ΒΙΝΤΕΟΚΑΜΕΡΑ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕ ΤΑΦΟ ΤΩΝ ΜΑΓΙΑ!

 

To εσωτερικό ενός τάφου των Μάγια, που πιστεύεται ότι είναι 1500 χρόνων, ανακαλύφθηκε -για πρώτη φορά- από αρχαιολόγους.

Χρησιμοποιώντας μια μικροσκοπική βιντεοκάμερα, οι ερευνητές ήταν σε θέση να "συλλάβουν" τις εικόνες από το νεκρικό θάλαμο, στην πόλη Palenque, στο νοτιοανατολικό Μεξικό.

Καθώς η συσκευή έφθασε στα 5 μέτρα βάθος, εντόπισε κόκκινο χρώμα και μαύρες φιγούρες, ζωγραφισμένες στους τοίχους του.

Οι επιστήμονες λένε ότι, οι εικόνες, θα ρίξουν περισσότερο "φως" στον πολιτισμό των Μάγιας.

Ο τάφος στο Palenque ανακαλύφθηκε το 1999, αλλά οι αρχαιολόγοι δεν έχουν κατορθώσει να προχωρήσουν σε ανασκαφή, φοβούμενοι μήπως προκαλέσουν φθορά, στην πυραμίδα.

ΕΝΑ ΝΕΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΩΝ ΑΓΡΩΝ ΣΤΗΝ ΒΡΕΤΑΝΙΑ, ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΕΙ ΣΟΒΑΡΑ ΤΟΥΣ ΕΡΕΥΝΗΤΕΣ

Είναι ένα από τα πλέον ανεξήγητα φαινόμενα, τα οποία κάνουν την εμφάνισή τους στους αγρούς προκαλώντας την έκπληξη και το θαυμασμό τόσο των χωρικών όσο και των επιστημόνων, οι οποίοι μέχρι σήμερα δεν έχουν καταφέρει να βρουν μια λογική εξήγηση για το σχηματισμό τους. Στη Βρετανία το φαινόμενο των σχεδίων πάνω στις καλλιέργειες είναι αρκετά συνηθισμένο και θα έλεγε κανείς πως κοντεύει να φτάσει στα όρια της ρουτίνας το να ακούει συχνά ο κόσμος για εμφανήσεις τέτοιων σχεδίων στους αγρούς. Αυτή τη φορά  όμως, το νέο σχέδιο που εμφανίστηκε στην περιοχή του Ντεβάιζις κοντά στο Γουίλτς, προβλημάτισε τους πάντες, για ένα διαφορετικό λόγο. Το σχέδιό του αποτελεί, σύμφωνα με πολλούς, έναν κακό οιωνό για το μέλλον της ανθρωπότητας αφού απεικονίζει ένα φοίνικα που ξεπροβάλλει μέσα από στάχτες.
Το μήκους των 122 μέτρων σχεδίου, που κόβει κυριολεκτικά την ανάσα, φαίνεται πως προβλέπει σύμφωνα με τους ερευνητές την πιθανότητα της έλευσης ενός κατακλυσμικού γεγονότος στις 21 Δεκεμβρίου του 2012, μια ημερομηνία που συμπίπτει με το τέλος του ημερολογίου των Μάγια, ενός αρχαίου πολιτισμού της Νότιας Αμερικής, που πίστευε ότι τότε θα ερχόταν ο Αρμαγεδδών.  (Ο φοίνικας είναι ένα μυθικό πλάσμα που συμβολίζει την αναγέννηση και τη νέα εποχή σε πολλές κουλτούρες ανά τον κόσμο) εξηγεί η ερευνήτρια τέτοιων φαινομένων Κάρεν Α., προσθέτοντας ότι όσοι μελετούν τα σχέδια στους αγρούς πιστεύουν ότι όλο και περισσότερα εξ αυτών αναφέρονται στην 21η Δεκεμβρίου του 2012 και τα όσα θα συμβούν αμέσως μετά. Όπως δηλώνει, το εν λόγω σχέδιο θα μπορούσε να ερμηνευτεί σαν την αναγέννηση της Γης μετά από ένα μνημειώδες συμβάν. Τον τελευταίο καιρό τα σχέδια γίνονται όλο και πιο περίεργα, όλο και πιο δυσνόητα. Και είναι ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν μέχρι το 2012» επεσήμανε η Κάρεν Α.. Προς το παρόν, η αναγέννηση του μυθικού φοίνικα από τις στάχτες του έχει αποτελέσει πρόσφορο έδαφος για διαφόρων ειδών θεωρίες συνωμοσίας σχετικά με τη συντέλεια του κόσμου.

