Πλώρη για το άγνωστο Περιπλανώμενο άστρο σηκώνει κύμα καθώς πλέει στο Διάστημα

Η εικόνα ελήφθη στο υπέρυθρο τμήμα του φάσματος και αντιστοιχήθηκε σε ορατά χρώματα   (Φωτογραφία:  NASA/JPL-Caltech )

Ουάσινγκτον

Όπως η πλώρη ενός πλοίου σχηματίζει ένα κύμα που προπορεύεται στη θάλασσα, ένα γιγάντιο άστρο που περιπλανιέται στο διαστρικό κενό απαθανατίστηκε να δημιουργεί ένα κύμα καθώς περνά μέσα από σύννεφα αερίου και σκόνης.

Το άστρο Ζήτα στον αστερισμό του Οφιούχου, 20 φορές πιο βαρύ και 80.000 φορές πιο λαμπρό από τον Ήλιο, πιστεύεται ότι ανήκε κάποτε σε ένα δυαδικό σύστημα, βρισκόταν δηλαδή σε τροχιά γύρω από ένα άλλο, ακόμα μεγαλύτερο άστρο. Όμως αυτός ο γιγάντιος σύντροφος έφτασε κάποτε στο τέλος της ζωής του, οπότε εξερράγη και έσπρωξε μακριά του το Ζήτα του Οφιούχου.

Έκτοτε, το μοναχικό πια άστρο τρέχει μέσα σε σύννεφα αερίου και σκόνης με ταχύτητα 24 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο.

Η νέα εικόνα ελήφθη με το υπέρυθρο διαστημικό τηλεσκόπιο Spitzer της NASA. Δείτε την σε πλήρη ανάλυση.

Το κρουστικό κύμα που σχηματίζει το άστρο απουσιάζει εντελώς από εικόνες στο ορατό μέρος του φάσματος, ωστόσο η υπέρυθρη ακτινοβολία του αντιστοιχήθηκε εδώ με ορατά χρώματα. Το Ζήτα του Οφιούχου είναι το γαλάζιο άστρο στο κέντρο.

Καθώς το άστρο περνά μέσα από τη διαστρική σκόνη, η οποία φαίνεται μπλε, τα σωματίδια που εκτοξεύει διαρκώς στο διάστημα, γνωστά ως αστρικός άνεμος, σπρώχνουν απότομα το διαστρικό υλικό και σχηματίζουν κύματα. Οι περιοχές του κύματος που υφίστανται τη μέγιστη συμπίεση και αναπτύσσουν τη μέγιστη θερμοκρασία εμφανίζονται μπλε.

Το κύμα αυτό (bow shock) είναι ανάλογο με το κύμα που σχηματίζεται μπροστά από την πλώρη (bow) ενός πλοίου, ή το κύμα συμπιεσμένου αέρα που δημιουργείται μπροστά από ένα αεροπλάνο καθώς σπάει την ταχύτητα του ήχου.

^{Το κρουστικό κύμα του Ζ Οφιούχου σε εικόνα του τηλεσκοπίου WISE (NASA/JPL-Caltech/UCLA)}

Το ίδιο κύμα ήταν ορατό σε ένα προηγούμενο πορτρέτο του Ζήτα Οφιούχου με το διαστημικό τηλεσκόπιο WISE της NASA, ωστόσο το Spitzer είναι σχεδιασμένο να παρακολουθεί σε μικρότερες περιοχές του ουρανού και γι΄αυτό δίνει πιο λεπτομερείς.

Newsroom ΔΟΛ

Η ΓΗ ΕΚΤΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ - ΚΑΠΟΙΑ ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΞΕΡΟΥΝ ....‏

Σας παραθέτω τα παρακάτω γεγονότα για να τα δείτε και να αποφασίσετε για τον εαυτό σας

Ολα τα κομμάτια του παζλ οδηγούν στο συμπέρασμα ότι ο μαγνητικός μας άξονας ακολουθεί τελευταία μια συμπεριφορά έξω απ΄ τα συνηθισμένα. Ποιες μπορεί να είναι οι γεωλογικές επιπτώσεις και ποιον ρόλο παίζει το κινεζικό «Φράγμα των Τριών Φαραγγιών»;
Την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, στις 11.00 τη νύχτα, χιλιάδες μαυροπούλια άρχισαν να...
πέφτουν βροχή στις στέγες και στους δρόμους της μικρής αμερικανικής πόλης Βeebe του Αρκάνσας. Τις αμέσως επόμενες ημέρες οι ορνιθολόγοι που εξέτασαν τα πτώματα αποφάνθηκαν ότι δεν πέθαναν από δηλητηρίαση ή ασθένεια, αλλά συνεπεία της πτώσης τους. Δηλαδή, ότι τα πουλιά αυτά- που πετούν σε σμήνη- στράφηκαν όλα μαζί προς... τη Γη! Γιατί άραγε; Τι ήταν αυτό που τα αποπροσανατόλισε τόσο, και μάλιστα νυχτιάτικα, ώστε να ορμήσουν στο ναδίρ;

Ο απροσδόκητος αυτός θάνατος των πουλιών δεν ήταν ο μόνος. Τις επόμενες ημέρες χιλιάδες νεκρά πουλιά βρέθηκαν στις Πολιτείες του Τενεσί, του Κεντάκι, του Ιλινόι, της Αριζόνας, του Τέξας, της Λουιζιάνας, της Καρολίνας... αλλά και της Ν. Αμερικής, της Αγγλίας, της Σουηδίας και της Ουγγαρίας. Ωστόσο οι μαζικοί αυτοί θάνατοι ήταν απλά οι τελευταίοι σε μια αλυσίδα ανεξήγητων θανατικών σε χιλιάδες ψάρια και καβούρια ανά τον πλανήτη, από το 2009: Ινδιάνα, Λουιζιάνα, Αρκάνσας, Μέριλαντ, Φλόριδα, Αϊτή, Βραζιλία, Ουαλλία, Αγγλία, Ιταλία, Βιετνάμ και Νέα Ζηλανδία ήταν τα «πεδία μαχών» των θαλάσσιων οργανισμών με τον άγνωστο εχθρό τους. Τι να σκεφτεί κανείς, όταν οι ίδιοι οι επιστήμονες σήκωναν τα χέρια ψηλά; Ο μόνος κοινός τόπος των θανατικών που θα αιτιολογούσε τον αποπροσανατολισμό θα μπορούσε να ήταν μια σειρά σημαντικών και αιφνίδιων διαταραχών των γραμμών του «μαγνητικού χάρτη της Γης». 


