Τετάρτη 11 Σεπτεμβρίου 2013

Τα «φρικιά» του ζωικού βασιλείου

Οι παράξενοι φίλοι μας, τα ζώα!

Η φύση έχει χιούμορ και φαντασία και δεν σταματά να κάνει τρανές επιδείξεις της επινοητικότητάς της.

Μετά βέβαια αναλαμβάνει τα ηνία η βιολογική προσαρμογή στο περιβάλλον, περιπλέκοντας ακόμα περισσότερο το πράγμα και κάνοντας τους επιστήμονες να μένουν με το στόμα ανοιχτό.

Κι ενώ οι ερμηνείες για την κατάστασή τους είναι συχνά πρόδηλες, αυτό δεν κάνει τους «περίεργους» του ζωικού βασιλείου λιγότερο αλλόκοτους ή εκκεντρικούς!

Και να γιατί...

Πέτρα με αίμα



Οι tunichates είναι εντελώς περίεργοι και δεν χωρά αντίρρηση σε αυτό: εξαιρετικά πρωτόγονοι και σχεδόν αθάνατοι, παρά το γεγονός ότι μοιάζουν σαν ανόργανες οντότητες, είναι στην πραγματικότητα ζωικοί οργανισμοί. Δεν είναι βέβαια συνήθη ασπόνδυλα, καθώς μοιάζουν με προϊστορικές πέτρες, πέτρες βέβαια που στο εσωτερικό τους φιλοξενούν κατακόκκινη σάρκα! Το πλάσμα Pyura chilensis ζει στις θάλασσες της Λατινικής Αμερικής, με τους ντόπιους να το αποκαλούν απλά «θαλάσσια ντομάτα». Και βέβαια αποτελεί ξακουστή λιχουδιά στη Χιλή, όπου και ζει συνήθως ο περιορισμένος πληθυσμός τους...

Κερασφόρος αράχνη



Μπορεί να μοιάζει με κοινό αραχνοειδές, το υποείδος αυτό του γένους Macracantha κάμπτει ωστόσο τα όρια της ανθρώπινης κατανόησης. Παρά το μικροσκοπικό τους μέγεθος (2-3 εκατοστά), οι «υφαντές» αυτοί διαθέτουν δύο τεράστια για τις διαστάσεις τους κέρατα! Κι ενώ το κέρας παραείναι περίεργο για αράχνη, εδώ είναι το κολοσσιαίο μέγεθος που κάνει την απόλυτη διαφορά (κάθε κέρας είναι τετραπλάσιο από το μήκος της αράχνης). Οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν αν τα κέρατα εξυπηρετούν κάποιο ειδικό σκοπό ή αν αποτελούν απλώς σύμβολα κυριαρχίας και σεξουαλικής προσέλκυσης, όπως και σε άλλα ζώα...

Procnias tricarunculatus



Η Κεντρική Αμερική είναι το σπίτι μιας σειράς από ιδιαίτερα ζώα. Κι ενώ φημίζεται για την ομορφιά και το υπέροχο κελάηδισμα των ωδικών πτηνών της, υπάρχει και αυτός ο πρωτόγονος τύπος με τη σοκαριστικά δυνατή φωνή και το αλλόκοτο look! Το Procnias tricarunculatus έχει το μέγεθος του κοκκινολαίμη, αυτό που το ξεχωρίζει ωστόσο από τον σωρό είναι τα προγούλια του. Οι τρεις αυτές απολήξεις που φυτρώνουν στο κεφάλι του είναι μαλακές στην αφή και το κάνουν ακαταμάχητο στα θηλυκά, καθώς το υπέροχο φτέρωμά του και η εκπληκτικά δυνατή φωνή του δεν επαρκούν για να του εξασφαλίσουν ταίρι. Το σπάνιο αποδημητικό πτηνό απειλείται σήμερα με εξαφάνιση...

Balaeniceps rex



Το θηριώδες πτηνό είναι πιθανότατα το πιο περίεργο πουλί της αφρικανικής ηπείρου. Φτάνοντας σε ύψος 1,5 μέτρου και ζυγίζοντας περισσότερο από 7 κιλά, το τεράστιο γκρι πτηνό τρέφεται με ό,τι μπορεί να πιάσει στο αλλόκοτο ράμφος του, που φτάνει μέχρι και τα 25 εκατοστά: από σαύρες και ψάρια μέχρι και μωρά κροκοδείλων! Το πτηνό απέκτησε φήμη όταν κυκλοφόρησε η φωτογραφία του με μια πάπια στο στόμα, ενώ έχει εντοπιστεί να καταβροχθίζει ακόμα και μωρό αντιλόπης...