Η Γη δεν θα σταματήσει ποτέ να μας εκπλήσσει. Βρετανοί επιστήμονες ανακάλυψαν για πρώτη φορά έναν κανονικό υποθαλάσσιο ποταμό μεγάλων διαστάσεων, που κυλάει στο βυθό της Μαύρης Θάλασσας. Ο ποταμός, όπως και οι επιφανειακοί ποταμοί, έχει κανονική κοίτη, παραποτάμους, ρεύματα, ακόμα και …καταρράκτες.

Οι ερευνητές της σχολής γεωεπιστημών και περιβάλλοντος του πανεπιστημίου του Λιντς, υπό τον δρα Νταν Πάρσονς, σύμφωνα με τις εφημερίδες "Ντέιλι Τέλεγκραφ" και "Ντέιλι Μέιλ", χρησιμοποίησαν ένα ρομποτικό υποβρύχιο που μελέτησε το βυθό κοντά στην Τουρκία.

Ο ποταμός έχει βάθος μέχρι 35 μέτρα σε μερικά σημεία, μήκος περίπου 60 χιλιομέτρων, πλάτος γύρω στα 800 μέτρα, το νερό του κυλάει με ταχύτητα περίπου 6,5 χιλιομέτρων την ώρα, ενώ γύρω στα 22.000 κυβικά μέτρα νερού ρέουν μέσα από αυτόν κάθε δευτερόλεπτο (δέκα φορές περισσότερο σε σχέση με τον μεγαλύτερο ευρωπαϊκό ποταμό, τον Ρήνο). Ο όγκος νερού που μεταφέρει, είναι 350 φορές μεγαλύτερος από του Τάμεση στο Λονδίνο και, αν βρισκόταν στην επιφάνεια, θα ήταν ο έκτος μεγαλύτερος ποταμός του πλανήτη μας από άποψη όγκου νερού που ρέει διαμέσου αυτού.

Ο ποταμός (χωρίς όνομα προς το παρόν) μεταφέρει πολύ αλμυρό νερό και ιζήματα και είναι ο μόνος ενεργός υποθαλάσσιος ποταμός που έχει βρεθεί μέχρι σήμερα. Έχει δημιουργηθεί καθώς αλμυρό νερό εισδύει από την Μεσόγειο στο Στενό του Βοσπόρου και από εκεί στην Μαύρη Θάλασσα (Εύξεινο Πόντο), που έχει ύδατα με μικρότερη περιεκτικότητα σε αλάτι. Η διαφορά αυτή στην ποσότητα του αλατιού αναγκάζει το πιο πυκνό νερό της Μεσογείου να ρέει συνεχώς σαν ένα ποτάμι κατά μήκος του βυθού της Μαύρης Θάλασσας και, στην πορεία των αιώνων, να έχει σκάψει ένα κανάλι με όχθες. Το νερό του καναλιού (ποταμού) είναι πιο αλμυρό και συνεπώς πιο πυκνό από το υπόλοιπο νερό γύρω του.

Το νερό του υποθαλάσσιου ποταμού διασχίζει τον καθοδικό βυθό που είναι κοντά στις ακτές και σιγά-σιγά χύνεται στην άβυσσο της Μαύρης Θάλασσας, όπως ένας επίγειος ποταμός που διασχίζει την ξηρά με καθοδική φορά και χύνεται τελικά στην θάλασσα.