Με πόσα «τρέχει» ο πόλος;
Παραξενεμένος ο ίδιος από το φαινόμενο, αναζήτησα τι το σχετικό με το μαγνητικό πεδίο της Γης είχε σημειωθεί πρόσφατα. Εντόπισα ειδήσεις όπως εκείνη για το ότι «η μετατόπιση των πόλων αναγκάζει αεροδρόμιο στη Φλόριδα να επαναριθμήσει τους διαδρόμουςτου». Τι είχε συμβεί; Ο Βόρειος Μαγνητικός Πόλος γνωρίζουμε ότι μετατοπίζεται, με ταχύτητα περίπου 25 μίλια ανά έτος. Τώρα όμως, κατά το Νational Geographic, τρέχει με... 40 μίλια τον χρόνο!

Προμήθειες «καταστροφής»
Τι άλλο «συμπτωματικά» απρόσμενο ανακοινώθηκε εκείνες τις ημέρες; Το βρήκα στις ιστοσελίδες κρατικών προμηθειών της αμερικανικής κυβέρνησης (www. fbo. gov): Υπό τον κωδικό προκήρυξης SΡ0600-11-R-0207, το Τμήμα Προμηθειών Ενέργειας για την Αμυνα ζητεί, ως τις 6 Φεβρουαρίου, να βρει ποιοι μπορούν να του προμηθεύσουν εντός 24ώρου 24.000 γαλόνια βενζίνης και 135.000 γαλόνια πετρελαίου για καθεμία από τις... προαναφερθείσες Πολιτείες της δοκιμής GΡS, προκειμένου να αντιμετωπισθεί ενδεχόμενη κατεπείγουσα ανάγκη!

Το εντυπωσιακό αυτό ζητούμενο έλαβε ακόμη πιο δραματικό χαρακτήρα στις 20 Ιανουαρίου: Υπό τον κωδικό ΗSFΕΗQ-11-R-Μeals, το Τμήμα Προμηθειών της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Διαχείρισης Επειγουσών Αναγκών (FΕΜΑ) έψαχνε το ποιοι μπορούν να της παραδώσουν- πάλι άμεσα- συσκευασμένες μερίδες φαγητού για πληθυσμό 7 εκατομμυρίων ανθρώπων, επί 10 ημέρες. Την ίδια ημέρα, υπό τον κωδικό ΗSFΕΗQ-11-R-Ηydro, ζητούσε αντίστοιχες προσφορές για άμεση παράδοση 210 εκατομμυρίων φιαλών ύδατος. Ο προϋπολογισμός αυτών των δύο προμηθειών ξεπερνούσε το μισό δισεκατομμύριο δολάρια! Αμφότερες οι ανακοινώσεις έλεγαν ότι προορίζονταν «για δράσεις ανακούφισης απόκαταστροφικό φαινόμενο εντός της ζώνης του ρήγματος Νew Μadrid».
Ρήγμα Νew Μadrid και Υellowstone

Οι δύο εφιάλτες των ΗΠΑ: το υπόγειο ηφαίστειο του Yellowstone στα ΒΔ και το ρήγμα της Νew Μadrid στα ΝΑ (με πορτοκαλί, η ζώνη καταστροφών από σεισμό 6,8 ρίχτερ του 1895)Οπότε το ερώτημα τώρα στρεφόταν στο τι ήταν το ρήγμα της Νέας Μαδρίτης. Η γνωστή εγκυκλοπαίδεια του Διαδικτύου, Wikipedia, με διαφώτισε: «Νοτιοδυτικά της Νew Μadrid του Μισούρι εκτείνεται μια κύρια σεισμογενής ζώνη,που ήταν υπεύθυνη για τους σεισμούς που εκδηλώθηκαν εκεί στα έτη 1811-1812,μεγέθους ως και 8 ρίχτερ. (...) Η πιο πρόσφατη εκτίμηση της Αμερικανικής Υπηρεσίας ΓεωφυσικώνΜελετών (USGS) κατεβάζει την πιθανότητα σεισμού 8 ρίχτερ στηνπεριοχή στο 10% για τα επόμενα 50 έτη». Αρα... ουδέν το κατεπείγον με βάση τα δημοσιευμένα γεωδυναμικά δεδομένα. Θα έπρεπε ή να εφησυχάσω αποδεχόμενος ότι η αμερικανική κυβέρνηση ξοδεύει τρομακτικά ποσά για το τίποτε- σε καιρό κρίσης- ή να υποκύψω στο σενάριο συνωμοσίας ότι«γνωρίζουν για την αιφνίδια μετατόπιση των πόλων και τις συνέπειέςτης και ετοιμάζονται να σώσουν ό,τι είναι δυνατόν να σωθεί, χωρίςπανικό και αναρχία».


Ακολουθώντας το ρηθέν «δεν σ΄ αφήνω ν΄ αγιάσεις», η βρετανική εφημερίδα «Daily Μail» ανήρτησε στις 25 Ιανουαρίου άρθρο με τον μακροσκελέστατο τίτλο: «Πρόκειται το μεγαλύτερουπερ-ηφαίστειο της Γης να εκραγεί,για πρώτη φορά ύστερα από 600.000 χρόνια,αφανίζοντας τα δύοτρίτα των ΗΠΑ;». Το εν λόγω ηφαίστειο είναι αυτό που βρίσκεται κάτω από το Εθνικό Πάρκο Υellowstone, στο Γουαϊόμινγκ, και δίνει- ως σήμερα- τους υπέροχους θερμοπίδακες που απολαμβάνουν οι πολυπληθείς επισκέπτες της περιοχής. Στο άρθρο όμως επισημαίνεται ότι από το 2004 ο πυθμένας του πάρκου ανέρχεται με ιδιαίτερα ανησυχητική ταχύτητα: Στα τρία μόλις τελευταία χρόνια ανεβαίνει κατά 10 εκατοστά τον χρόνο. Αν όντως η κίνηση αυτή προαναγγέλλει έκρηξη, τότε... μπορεί να έχουμε ακόμη και το χιλιαπλάσιο της έκρηξης που έδωσε το όρος St. Ηelen τo 1980! Εστω και αν δεν συμβούν όσα δραματοποιούσε η ταινία «2012», το ρήγμα της Νέας Μαδρίτης θα έχει κάθε λόγο να ξυπνήσει. Και αν κοιτάξει κανείς τον χάρτη των ΗΠΑ, θα δει ότι τα δύο αυτά επίκεντρα πιθανής καταστροφής διατρέχουν τις ΗΠΑ από ΒΔ προς ΝΑ. Δικαιολογημένος λοιπόν ο λόγος περί«αφανισμού των δύο τρίτων»...