Semicossyphus pulcher




Τα καθάρια νερά της Καλιφόρνια κρύβουν ένα ψάρι αλλιώτικο από τα άλλα. Κι αυτό γιατί το καλιφορνέζικο sheephead(!), όπως το λένε οι ντόπιοι, διαθέτει τεράστια δόντια που συναντώνται συνήθως μόνο σε θηλαστικά! Για να είναι σε θέση να θρυμματίζει τα οστρακοειδή, το ψάρι ανέπτυξε δόντια όμοια σχεδόν με του σκύλου, «ζευγαρωμένα» με ένα σετ πανίσχυρων σιαγόνων. Εννοείται βέβαια ότι οι οστρακο-θραύστες αυτοί με τους πελώριους κυνόδοντες δεν κάνουν διακρίσεις και μπορούν πανεύκολα να συνθλίψουν το ανθρώπινο χέρι, αν τύχει και βρεθεί στο διάβα τους. Το πελώριο ψάρι γεννιέται μάλιστα πάντα θηλυκό, και είναι περιβαλλοντικοί και κοινωνικοί παράγοντες που θα καθορίσουν αν θα παραμείνει θηλυκό ή αν θα μετατραπεί σε αρσενικό...

Cephalopterus penduliger



Το περίεργο κατάμαυρο ωδικό πτηνό, κοινώς γνωστό ως Umbrellabird, δεν το συναντάς και κάθε μέρα. Το πλάσμα διαθέτει μια καλυμμένη με φτερά απόφυση που ξεκινά από το στέρνο του, που το κάνει να μοιάζει λες και κατάπιε κάνα στύλο! Το τεράστιο προγούλι επεκτείνεται μάλιστα κατά την ερωτική τελετουργία, ενώ όταν κυνηγά μικραίνει το μέγεθός του καθοριστικά. Το είδος που απειλείται με εξαφάνιση ενδημεί σε μια μικρή περιοχή του Ισημερινού και της Κολομβίας...

Αντιλόπη Saiga



Η σπάνια αντιλόπη της Μογγολίας είναι πράγματι ένα περίεργο ζώο, με την εξωφρενική προβοσκίδα της να υπηρετεί ωστόσο μπόλικους σκοπούς! Η αληθινή εκδοχή του «Alf του εξωγήινου» χρησιμοποιεί το ιδιαίτερο ρύγχος της για να ζεσταίνει τον αέρα πριν τον εισπνεύσει, την ίδια στιγμή που η προβοσκίδα φιλτράρει τη σκόνη από την έρημο που κατοικεί. Το ζωντανό λείψανο κατοικούσε άλλοτε στην Ευρασία και τη Βόρεια Αμερική, πριν συρρικνωθεί ο πληθυσμός της στις στέπες της Μογγολίας. Η λαθροθηρία απειλεί σήμερα την αντιλόπη της Μογγολίας με εξαφάνιση...

Τυφλοπόντικας




Οι τυφλοπόντικες είναι πράγματι περίεργοι: τα θηλαστικά της Ευρασίας, που τρυπώνουν στο χώμα και αποφεύγουν το ηλιακό φως σαν βρικόλακες, είναι ένα αλλόκοτο παράδειγμα εξελικτικής προσαρμογής. Τα μάτια τους παραμένουν λειτουργικά, καλύπτονται ωστόσο από ένα στρώμα δέρματος, που κάνει το ζώο πρακτικά τυφλό. Τα καλυμμένα μάτια του μπορούν βέβαια να αναγνωρίσουν το σκοτάδι και το φως, με το στρώμα σάρκας να προστατεύει τους οφθαλμούς από τη συνεχή έκθεση στη σκόνη και το χώμα...

Litoria platycephala




Οι βάτραχοι, όπως και τα περισσότερα αμφίβια, χρειάζονται μεγάλες ποσότητες νερού εξαιτίας του πορώδους δέρματός τους που συμβάλλει στην αναπνοή. Ο Litoria platycephala, ο βάτραχος που συγκρατεί το νερό, δεν αποτελεί εξαίρεση, καταφέρνει όμως να επιβιώνει ακόμα και στα άνυδρα τοπία και τις ερήμους της Ωκεανίας. Πώς το καταφέρνει αυτό; Μα κουβαλώντας το νερό μαζί του! Στις περιόδους ξηρασίας λοιπόν, ο βάτραχος τρυπώνει βαθιά στο έδαφος και παράγει ένα κουκούλι γεμάτο βλέννα που καλύπτει το σύνολο του σώματός του. Το κουκούλι επιτρέπει στον βάτραχο να διατηρεί την απαραίτητη ποσότητα νερού και να παραμένει έτσι σε χειμερία νάρκη ακόμα και για δύο χρόνια(!), μέχρι να πέσουν και πάλι οι πρώτες ψιχάλες. Οι αυτόχθονες της Αυστραλίας, οι Αβορίγινες, έχουν μάθει εδώ και αιώνες πώς να ζουλούν απαλά τον βάτραχο και να πίνουν το αποθηκευμένο νερό, αφήνοντας το ζώο σώο και αβλαβές...