Οι επιστήμονες εδώ και καιρό υποπτεύονταν ότι είναι δυνατό να σχηματιστούν ποτάμια στους βυθούς, καθώς οι έρευνες με σόναρ είχαν αποκαλύψει υποθαλάσσια κανάλια-μαιάνδρους σε πολλούς ωκεανούς. Τα μεγαλύτερα κανάλια έχουν βρεθεί στον Ατλαντικό, στα ανοικτά των ακτών της Βραζιλίας, όπου εκβάλλει ο Αμαζόνιος. Ποτέ όμως μέχρι σήμερα δεν είχε εντοπιστεί κάποιο ρεύμα νερού να διασχίζει ένα τέτοιο κανάλι.

Τα περισσότερα υποθαλάσσια κανάλια πιστεύεται ότι σχηματίστηκαν όταν το επίπεδο των θαλασσών ήταν πολύ χαμηλότερο. Ορισμένα από αυτά τα κανάλια έχουν μήκος 4 χιλιομέτρων και πλάτος αρκετών χιλιομέτρων.

Το κανάλι-ποτάμι της Μαύρης Θάλασσας είναι μικρότερο από αυτά του Ατλαντικού, είναι όμως το πρώτο όπου αποδεικνύεται ότι νερό μπορεί να ρέει μέσα από αυτά τα κανάλια, όπως στα κανονικά επιφανειακά ποτάμια. Σύμφωνα με τον Πάρσονς, εκεί όπου υπάρχουν τέτοια ποτάμια, οι εταιρίες πετρελαίου θα μπορούσαν να κάνουν υποθαλάσσιες γεωτρήσεις.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι άγγελοι ποτέ δεν θα μπορούσαν να πετάξουν με τέτοια ανατομία, σύμφωνα με μελέτη επιστήμονα

Ακόμα και αν οι άγγελοι υπάρχουν, μάλλον θα μετακινούνται με κάποιο άλλο τρόπο και όχι με τα φτερά τους, επειδή πολύ απλά η φυσιολογία και η ανατομία του σώματός τους δεν τους επιτρέπει να πετάνε -ούτε τώρα ούτε ποτέ στο μακρινό παρελθόν- σύμφωνα με την πρωτότυπη μελέτη ενός βρετανού βιολόγου.
Ο καθηγητής Ρότζερ Γουότον του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου (UCL), σε εργασία του στο περιοδικό "Opticon" του πανεπιστημίου, σύμφωνα με τη βρετανική "Τέλεγκραφ", σύγκρινε τη φυσιολογία όλων των ειδών που πετάνε, με τις γνώριμες αναπαραστάσεις των φτερωτών αγγέλων και νεράιδων που απεικονίζονται, εδώ και αιώνες, να φέρνουν βόλτες στους ουρανούς. Το συμπέρασμά του είναι ότι, από ανατομική-φυσιολογική πλευρά, οι άγγελοι με τα ανθρώπινα χέρια και τις μεγάλες φτερούγες στην πλάτη ποτέ δεν θα μπορούσαν να κάνουν τέτοιες πτήσεις, ούτε καν να απογειωθούν από το έδαφος.
Κακώς πολλοί νομίζουν ότι οι άγγελοι είναι παραμύθια για μικρά παιδιά. Η ύπαρξή τους αποτελεί κεντρική πίστη στις τρεις μεγάλες μονοθεϊστικές θρησκείες (χριστιανική, ιουδαϊκή, ισλαμική) και μια περυσινή έρευνα από τον γνωστό οργανισμό Pew έδειξε ότι, στην εποχή μας, πάνω από δύο στους τρεις (68%) Αμερικανούς πιστεύουν ότι οι άγγελοι (και τα πεπτωκότα "αδέλφια" τους, οι δαίμονες) βρίσκονται επί το έργον γύρω μας ανά πάσα ώρα και στιγμή.
Σύμφωνα με τους επιστήμονες, οι φτερούγες των πουλιών εξελίχτηκαν από τα αντιβράχια (τους πήχεις) των προγόνων τους και σταδιακά όλο τους το σώμα απέκτησε αεροδυναμικό σχήμα και καλύφτηκε με φτερά, ενώ ο σκελετός τους έγινε πιο ελαφρύς αλλά στερεός. Τίποτε από αυτά δεν συμβαίνει στην περίπτωση των αγγέλων και των άλλων ιπτάμενων πλασμάτων της μυθολογίας, συν το γεγονός ότι οι άγγελοι δεν φαίνεται να έχουν το δυνατό μυικό σύστημα που θα τους επέτρεπε να κτυπάνε τις φτερούγες τους στον αέρα.
Ανάλογα ανατομικά προβλήματα υπάρχουν και στην περίπτωση των νεράιδων, οι οποίες συνήθως απεικονίζονται με φτερά κάποιου εντόμου (π.χ. πεταλούδας).