Στην καλύτερη περίπτωση, μια έκρηξη ηφαιστείου στο Υellowstone θα εκτονωνόταν με οριζόντιες διαφυγές της λάβας και η μόνη πλανητική διαταραχή θα ήταν ένα σύννεφο αιθαλομίχλης- όπως εκείνο του περασμένου Απρίλη, από το ισλανδικό ηφαίστειο- σε πολλαπλάσια έστω κλίμακα. Ωστόσο μια πρόσφατη μελέτη για τη φύση του υπεδάφους στο Υellowstone υποστηρίζει τον εφιάλτη της χειρότερης εκδοχής: Ομάδα γεωφυσικών του Πανεπιστημίου της Γιούτας, υπό τον καθηγητή Robert Β, Smith, παρουσίασε το τρισδιάστατο μοντέλο του «διάπυρου πυλώνα» που βρίσκεται κάτω από το πάρκο. Ο πυλώνας αυτός είναι ένας κορμός λάβας που ξεκινάει από τον μανδύα της Γης και φθάνει ως τη βάση της λιθόσφαιρας (βλ. http://en. wikipedia. org/wiki/Μantle-plume). Καθώς η πλάκα της αμερικανικής ηπείρου μετακινήθηκε στους γεωλογικούς αιώνες, ο πυλώνας αυτός δεν είναι πλέον κατακόρυφος: Το άνω τμήμα του έγινε ένα οριζόντιο καυτό ποτάμι κάτω από τις Πολιτείες Αϊνταχο και Γουαϊόμινγκ, που φθάνει ως το Ορεγκον, πάνω από την Καλιφόρνια. Αν «το καπάκι της χύτρας τιναχτεί», κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τον χάρτη της επόμενης Αμερικής!

Οταν ο Ηλιος ανατέλλει νωρίτερα!


Ο απύθμενος νερόλακκος Μorning Glory είναι μια εύθραυστη βαλβίδα ασφαλείας στη «χύτρα ταχύτητας» του YellowstoneΣτις 11 Ιανουαρίου οι κάτοικοι της πόλης Ιlulissat- στη δυτική ακτή της Γροιλανδίας- ξύπνησαν περιμένοντας άλλη μία ημέρα στο σκοτάδι: Η θέση της πόλης τους, τρεις μοίρες βόρεια του Αρκτικού Κύκλου, εγγυάται ότι κάθε χρόνο ο ήλιος πρωτοεμφανίζεται στις 13 Ιανουαρίου. Ωστόσο... εφέτος συνέβη το καταπληκτικό να ανατείλει δύο ημέρες νωρίτερα! Τι έφερε αυτή την αλλαγή;

Οι επιστήμονες που ρωτήθηκαν έμειναν εκστατικοί. «Δεν μπορεί ναείναι αλλαγή της πραγματικής ανατολής,γιατί αυτό θα προϋπέθετε αλλαγή των παραμέτρων τροχιάς περιστροφής της Γης ή του Ηλίου»είπε ο καθηγητής Ατμοσφαιρικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο Fairbanks της Αλάσκας John Walsh. Οπότε, τι έμενε ως εξήγηση; «Μια ατμοσφαιρική οφθαλμαπάτη, από τη διάθλαση του ηλιακού φωτός στον ορίζοντα» πρότεινε ο Τhomas Ρosch, του Αυστριακού Ινστιτούτου Αστρονομίας, «η ανάκλαση πάνω στον λιωμένο πλέον παγετώνα» είπε και ο καθηγητής Γεωδαισίας στο Πανεπιστήμιο Νότιας Φλόριδας Τim Dixon - και οι περισσότεροι επιστήμονες συμφώνησαν μαζί τους. Αγνοούσαν όμως μια μικρή λεπτομέρεια: Στην Ιlulissat ο ήλιος δεν ανατέλλει πάνω από τη θάλασσα ή τον παγετώνα, αλλά πίσω από μια βουνοκορφή!

Η πιθανότητα διασύνδεσης μιας μαγνητικής διαταραχής με την απρόσμενη ανατολή στη Γροιλανδία, αλλά και τους μαζικούς θανάτους πουλιών και ψαριών, τις «δοκιμές του GΡS», τα σενάρια προετοιμασίας για μεγα-σεισμό και μεγα-ηφαίστειο στις ΗΠΑ, άρχισε από ερασιτεχνική εικασία να γίνεται τώρα όλο και μεγαλύτερη υποψία. Υποψία που έγινε πιο βάσιμη όταν διάβασα την απάντηση στο ερώτημα του καναλιού Fox Νews «Γιατί αλλάξατε την κατεύθυνση των αεροδιαδρόμων στην Τάμπα της Φλόριδας;»: Ο εκπρόσωπος της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Διαχείρισης Επειγουσών Αναγκών (FΕΜΑ) Ρaul Τakemoto είπε ότι «ναι μεν τα μαγνητικά πεδία της Γης βρίσκονται διαρκώς σε κίνηση,αλλά σπάνια σε τόσο μεγάλη έκταση ώστε να απαιτείται ο επαναπροσανατολισμός των αεροδιαδρόμων.Για να βεβαιωθούμε ότι έχουμε ακρίβεια, έπρεπε να κάνουμε τις αλλαγές». Δηλαδή παραδέχθηκε απρόσμενα μεγάλη αλλαγή των μαγνητικών γραμμών!

Το «Φράγμα των Τριών Φαραγγιών»
Τότε ήταν που θυμήθηκα το... τσουνάμι: Τον Ιανουάριο του 2005 η ΝΑSΑ ανακοίνωσε ότι το τσουνάμι της Σουμάτρας μετατόπισε τον Βόρειο Πόλο κατά περίπου 2,5 εκατοστά, στρογγύλεψε ακόμη περισσότερο τη Γη και - ως συνέπεια- ο πλανήτης μας περιστρέφεται με μεγαλύτερη ταχύτητα και η διάρκεια της ημέρας μειώθηκε κατά 2,68 μικροδευτερόλεπτα. Και αυτά ήταν μόνο η αρχή των αντίστοιχων συμβάντων που επακολούθησαν: Ο σεισμός 7,8 ρίχτερ που συγκλόνισε τη Νέα Ζηλανδία στις 16 Ιουλίου 2009 τη μετατόπισε κατά 25 εκατοστά εγγύτερα προς την Αυστραλία. Και όπως δήλωσε στις 3 Φεβρουαρίου 2010 ο Richard Gross της ΝΑSΑ, o σεισμός 8,8 ρίχτερ της Χιλής μετατόπισε τον άξονα περιστροφής της Γης κατά ακόμη 8 εκατοστά και μίκρυνε την ημέρα της κατά άλλα 1,26 μικροδευτερόλεπτα!