Macrodipteryx longipennis



Εδώ το φτέρωμα αποκτά παράλογα χαρακτηριστικά! Κι αυτό γιατί το πουλί διαθέτει ένα τεράστιο ζευγάρι φτερωτών πτερυγίων, που εκτείνονται σε περισσότερα από 35 εκατοστά από το σώμα του. Και ναι, οι φτερωτές αυτές απολήψεις είναι πράγματι μεγαλύτερες από το σώμα του πτηνού! Παρά το εξτρά βάρος και την αλλόκοτη αεροδυναμική, το πουλί μπορεί να πετά σχετικά καλά. Αναγνωρίζοντας ωστόσο και το ίδιο το παράλογο του πράγματος, προσπαθεί να κρατά τις φτερωτές απολήξεις κοντά στο σώμα του στις μη αναπαραγωγικές περιόδους. Όταν μάλιστα είναι στον αέρα, μοιάζει σαν τριάδα πουλιών... 
newsbeast.gr

Τον σκελετό ενός βρικόλακα υποστηρίζουν ότι ανακάλυψαν αρχαιολόγοι στη Βουλγαρία

Ενα μεσαιωνικό «βαμπίρ» ανακαλύφθηκε στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας στη Βουλγαρία.

Οι αρχαιολόγοι ανακοίνωσαν ότι βρήκαν τον σκελετό ενός ηλικιωμένου άνδρα με ένα μαχαίρι στην καρδιά του, σε ανασκαφή στα ερείπια εκκλησίας στην ιστορική παραθαλάσσια πόλη Νέσεμπαρ.

Ειδικοί λένε ότι το μαχαίρωμα θα μπορούσε να υποδεικνύει εγκληματική ενέργεια, αλλά ο αρχαιολόγος Τόντορ Μαρβάκοφ υποστηρίζει ότι το μαχαίρι αποτελεί βάσιμο αποδεικτικό στοιχείο ότι ο άνθρωπος αυτός ήταν βρικόλακας. Ο σκελετός χρονολογείται στον 17ο αιώνα.

Συνολικά 28 τάφοι έχουν βρεθεί σε έναν χώρο 40 τετραγωνικών μέτρων στο εσωτερικό του ναού. Ενας από αυτούς ανήκε σε παιδί θαμμένο σε λευκό φέρετρο. Ο Μαρβάκοφ λέει ότι οι ομαδικές ταφές γίνονταν την εποχή της πανούκλας.

Ο πρώτος σκελετός «βαμπίρ» βρέθηκε στη Βουλγαρία το 2012 στην ιστορική παραθαλάσσια πόλη Σωζόπολη. Οι αρχαιολόγοι ξέθαψαν ένα σκελετό από τον Μεσαίωνα που ήταν τρυπημένος στο στέρνο από σιδερένιες ράβδους - μια πρακτική που χρησιμοποιούνταν για να μην γίνουν οι νεκροί βρικόλακες.

Τρίτη 10 Σεπτεμβρίου 2013

Το απόκοσμο σκουλήκι Μπόμπιτ: Ο πλέον ιδιαίτερος θηρευτής των ωκεανών!

Επιστημονικά το λένε Eunice aphroditois και κάθε καταγραφή του αποτελεί κολοσσιαίο γεγονός, πυροδοτώντας θύελλες συζητήσεων στα λιμνάζοντα ύδατα της επιστήμης.

Το απόκοσμο αυτό πλάσμα κυνηγά μάλιστα με τον πλέον εφιαλτικό τρόπο: θάβεται στον πυθμένα της θάλασσας, εκθέτοντας λίγα εκατοστά του σώματός του (που μπορεί βέβαια να φτάσει ακόμα και στα 3 μέτρα!), και περιμένει.

Χρησιμοποιώντας 5 κεραίες, το σκουλήκι Μπόμπιτ διαισθάνεται την παρουσία λείας, την οποία συλλαμβάνει αστραπιαία με τα εξαιρετικά μυώδη μέρη του στόματός του. Το κάνει μάλιστα με τόση ταχύτητα και δύναμη που δεν είναι ασυνήθιστο να κόβει το ψάρι στα δυο!

Κι αυτό είναι στην πραγματικότητα καλά νέα για το ψάρι. Γιατί αν επιβιώσει από την αρχική επίθεση, θα βρεθεί σε ακόμα φριχτότερες περιπέτειες ανείπωτης οδύνης.

