρικά τον πυθμένα των πηγαδιών. Την ίδια χρονική στιγμή, οι (παράλληλες) ακτίνες του ηλίου προσπίπτουν στην Αλεξάνδρεια υπό γωνία ως προς την κατακόρυφο. Με την βοήθεια ενός γνώμονος, υπολόγισε την γωνία πρόσπτωσης (7,20 - δηλαδή 1/50 της περιφέρειας του κύκλου). Την απόσταση Συήνη - Αλεξάνδρεια λέγεται ότι την υπολόγισε (5000 στάδια) από τα δρομολόγια των καραβανιών με καμήλες, οι οποίες κινούνται με σταθερό ρυθμό (100 στάδια/ημέρα). Δεν αποκλείεται όμως και να την μέτρησε με όργανα. Με τα στοιχεία αυτά υπολόγισε ότι η περίμετρος της γης ήταν 250.000 στάδια, δηλαδή 46.250 χλμ.
Η αδυναμία ακρίβειας στις μετρήσεις προκάλεσε σφάλμα περίπου 15% (η πραγματική περίμετρος στον ισημερινό είναι 40.075 χλμ). Χρειάστηκε όμως να περάσουν περίπου 2 χιλιετίες για να επιτευχθεί η μέτρηση μεγαλύτερη ακρίβεια.

Εταιρεία Μελέτης Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας

Σε τροχιά γύρω από τον αστεροειδή Εστία τέθηκε το Dawn της NASA

H αποστολή του Dawn σε απεικόνιση από τη ΝΑSA   (Φωτογραφία:  Associated Press ) 

Ουάσινγκτον

H NASA επιβεβαίωσε την Κυριακή ότι το διαστημικό σκάφος Dawn τέθηκε με επιτυχία σε τροχιά γύρω από τον αστεροειδή Εστία.

Η αποστολή θα μελετήσει για ένα χρόνο τον μεγάλο διαστημικό βράχο πριν αναχωρήσει για τον επόμενο προορισμό του, τον πλανήτη-νάνο Δήμητρα.

Οι φωτογραφίες που μετέδωσε το ρομποτικό σκάφος καθώς πλησίαζε την Εστία δείχνουν ένα σχεδόν σφαιρικό σώμα με ανώμαλη επιφάνεια και ένα μεγάλο κομμάτι να λείπει από το νότιο πόλο του -ένα τμήμα που χάθηκε σε μια κοσμική σύγκρουση πριν από εκατομμύρια χρόνια.

Υλικά που εκτινάχτηκαν σε αυτή την πρόσκρουση εισέρχονται περιστασιακά στη γήινη ατμόσφαιρα και μάλιστα εκτιμάται ότι αντιστοιχούν στο ένα εικοστό των μετεωριτών που φτάνουν μέχρι την επιφάνεια του πλανήτη.

Η Εστία, ένα σώμα διαμέτρου 530 χιλιομέτρων, ανακαλύφθηκε το 1807 και ήταν μόλις ο τέταρτος διαστημικός βράχος που εντοπιζόταν στη λεγόμενη Ζώνη των Αστεροειδών, ανάμεσα στον Άρη και τον Δία.

Δεδομένου ότι οι αστεροειδείς θεωρούνται κατάλοιπα από το σχηματισμό του Ηλιακού Συστήματος πριν από 4,6 δισ. χρόνια, η μελέτη τους θα μπορούσε να αποκαλύψει νέα στοιχεία για την εξέλιξη των πλανητών.

Η αποστολή Dawn θα είναι η πρώτη που μελετά έναν αστεροειδή για μεγάλο χρονικό διάστημα. Το σκάφος ήταν προγραμματισμένο να τεθεί σε τροχιά στις 8 το πρωί ώρα Ελλάδας, ωστόσο δεν μπορεί να επικοινωνήσει άμεσα με τη Γη και να επιβεβαιώσει τη θέση του, καθώς η κεραία επικοινωνιών είναι στραμμένη σε διαφορετική κατεύθυνση όταν λειτουργεί ο κινητήρας ιόντων.

Το σκάφος επικοινώνησε με τη NASA την Κυριακή, όταν πια είχε απενεργοποιήσει τον κινητήρα του και έχει αλλάξει προσανατολισμό.

Στην αρχή θα βρίσκεται σε τροχιά σε απόσταση 16.000 χιλιομέτρων από τον αστεροειδή, αργότερα όμως θα τον πλησιάσει στα 200 χιλιόμετρα,

Ένα χρόνο μετά την άφιξή του στην Εστία, το Dawn θα αναχωρήσει για τον πλανήτη-νάνο Δήμητρα, ο οποίος έχει διάμετρο 950 χιλιόμετρα και είναι το μεγαλύτερο σώμα της Ζώνης των Αστεροειδών.