Είχαμε δηλαδή απανωτά «χτυπήματα κλονισμού» του άξονα περιστροφής του πλανήτη μας, που σίγουρα διατάραξαν τις γραμμές του μαγνητικού πεδίου του. Αλλά τι ήταν αυτό το τόσο κοντινό στην Πρωτοχρονιά που έφερε τα πρόσφατα συμπτώματα «παραζάλης»; Ανέτρεξα στα πρόσφατα... κατορθώματα της ανθρώπινης παρέμβασης στο περιβάλλον και έπεσα πάνω στην αποκάλυψη: Στις 26 Οκτωβρίου 2010 το μεγαλύτερο υδροηλεκτρικό φράγμα του πλανήτη, το «Φράγμα των Τριών Φαραγγιών» της Κίνας, έπιασε για πρώτη φορά το μέγιστο όριο υδάτινων αποθεμάτων του, ύψους 175 μέτρων. Τι είχε πει γι΄ αυτό, το 2005, ο ερευνητής Βenjamin Chao του Goddard Space Flight Center της ΝΑSΑ; Οτι «η επίπτωση του τσουνάμι της Σουμάτρας μπορεί να παραβληθεί μόνο με εκείνη που θα έχει το γέμισμα του φράγματος της Κίνας με 10 τρισεκατομμύρια γαλόνια νερού, που θα κουνήσει τον άξονα της Γης κατά δύο εκατοστά και θα μικρύνει την ημέρα κατά 0,06 μικροδευτερόλεπτα» !

Σαν τους καλικάντζαρους του παραμυθιού λοιπόν «τσεκουρέψαμε το δένδρο» που κρατάει τη Γη στη θέση της. Τώρα η σβούρα γυρίζει απρόβλεπτα, ξυπνώντας τους πύρινες Τιτάνες που κοιμούνταν κάτω από τα ηφαίστεια και τα σεισμικά ρήγματα. Ο ήλιος μπορεί να ανατέλλει νωρίτερα στην Αρκτική και η γη της Γροιλανδίας να ξαναγίνεται πράσινη, αλλά τα πουλιά τώρα δεν θα «πεθαίνουν τραγουδώντας». Πόσω μάλλον οι άνθρωποι...


ΠΟΙΟΣ ΚΥΒΕΡΝΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΓΗΣ;


Η απόκλιση του μαγνητικού άξονα της Γης από τον γεωγραφικό της και η σταθερή ή μη ταλάντωση του πλανήτη μας κατά την αυτοπεριστροφή του είναι ίσως τα «κλειδιά» όσων απρόσμενων συμβαίνουν και... μέλλουν να συμβούν
Το ότι η Γη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της το ξέρουμε όλοι. Οπως και το ότι η περιστροφή της δεν γίνεται ακριβώς γύρω από τον γεωγραφικό άξονα Βορρά- Νότου, αλλά με μια κλίση 23,5 μοιρών... συνήθως. Συνήθως, διότι η κλίση αυτή εξαρτάται τόσο από το σχήμα της Γης (πόσο φαρδύτερη είναι στη «μέση» της απ΄ ό,τι στο «ύψος» της) όσο και από το «πόσο νερό έχει επάνω της». Αυτό το δεύτερο έχει να κάνει με το ότι η κλίση περιστροφής του πλανήτη είναι τώρα μεγαλύτερη απ΄ ό,τι επί Εποχής των Παγετώνων. Καθώς οι πάγοι έλιωσαν στον Βορρά, έγιναν νερά που χύθηκαν στους ωκεανούς και μετατόπισαν το βάρος προς τον Ισημερινό. Απόρροια αυτού ήταν μια ταλάντωση του άξονα, που μετακινεί τον Βόρειο Πόλο κατά 10 εκατοστά κατ΄ έτος, κατά μήκος του μεσημβρινού που περνάει από το Τορόντο και τον Παναμά. Αυτή η ταλάντωση, σύμφωνα με τη μελέτη των F. W. Landerer, J. Η. Jungclaus και J. Μarotzke (Geophys. Res. Lett., 36, L17603, doi:10.1029/2009GL039692, 2009), επιτείνεται από το «θερμοκήπιο» που έστησαν οι άνθρωποι με τα καυσαέριά τους και το αφύσικο λιώσιμο των πάγων, με συνέπεια να έχουμε περαιτέρω ετήσια μετατόπιση του Βόρειου Πόλου κατά 2,6 εκατοστά. Και, σαν να μη φθάνει αυτό, οι εν λόγω επιστήμονες προειδοποιούν ότι η υπερθέρμανση των ωκεανών και η επέκτασή τους θα επιφέρουν ακόμη μεγαλύτερη κλίση του άξονα περιστροφής!


Η ως πρόσφατα κρατούσα θεωρία έλεγε ότι το μαγνητικό πεδίο της Γης γεννιέται από την κίνηση λιωμένων σιδηρομεταλλευμάτων γύρω από την ακόμη ταχύτερα περιστρεφόμενη «στέρεη σιδερένια καρδιά» του πλανήτη, εν είδει «δυναμό». Επομένως, ένας τρόπος να αλλάζει ο άξονας αυτού του μαγνητικού πεδίου είναι να γεννιούνται πυλώνες λιωμένου σιδηρομεταλλεύματος που αναβλύζουν προς την επιφάνεια, στη μία πλευρά του πλανήτη.Την εξήγηση αυτή έδωσε ο γεωφυσικός Αrnaud Chulliat, του Ιnstitut de Ρhysique du Globe στο Παρίσι, τον Δεκέμβριο του 2009. Αλλά, τον Ιούνιο της ίδιας χρονιάς, ο Gregory Ryskin, του Νorthwestern University στο Ιllinois των ΗΠΑ, διετύπωσε μια ακόμη πιο ριζοσπαστική θεωρία (βλ.http://iopscience.iop.org/1367-2630/11/6/063015/fulltext ): Είπε ότι τα ηλεκτραγωγά άλατα των θαλασσών δημιουργούν ένα «ωκεάνιο μαγνητικό πεδίο» που αλλοιώνει εκείνο που παράγεται από το εσωτερικό της Γης.