«Ό,τι ακολουθεί είναι σχετικά άγνωστο, κυρίως γιατί δεν είχαμε ποτέ τη δυνατότητα να το παρατηρήσουμε ευθέως», αναφέρουν οι επιστήμονες Luis F. Carrera-Parra και Sergio I. Salazar-Vallejo του Ινστιτούτου ECOSUR του Μεξικού, για να συνεχίσουν: «Πιστεύουμε ότι εγχύει μια ναρκωτική ή φονική τοξίνη στη λεία του, τέτοια που να μπορεί να τη χωνέψει με ασφάλεια, ιδιαίτερα αν το θήραμα είναι μεγαλύτερο από το σκουλήκι, και κατόπιν το χωνεύει».



Πώς πήρε το όνομά του το σκουλήκι Μπόμπιτ; Η φημολογία δεν έχει κοπάσει αν έχει όντως σχέση με τον έρμο τον Μπόμπιτ που ευνουχίστηκε από τη σύζυγό του παλιότερα, η ιστορία ισχυρίζεται πάντως ότι μια υποβρύχια φωτογράφος το ονόμασε έτσι όταν έγινε μάρτυρας των ικανοτήτων που διαθέτει στον... ακρωτηριασμό, όμοια λες με τη Λορίνα Μπόμπιτ! Κατά άλλους όμως, η πηγή του ονόματός του δεν είναι καθόλου σαφής.

Στην πραγματικότητα, οι επιστήμονες έχουν πρόβλημα μέχρι και να το κατατάξουν κάπου, με τη σπανιότητα της καταγραφής του να περιπλέκει ακόμα περισσότερο το πράγμα. Στο βίντεο πάντως είναι έτοιμο να επιτεθεί...

Δευτέρα 9 Σεπτεμβρίου 2013

Nεκρό παιδί σηκώθηκε, ζήτησε ευγενικά νερό από τον μπαμπά του και έπεσε πάλι νεκρό!

Ο πατέρας πήγε το δύο ετών αγοράκι του πίσω στο νοσοκομείο όπου οι γιατροί εξακρίβωσαν για δεύτερη φορά τον θάνατό του χωρίς να μπορούν να εξηγήσουν επιστημονικά το περιστατικό.

Ο μικρούλης Κέβιν Σάντος σταμάτησε να αναπνέει στις 7.40 το απόγευμα της Παρασκευής από καρδιακή και αναπνευστική ανεπάρκεια, σε νοσοκομείο της πόλης Μπέλεμ στην βόρεια Βραζιλία. Το άψυχο σώμα του παραδόθηκε στην οικογένειά του σε πλαστικό κάλυμμα και οι γονείς του αφού τον κράτησαν στο σπίτι το βράδυ σε ανοιχτό φέρετρο το οδήγησαν την επόμενη ημέρα στην τελευταία του κατοικία.

Μία ώρα, όμως, πριν την ταφή -και μπροστά σε πολλούς μάρτυρες- το παιδί σηκώθηκε και είπε στον πατέρα του: Μπαμπά, μπορώ να έχω λίγο νερό;

«Όλοι άρχισαν να ουρλιάζουν. Δεν πιστεύαμε στα μάτια μας. Σκεφτήκαμε ότι είχε γίνει ένα θαύμα και το αγοράκι μας είχε αναστηθεί. Τότε, όμως, ο Κέλβιν απλώς ξάπλωσε πάλι κάτω και έμεινε ακίνητος, όπως πριν. Δεν μπορούσαμε να τον ξυπνήσουμε. Ήταν και πάλι νεκρός», δήλωσε στα media συνετριμμένος ο πατέρας, Αντόνιο Σάντος.

«Όταν πήγα το παιδί πίσω στο νοσοκομείο, οι γιατροί μου είπαν ότι ήταν νεκρό και δεν μου έδωσαν καμία εξήγηση για αυτό που είδαν τα μάτια μου. Μου είπαν μόνο ότι δεν είχαν συναντήσει ξανά κάτι ανάλογο», συνεχίζει ο κ. Σάντος ο οποίος είναι πεπεισμένος ότι έχασε το παιδί του από λάθος των γιατρών και κατέθεσε μήνυση κατά του νοσοκομείου. Η αστυνομία διεξάγει έρευνα, έχουν αρχίσει ήδη οι ανακρίσεις αλλά δεν έχει διευκρινιστεί τί ακριβώς συνέβη.

«Δεκαπέντε λεπτά μετά την προσπάθεια για ανάνηψη, οι γιατροί μου παρέδωσαν το παιδί μου σε σακούλα. Οι πεθαμένοι δεν σηκώνονται να μιλήσουν και να περπατήσουν. Θα βρω την αλήθεια», ξεκαθαρίζει ο πατέρας.