Newsroom ΔΟΛ

 

Ο Nibiru και τα περίεργα φαινόμενα στη Γη

Υπάρχει, ή είναι κατασκεύασμα της φαντασίας; Και αν υπάρχει, γιατί δεν τον έχουμε δει ακόμη; Κι αν απλώς δεν τον βλέπουμε, αλλά κάποτε θα τον δούμε, θα απειλήσει τη Γη ή όχι;

Τα ερωτήματα γύρω από τον περιβόητο Nibiru –τον πλανήτη των Anunaki, που σύμφωνα με τη Σουμεριακή μυθολογία την οποία μετέφρασε ο Zecharia Sitchin, δημιούργησαν το ανθρώπινο γένος!- παραμένουν αναπάντητα, καθώς η καθ’ ύλην αρμόδια NASA δεν επιβεβαιώνει την ύπαρξή του.

Αόριστα και χωρίς πολλές- πολλές λεπτομέρειες, η αμερικανική υπηρεσία διαστήματος κάνει λόγο για έναν μυστηριώδη σκοτεινό πλανήτη που ονομάζει «Χ», ο οποίος βρίσκεται κρυμμένος πίσω από τη ζώνη των αστεροειδών μεταξύ Δία και Άρη.

Από πού ήρθε, ποια είναι η κατεύθυνσή του, πόσο κοντά θα βρεθεί στη Γη και τι θα προκαλέσει το πέρασμά του, δεν μας λέει κανείς!

Εκτός… από κάποιους ανεξάρτητους επιστήμονες που έχουν βαλθεί να μετρούν τροχιές, να μελετούν την ισχύ του μαγνητικού πεδίου αυτού του πλανήτη που είναι πέντε φορές μεγαλύτερος από τη Γη και να υπολογίζουν τι συνέβη 3.600 χρόνια πριν, στο προηγούμενο κοντινό του πέρασμα από τη «γειτονιά» μας.

Μια περίοδο που συμπίπτει τουλάχιστον στον Ελλαδικό χώρο με την έκρηξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης και τον αφανισμό του Μινωικού πολιτισμού, γύρω στο 1.600 π.Χ.!

Ας δούμε, όμως, τι υποστηρίζουν οι Ρώσοι επιστήμονες ότι μας κρύβει η NASA για την επικείμενη άφιξη του Nibiru ή Πλανήτη Χ στο κοντινότερο προς τη Γη σημείο της τροχιάς του, που υπολογίζεται –σύμπτωση;- γύρω στις… 21 Δεκεμβρίου! 

Και κανείς δεν ξέρει αν και ποιο ρόλο θα παίξει μια άλλη πλανητική ευθυγράμμιση που θα συμβεί λίγες ημέρες νωρίτερα, στις 3 Δεκεμβρίου μία ώρα πριν από την ανατολή του ηλίου!

Πρόκειται για την ουράνια «ταύτιση» του Ερμή, της Αφροδίτης και του Κρόνου με τις πυραμίδες της Γκίζας, κάτι σαν «καθρέφτη τους δηλαδή στον ουρανό ακριβώς από πάνω τους!

Αν όλα αυτά έχουν επιστημονική βάση και δεν αποτελούν απλώς «θεωρίες συνωμοσίας», σενάρια τρόμου με στόχο τον αποπροσανατολισμό της ανθρωπότητας από άλλα πιο σοβαρά ζητήματα ή… ευσεβείς πόθους, τότε αποκτούν αυτομάτως εξήγηση τα όσα περίεργα συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα στη Γη.

Ο πλανήτης μας μοιάζει να «τρελαίνεται» όσο πλησιάζει η ευθυγράμμιση του κέντρου του Ηλιακού μας συστήματος με το κέντρο του γαλαξία –κι άλλη σύμπτωση;- στις… 21 Δεκεμβρίου!

Τουλάχιστον από την αρχή του 2012, έχουν πληθύνει και ενταθεί περισσότερο από ποτέ οι σεισμοί, οι εκρήξεις ηφαιστείων, οι πλημμύρες και οι τυφώνες. Ζώα, ψάρια και πουλιά πεθαίνουν με μυστηριώδη τρόπο ομαδικά…

Οι πάγοι λιώνουν με ταχύτατους ρυθμούς. Ποτάμια και θάλασσες παίρνουν ένα αλλόκοτο κόκκινο χρώμα σαν αίμα.

Ο Ήλιος παίζει περίεργα παιχνίδια και μυστηριώδεις ήχοι και λάμψεις αναστατώνουν ολόκληρες πόλεις, όπως θα δείτε στο βίντεο που ακολουθεί.

Πηγή: exelixeis.gr

to-parakseno.gr

Πηγή: diadrastiko: Ο Nibiru και τα περίεργα φαινόμενα στη Γη