Οι περισσότεροι γεωφυσικοί αντέδρασαν οργισμένα στη θεωρία του Ryskin, αλλά εντύπωση προκαλεί ο κοινός τόπος της αντίδρασής τους: Είπαν ότι η θεωρία του ήταν τόσο μαθηματικοποιημένη που τους ήταν δύσκολο να βρουν πού έκανε λάθος! Αν όμως πραγματικά δεν λάθεψε, τότε το λιώσιμο των πάγων σαφώς εξηγεί τον ξέφρενο καλπασμό του πόλου προς τη Σιβηρία...

Το μόνο που απομένει είναι να δούμε αν οι όποιες μαγνητικές αλλαγές έχουν «προϊστορία αιφνιδιασμού». Και όντως, όπως δημοσίευσαν στο Geophysical Research Letters(Vol. 37, L21308, 5 P.Ρ., 2010) οι γεωλόγοι Scott Βogue και Jonathan Glen, βρήκαν στη Νεβάδα στρώματα λάβας ηλικίας 15 εκατομμυρίων ετών που η κρυστάλλωσή τους έδειχνε αλλαγή κατεύθυνσης του μαγνητικού πεδίου με ρυθμό μία μοίρα κάθε εβδομάδα!Επομένως ο κλασικός εφησυχασμός μας ότι αντιστροφή των πόλων γίνεται κάθε 780.000
χρόνια και ότι, όταν συμβεί, συμβαίνει με πολύ αργό ρυθμό... δεν ισχύει πια.


Η ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΠΟΛΩΝ ΤΗΣ ΓΗΣ!

Μια αντιστροφή του γήινου μαγνητικού πεδίου θα μπορούσε να συμβεί πιο σύντομα από όσο νομίζαμε μέχρι τώρα, σύμφωνα με ολλανδούς επιστήμονες που αναφέρουν ότι το μαγνητικό πεδίο του πλανήτη γίνεται βαθμιαία λιγότερο σταθερό.

Δεδομένα

Υπάρχουν ήδη στοιχεία για να αποδειχτεί ότι το πεδίο έχει αποδυναμωθεί κατά τη διάρκεια των τελευταίων αιώνων - μερικά αρχαιολογικά υπολείμματα προτείνουν ότι το πεδίο ήταν πολύ ισχυρότερο στην εποχή της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, περίπου 2.000 χρόνια πριν. Παλαιότερες μελέτες έχουν δείξει ότι η ένταση του μαγνητικού πεδίου της Γης έχει μειωθεί κατά 10% στη διάρκεια των τελευταίων 150 ετών.
Για περισσότερο από 100 έτη, οι επιστήμονες έχουν παρατηρήσει ότι η ισχύς του γήινου μαγνητικού πεδίου έχει μειωθεί, αλλά έχουν διαφωνήσει για τις ερμηνείες. Μερικοί είπαν ότι ήταν ένας πρόδρομος της αντιστροφής, ενώ άλλοι υποστήριξαν ότι αυτό δείχνει μόνο κάποια προσωρινή μεταβολή στην ισχύ του πεδίου.
Συστηματικά δεδομένα του γεωμαγνητικού πεδίου υπάρχουν μόνο για τα μέσα του δέκατου ένατου αιώνα, όταν ο φυσικός Γκάους επινόησε μια μέθοδο για να το μετρήσει. Αυτές οι μετρήσεις δείχνουν ότι από τότε η δύναμη του πεδίου μειώνεται βαθμιαία, περίπου 0,05% ανά έτος.
Ο Gauthier Hulot του Γεωφυσικού Ιδρύματος του Παρισιού έχει ανακαλύψει ότι το γήινο μαγνητικό πεδίο φαίνεται να εξαφανίζεται πιο ανησυχητικά κοντά στους πόλους, ένα σαφές σημάδι ότι πλησιάζει μια αναστροφή.

Χρησιμοποιώντας δορυφορικές μετρήσεις για τις μεταβολές του μαγνητικού πεδίου κατά τη διάρκεια των προηγούμενων 20 ετών, ο Hulot σχεδίασε τα ρεύματα του λειωμένου σιδήρου, που παράγουν το γήινο μαγνητισμό βαθιά κάτω στη Γη και επισήμανε τεράστιες σπείρες κοντά στους πόλους.

Ο Hulot θεωρεί ότι αυτές οι δίνες περιστρέφονται σε μια κατεύθυνση που ενισχύει ένα αντίστροφο μαγνητικό πεδίο, και καθώς αυξάνονται και πολλαπλασιάζονται αυτοί οι στρόβιλοι θα αποδυναμώσουν το κυρίαρχο πεδίο: τα πρώτα βήματα προς μια νέα πολικότητα, όπως αναφέρει.

Οι μαγνητικοί πόλοι δεν μένουν σταθεροί σε ένα σημείο αλλά περιπλανιούνται γύρω από την γειτονιά των γεωγραφικών πόλων όλη την ώρα - ο βόρειος μαγνητικός πόλος βρίσκεται αυτήν την περίοδο στην καναδική Αρκτική. Εντούτοις, σε σχετικά τακτά χρονικά διαστήματα σε όλη την ιστορία των 4,5 δισεκατομμυρίων ετών του πλανήτη, οι μαγνητικοί πόλοι έχουν αντιστραφεί εντελώς. Μερικές χιλιάδες χρόνια πριν από μια αντιστροφή, το μαγνητικό πεδίο αρχίζει βαθμιαία να γίνεται πιο ασθενές, κάτι που θα μπορούσε να προκαλέσει προβλήματα στους κατοίκους του πλανήτη.

Τα τρέχοντα αρχεία μετρήσεων προτείνουν ότι η επόμενη αντιστροφή έχει ήδη αργήσει λέει. "Κατά μέσον όρο, υπάρχει μια αντιστροφή σε κάθε 400.000 χρόνια περίπου, αλλά αυτό μεταβάλλεται αρκετά." Το γεωλογικό αρχείο προτείνει ότι η τελευταία αντιστροφή έγινε περίπου πριν 800.000 χρόνια. Κάποιοι μάλιστα υποστηρίζουν ότι αυτή η νέα εξασθένιση σχετίζεται με μια νέα αναμενόμενη αντιστροφή του μαγνητικού πεδίου, η οποία ίσως να προκληθεί από κάποια γιγαντιαία μαγνητική ανωμαλία που εντοπίζεται ήδη στον Νότιο Ατλαντικό.

Εκτιμήσεις για Πιθανές Επιπτώσεις

"Το γήινο μαγνητικό πεδίο είναι σημαντικό για την προστασία της ατμόσφαιρας, και σε μας, από την καταστροφή που προκαλείται από τον ηλιακό άνεμο," εξηγεί ο Biggin." Χρησιμοποιείται, επίσης, από μας και άλλα είδη (κυρίως τα μεταναστευτικά πουλιά) για τη ναυσιπλοΐα". Μια αύξηση στον ηλιακό άνεμο θα αναστάτωνε τα ηλεκτρικά δίκτυα και τις επικοινωνίες.