Το Σύμπαν έχει σχεδόν σταματήσει να παράγει άστρα

Τα περισσότερα άστρα που βλέπουμε στο Σύμπαν είναι στην πραγματικότητα αντίκες   

 

 

Λονδίνο

Δεν συμβαίνει μόνο στην Ελλάδα -ολόκληρο το Σύμπαν δείχνει να βρίσκεται σε βαθιά ύφεση. Η μεγαλύτερη έρευνα του είδους της αποκαλύπτει ότι ο ρυθμός παραγωγής νέων άστρων συνεχώς μειώνεται και είναι σήμερα 30 φορές μικρότερος από ό,τι στην κορύφωσή του. Και αν περιμένουμε μερικά δισεκατομμύρια χρόνια, ίσως θα μπορέσουμε να δούμε το φως του τελευταίου άστρου που ανάβει μέχρι το τέλος του χρόνου.

«Θα μπορούσε κανείς να πει ότι το Σύμπαν υποφέρει εδώ και καιρό από μια μακρά, σοβαρή κρίση: το κοσμικό ΑΕΠ είναι σήμερα μόλις το 3% αυτού που ήταν στην κορύφωση του σχηματισμού άστρων» σχολιάζει ο Ντέιβιντ Σομπράλ του Πανεπιστημίου του Λάιντεν στην Ολλανδία, επικεφαλής της διεθνούς ομάδας.

Όλα τα άστρα σχηματίζονται από νέφη σκόνης και αέριου υδρογόνου, του πρώτου και του πλέον άφθονου χημικού στοιχείου που σχηματίστηκε μετά τη Μεγάλη Έκρηξη. Σύμφωνα με τις κρατούσες θεωρίες για την αστρογένεση, τα πρώτα άστρα άρχισαν να σχηματίζονται πριν από 13,4 δισ. χρόνια, περίπου 300 εκατ. χρόνια μετά το Μπιγκ Μπανγκ.

Δεδομένου ότι υπήρχαν τότε τεράστιες διαθέσιμες ποσότητες υδρογόνου, τα πρώτα αυτά άστρα πιστεύεται ότι ήταν γίγαντες, με μάζα εκατοντάδες φορές μεγαλύτερη από του Ήλιου. 'Ηταν όμως και εξαιρετικά βραχύβια, με διάρκεια ζωής μόνο μερικά εκατομμύρια χρόνια.

Τη στιγμή του θανάτου τους, τα άστρα αυτά εκρήγνυντο σε σουπερνόβα και σκόρπιζαν στο Διάστημα το λιγοστό υδρογόνο που τους περίσσευε, μαζί με όλα τα βαρύτερα στοιχεία που είχαν δημιουργήσει στο εσωτερικό τους με αντιδράσεις πυρηνικής σύντηξης.

Όλα αυτά τα υλικά ανακυκλώνονται προκειμένου να σχηματιστεί η επόμενη γενιά άστρων. Ο Ήλιος, για παράδειγμα, είναι άστρο τρίτης γενιάς και σχηματίστηκε από τα κατάλοιπα των προηγούμενων γενιών.