Ακριβώς το τι θα συμβεί όταν θα εξαφανιστεί το γήινο μαγνητικό πεδίο πριν από την επανεμφάνισή του σε έναν αντίστροφο προσανατολισμό είναι επίσης δύσκολο να αξιολογηθεί. Οι πυξίδες θα έδειχναν προς τον λανθασμένο πόλο - μια δευτερεύουσα όμως δυσχέρεια. Το πιο σημαντικό, οι χαμηλής τροχιάς δορυφόροι θα εκτεθούν στην ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία και θα καταστραφούν.

Επιπλέον, πολλά είδη ζώων και πουλιών που μεταναστεύουν - από τα χελιδόνια έως τις άγριες μέλισσες - που στηρίζονται στις έμφυτες δυνατότητες τους να ακολουθούν το γήινο μαγνητικό πεδίο, δεν είναι δυνατόν να γνωρίζουμε τη μοίρα τους.

Όσον αφορά στους ανθρώπους, ο μεγαλύτερος κίνδυνος θα προερχόταν από τις έντονες εκρήξεις της ηλιακής ακτινοβολίας. Κανονικά αυτές αντιμετωπίζονται από το μαγνητικό πεδίο του πλανήτη μας στο διάστημα. Εντούτοις, εάν εξαφανιστεί, θύελλες σωματιδίων θα αρχίσουν να βομβαρδίζουν την ατμόσφαιρα.

"Αυτά τα ηλιακά σωματίδια μπορεί να έχουν βαθιές επιδράσεις", είπε ο Δρ Paul Murdin, του Ιδρύματος της Αστρονομίας στο Κέιμπριτζ. "Στον Άρη, όταν το μαγνητικό πεδίο του απέτυχε να γίνει μόνιμο, πριν δισεκατομμύρια έτη, οδήγησε στην διάλυση της ατμόσφαιρας του. Στη Γη, η έλλειψή του θα θερμάνει την ανώτερη ατμόσφαιρα με τεράστια, απρόβλεπτα αποτελέσματα πάνω στο κλίμα."

Το πόσο θα διαρκέσει μια αντιστροφή είναι ένα θέμα επιστημονικής διαμάχης. Τα αρχεία των προηγούμενων γεγονότων, που ενσωματώνονται στα μεταλλεύματα σιδήρου σε πανάρχαια στρώματα λάβας, εμφανίζουν ότι μερικές μπορούν να διαρκέσουν για χιλιάδες έτη - και εν τω μεταξύ ο πλανήτης μας θα έχει γίνει φούρνος από την ηλιακή ακτινοβολία. Αφ' ετέρου, άλλοι ερευνητές λένε ότι μερικές αναστροφές μπορούν να διαρκέσουν μόνο μερικές εβδομάδες.

Μερικές Εικασίες

Πιθανόν το λιώσιμο των πάγων (λόγω θερμοκηπίου) να παρατείνει το χρόνο της αντιστροφής των πόλων.
Όσες φορές δόθηκαν ημερομηνίες για το φαινόμενο ή συνδέθηκε το φαινόμενο με μεταφυσικές θεωρίες καταστροφής του κόσμου δεν έγινε τίποτα διότι φαίνεται ότι ο θεός μας προστατεύει πολύ καλά ή έδωσε παράταση.
Αφού το περιμένουν όλοι να συμβεί και ξέρουμε ότι θα συμβεί το φαινόμενο της αντιστροφής των πόλων, το ερώτημα είναι αν θα επιβιώσει ο άνθρωπος και πως; Διάφορα σενάρια υπάρχουν. Οι εικασίες είναι:

να επιζήσουν άνθρωποι σε βουνά, λόγω διαταραχών/σεισμών και τσουνάμι, να εμφανιστούν εξωγήινοι από το πουθενά και να μας πάρουν στο διάστημα πριν το φαινόμενο μέχρι να καταλαγιάσει η κατάσταση, να δούμε θεϊκή παρουσία (Β' παρουσία) να γίνουν όλα σε μια στιγμή χωρίς να καταλάβουμε τίποτα να αρχίσει η γη να κινείται με μεγάλη κινητική ενέργεια που ίσως απελευθερωθεί με την αντιστροφή και να γίνει πολύ μεγάλη ζημιά...

Αλλαγή πολικότητας της Γης

Η πολικότητα της Γης, δεν ήταν πάντα έτσι όπως την γνωρίζουμε σήμερα. Στην πάροδο του χρόνου, έχουν καταγραφεί μεγάλες αλλαγές της κατεύθυνσης του μαγνητικού πεδίου που περιβάλλει την Γη. Μερικές φορές τόσο μεγάλες όσο η πλήρης αντιστροφή της πολικότητας. Η τελευταία πλήρη αντιστροφή, πιστεύεται ότι έγινε πριν 780.000 χρόνια.

Η αλλαγή στην πολικότητα της Γης, είναι από τις δημοφιλέστερες θεωρίες για την καταστροφή της ανθρωπότητας.

Τα τελευταία 100 μόνο χρόνια, η ένταση του μαγνητικού πεδίου της Γης, έχει μειωθεί περίπου κατά 5%. Το να μειωθεί το μαγνητικό πεδίο της Γης, θα είναι ένα καταστροφικό γεγονός, καθώς χωρίς αυτό θα είμαστε ευάλωτοι στις ηλιακές καταιγίδες (σωματίδια από τον ήλιο). Αυτές οι ηλιακές καταιγίδες, θα καταστρέψουν σιγά - σιγά το στρώμα του όζοντος αφήνοντας ευάλωτους τους ζωντανούς οργανισμούς στις καρκινογόνες ακτίνες του ήλιου.


Η αλλαγή στην κλήση του άξονα της Γης, θα αλλάξει το μαγνητικό πεδίο, με καταστροφικές συνέπειες για όλους τους ζωντανούς οργανισμούς.

Εκτός των ηλιακών καταιγίδων, θα υπάρχει και το πρόβλημα της απώλειας του προσανατολισμού στα περισσότερα είδη. Το αποτέλεσμα, θα είναι να μην μπορούν να αναπαραχθούν και να επιζήσουν, επηρεάζοντας καταστροφικά την τροφική αλυσίδα, και κατ επέκταση το σύνολο των ζωντανών οργανισμών επάνω στην Γη.

(Το παρακάτω κείμενο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό JUPITER, τον Ιούλιο του 2008)

Η γαλαξιακή ευθυγράμμιση, η αντιστροφή των πόλων της Γης και το τέλος του κόσμου όπως τον ξέρουμε σύμφωνα με τις προβλέψεις των Μάγια: Eνα σενάριο μεταξύ μύθου και μεταφυσικής, υστερίας και επιστήμης που ίσως επαληθευτεί το έτος-ορόσημο 2012.
Μην πιστεύετε ό, τι η κύρια ροή πολυμέσων σας λέει, έστω και αν είναι αλήθεια, το μεγαλύτερο μέρος τους είναι να σας απομακρύνει από την αλήθεια

Είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε ο κόσμος μπορεί να μην είναι ακριβώς αυτό που φαίνεται

Ποια είναι λοιπόν η αλήθεια; Αυτό είναι το ένα ερώτημα που όλοι πρέπει να καταλάβουμε μόνοι μας.
Κάντε την δική σας έρευνα για να βρείτε την αλήθεια και να κατακτήσετε την γνώση που χρειάζεται για να ελευθερωθεί ο νους σας από τον συμβατικό τρόπο σκέψης που μας έχουν διδάξει.
Κατακτήστε τον νου σας.

http://www.tovima.gr

Bουνά από σοβιετικά ραδιενεργά απόβλητα μολύνουν το Τατζικιστάν

Από την πρώτη πυρηνική δοκιμή της ΕΣΣΔ τον Αύγουστο του 1949. Η πρώτη ύλη για τη βόμβα προήλθε από το Τατζικιστάν. 

Γενεύη

Δεκάδες εκατομμύρια τόνοι αποβλήτων από ορυχεία ουρανίου της σοβιετικής εποχής παραμένουν εκτεθειμένα κοντά σε μεγάλες πόλεις του Τατζικιστάν, προειδοποιεί έκθεση του ΟΗΕ. Πρόκειται μάλιστα για ένα «από τα μεγαλύτερα προβλήματα της χώρας», το οποίο όμως είναι «απίθανο να επιλυθεί στο προσεχές μέλλον».

Η πρώτη πυρηνική βόμβα της Σοβιετικής Ένωσης, η οποία δοκιμάστηκε επί Στάλιν στις 29 Αυγούστου 1949, περιείχε ουράνιο από το βόρειο Τατζικιστάν, το οποίο ήταν τότε μέρος της ΕΣΣΔ.

Εξήντα και πλέον χρόνια μετά, σχεδόν 55 εκατομμύρια τόνοι ραδιενεργού υλικού παραμένουν σε ανοιχτούς χώρους χωρίς να έχουν υποστεί καμία επεξεργασία, προειδοποιεί η Οικονομική Επιτροπή για την Ευρώπη των Ηνωμένων Εθνών (UNECE).

Στη δεύτερη έκθεσή της για την προστασία του περιβάλλοντος στην πρώην σοβιετική δημοκρατία, η UNECE διαπιστώνει ότι οι τεράστιες ποσότητες αποβλήτων παραμένουν σήμερα στα επίπεδα όπου βρίσκονταν το 1990.

«Η αποθήκευση των πυρηνικών αποβλήτων είναι ένα από τα κυριότερα προβλήματα του Τατζικιστάν» εκτιμούν οι συντάκτες της έκθεσης.

Αρκετά από τα εγκαταλειμμένα ορυχεία βρίσκονται κοντά στο Κουτζάντ, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη, η οποία φιλοξενούσε κέντρο επεξεργασίας στο οποίο κατέφθανε μετάλλευμα ουρανίου και από την Κιργιζία και το Ουζμπεκιστάν. Σύμφωνα με την UNECE, στην εγκατάσταση αυτή είχαν συσσωρευτεί 35.000 κυβικά μέτρα αποβλήτων με χαμηλά επίπεδα ραδιενέργειας.

Η υπηρεσία του ΟΗΕ συγχαίρει τις πρωτοβουλίες της Διεθνούς Υπηρεσίας Ατομικής Ενέργειας για την αντιμετώπιση της κατάστασης, εκτιμά ωστόσο ότι «λόγω της έκτασης του προβλήματος, είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι το ζήτημα θα επιλυθεί στο προσεχές μέλλον.

Η χρόνια έκθεση σε υψηλές συγκεντρώσεις ουρανίου είναι επικίνδυνη για την υγεία καθώς μπορεί να προκαλέσει βλάβες στους νεφρούς και αύξηση του κινδύνου εμφάνισης καρκίνου.

Newsroom ΔΟΛ

Στο τσακ την γλυτώσαμε χτες από αστεροειδή..που πέρασε δίπλα από τη Γη..Αναμένεται σήμερα δεύτερος

• 1751

   
• 
  
• 
  

Ο νεοανακαλυφθείς, μικρός σε διάμετρο (έχει το μέγεθος 10όροφης πολυκατοικίας) αστεροειδής με την κωδική ονομασία 2012 XE54 πέρασε χθες σε απόσταση 230.000 χλμ από τη γη και 10.000 χλμ από τη Σελήνη, όχι εντελώς ακίνδυνα…

Πρόκειται για το νεότερο από τα 9.000 και πλέον ουράνια σώματα που έχουν καταγράψει οι επιστήμονες να «κυκλοφορούν ελεύθερα» στον χώρο της τροχιάς της Γης μέσα στο ηλιακό σύστημα, το οποίο θα ξανακάνει την εμφάνισή του σε 2,72 χρόνια, όσο διαρκεί η τροχιά του.

Το μέγεθός του δεν πρέπει να ξεγελά, καθότι παρόμοιας περιφέρειας ουράνιο σώμα είχε προκαλέσει την βιβλική καταστροφή σε ακατοίκητη ωστόσο περιοχή της Σιβηρίας το 1908, ισοπεδώνοντας μία έκταση ίση με την Αττική.

Επιπλέον, ο συγκεκριμένος αστεροειδής θα μπορούσε να αποδειχθεί μοιραίος και χωρίς να «προσκρούσει» στον πλανήτη μας, καθώς οι περιπτώσεις αστεροειδών που εισέρχονται στην τροχιά της Σελήνης γύρω από την Γη (περιστρέφεται γύρω μας σε απόσταση 240.000 χλμ.) θεωρούνται επικίνδυνες γιατί μπορούν να τη «χτυπήσουν», διαταράσσοντας σοβαρά την ισορροπία Γης-Σελήνης, ανεβάζοντας τη στάθμη των νερών στους ωκεανούς και προκαλώντας έντονη σεισμική δραστηριότητα

. Σε αντίθεση με τον 2012 XE54, ο αστεροειδής 4179 Toutatis, με διάμετρο 5 χλμ., ο οποίος μας επισκέπτεται σήμερα σε απόσταση 7 εκατ. χλμ., θα μπορούσε να αποδειχθεί μοιραίος κάποια στιγμή: το χτύπημα που εξαφάνισε τους δεινόσαυρους πριν από 65 εκατ. χρόνια, προήλθε από αστεροειδή διαμέτρου περίπου 10 χλμ.

Γνωρίστε τον Τουτάτι, τον αστεροειδή που ίσως κάποτε απειλήσει τη Γη!

Ο μεγάλος αστεροειδής που έχει το όνομα του... θεού των Γαλατών, θα κάνει «στενό» πέρασμα γύρω από τον πλανήτη μας, αλλά δεν υπάρχει πιθανότητα σύγκρουσης, τουλάχιστον για τα επόμενα μερικές εκατοντάδες χρόνια σύμφωνα με τη NASA!

Ο αστεροειδής, που ονομάζεται Τουτάτις, προσεγγίζει τη Γη κάθε τέσσερα χρόνια. Κατά την πλησιέστερη προσέγγιση του, την Τετάρτη, ο «ουράνιος βράχος » θα περάσει περίπου 4,3 εκατομμύρια μίλια (7.000.000 χιλιόμετρα) από τη Γη, απόσταση η οποία είναι περίπου 18 φορές μεγαλύτερη από ότι η απόσταση της Γης από το φεγγάρι.
Σύμφωνα με τη NASA πάντως ο αστεροειδείς διαμέτρου 4,3 χιλιομέτρων που είναι σε τροχιά στενά συνδεδεμένος με τη Γη, θεωρείται δυνητικά ένα επικίνδυνο ουράνιο αντικείμενο για το μέλλον.

Ο Τουτάτις εντοπίστηκε για πρώτη φορά το 1934 και η τροχιά του επιβεβαιώθηκε το 1989. Το 2004, ο αστεροειδής πέρασε από τη Γη μόλις τέσσερις φορές πιο μακριά από ότι βρίσκεται η Γη από το φεγγάρι, πολύ πιο κοντά δηλαδή από ότι το πέρασμά του αυτή την φορά.

Οι αστρονόμοι χρησιμοποιώντας ραντάρ και οπτικά τηλεσκόπια, λαμβάνουν την όσο το δυνατόν καλύτερη οπτική γωνία για τη θέση του Τουτάτις, την ασυνήθιστη περιστροφή του και την πορεία πτήσης του, ώστε να εκτιμήσουν πού θα ταξιδεύει στο μέλλον.

Αναρτήθηκε στο newsit.gr

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: REUTERS

Στο Διάστημα επέστρεψε το μυστηριώδες σκάφος του Πενταγώνου X-37B

Το X-37B μετέφερε σε τροχιά πύραυλος-φορέας Atlas V

Ουάσινγκτον

Το πειραματικό μη επανδρωμένο σκάφος της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ, X-37B, αναχώρησε για την τρίτη μυστική του αποστολή στο Διάστημα.

Η εκτόξευση έγινε υπό άκρα μυστικότητα από τη αεροπορική βάση Πάτρικ στην Φλόριντα. Το X-37B μετέφερε σε τροχιά πύραυλος-φορέας Atlas V.

Το σκάφος είναι σχεδιασμένο για να βρίσκεται σε τροχιά για μεγάλα διαστήματα αλλά οι δυνατότητες του είναι άγνωστες.

Οι δύο πρώτες αποστολές το 2010 και το 2011 είχαν διάρκεια οκτώ και 16 μηνών αντίστοιχα, η Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ τήρησε πάντως σιγή ιχθύος για το τι έκανε το X-37B.

Στο ίδιο διάστημα οργίαζαν οι φήμες και οι εικασίες για παρατήρηση από κοντά ξένων δορυφόρων ή άλλες ενέργειες αυτού του τύπου -τίποτα όμως δεν αποδείχτηκε.

Το X-37B έχει μήκος 8,8 μέτρα και άνοιγμα φτερών μόλις 4,6 μέτρα. Συγκριτικά, τα διαστημικά λεωφορεία έχουν μήκος 37 μέτρα και άνοιγμα φτερών σχεδόν 24 μέτρα.

Το σκάφος αναπτύχθηκε από την Boeing Government Space Systems, η οποία φέρεται να σχεδιάζει τώρα το X-37C, μια παραλλαγή του ίδιου σκάφους αλλά σε διπλάσιο μέγεθος, η οποία θα μπορούσε να μεταφέρει εξαμελή πληρώματα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.

Η ανάπτυξη του X-37B ξεκίνησε το 1999 από τη NASA. Το 2004 το πρόγραμμα μεταφέρθηκε στην DARPA, το ερευνητικό σκέλος του αμερικανικού υπουργείου Άμυνας, και τελικά στην Πολεμική Αεροπορία.

Το κόστος του προγράμματος είναι απόρρητο, εκτιμάται όμως ότι ανέρχεται σε αρκετές εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια.

Newsroom ΔΟΛ

Αναζητώντας την χαμένη βιβλιοθήκη του Άμμωνα

Την 10ετία του 20 πολλοί ερευνητές μιλούσαν για μια χαμένη βιβλιοθήκη κάπου στην έρημο Σαχάρα στην Αίγυπτο. Πρόκειται για τα ιερά αρχεία των ιερέων του θεού Άμμωνος. Πολλές αναφορές έκαναν λόγο για την πόλη Ασρούν στην Νουβία. Αυτή η πόλη βέβαια δεν βρέθηκε ποτέ και είναι αμφίβολο αν ποτέ υπήρξε. Όμως στην Νουβία βρέθηκαν πυραμίδες και μάλιστα γίνεται λόγος για τις παλαιότερες που υπήρξαν ποτέ. Όμως και πάλι κανένα ίχνος από τα αρχαία κείμενα του ιερατείου. Πρόσφατες έρευνες αποκάλυψαν κάποιο κρυφό δωμάτιο κάτω από τα πόδια της Σφίγγας. Δεν έχει δοθεί άδεια ακόμα για μια τέτοιου είδους έρευνα αλλά ίσως εκεί βρίσκεται το μεγάλο μυστικό. Λέγεται πως ένα μεγάλο μέρος των κειμένων του θεού Άμμωνα, δόθηκε στους ιερείς από τους βοηθούς του θεού που ήρθαν από τα αστέρια.