Όπως φαίνεται, καθώς η διαδικασία προχωράει ο ρυθμός αστρογένεσης επιβραδύνεται. Για να διερευνήσουν το θέμα, ο Δρ Σομπράλ και οι συνεργάτες του χρησιμοποίησαν επίγεια τηλεσκόπια για να εξετάσουν γαλαξίες που βρίσκονταν σε διαφορετικές αποστάσεις. Όσο πιο μακριά βρίσκεται ένας γαλαξίας, τόσο πιο αρχαίος είναι, γεγονός που επιτρέπει στους αστρονόμους να μελετούν την εξέλιξη του Σύμπαντος. Τα δεδομένα που συγκεντρώθηκαν για τη νέα μελέτη είναι δέκα φορές περισσότερα σε σχέση με προηγούμενες απόπειρες, επισημαίνουν οι ερευνητές.

Εξετάζοντας τα σωματίδια άλφα που είναι γνωστό ότι εκπέμπονται από τις διαδικασίες αστρογένεσης, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα μισά από όλα τα άστρα που έχουν υπάρξει ποτέ δημιουργήθηκαν πριν από τουλάχιστον 9 δισ. χρόνια, ενώ τα υπόλοιπα μισά δημιουργήθηκαν έκτοτε.

Ο ρυθμός παραγωγής νέων άστρων, δείχνει η μελέτη, κορυφώθηκε πριν από 11 δισ. χρόνια και έκτοτε βαίνει συνεχώς μειούμενος.

Όπως σχολιάζει ο Δρ Σομπράλ, «αν η παρατηρούμενη μείωση συνεχιστεί, τότε στην υπόλοιπη ιστορία του Σύμπαντος θα σχηματιστούν μόνο 5% περισσότερα άστρα, ακόμα κι αν περιμένουμε για πάντα».

Η έρευνα δημοσιεύεται στο Monthly Notices of the Royal Astronomical Society και είναι διαθέσιμη στην υπηρεσία προδημοσίευσης arXiv.

Newsroom ΔΟΛ

Η Ιστορία του Διαβόλου (ντοκιμαντέρ)

Διάβολος, Σατανάς, Εωσφόρος, Βελζεβούλ, Το Κτήνος, ο 666 είναι κάποια από τα ονόματα που του έχουν αποδοθεί.

Ποιος όμως είναι στην πραγματικότητα; Πότε εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην ανθρώπινη ιστορία; Οι Εβραίοι ήταν οι πρώτοι που μίλησαν για την ύπαρξή του; Ποια είναι η ιστορία που κουβαλάει ως θρησκευτική αλλα και θεολογική φιγούρα; Γιατί τον απεικονίζουν με τη συγκεκριμένη μορφή; Πώς διαμορφώθηκε η αντίληψη των ανθρώπων γύρω από αυτόν τον έκπτωτο άγγελο κατά τη διάρκεια των αιώνων; Ποια είναι τα εγκλήματα που έχουν διαπραχθεί υπέρ της καταπολέμησης του; Είναι πράγματι το αντίπαλο δέος του Δημιουργού που προσπαθεί επί ματαίω να κυριεύσει τον κόσμο;
Ένα ντοκιμαντέρ που προσπαθεί να δώσει απαντήσεις στα παραπάνω αλλα και σε πλήθος άλλων ερωτημάτων βασιζόμενο καθαρά σε ιστορικά στοιχεία. Μιλούν εκπρόσωποι της Καθολικής Εκκλησίας αλλά και υποστηρικτές του που έχουν ιδρύσει την πρώτη εκκλησία του Σατανά.

Η Ιστορία του Διαβόλου από KRASODAD

Το χώμα του Άρη μοιάζει με την ηφαιστειακή άμμο της Χαβάης

Η πρώτη ανάλυση ορυκτών στην επιφάνεια του Άρη από το όργανο ακτίνων-Χ του ρόβερ «Curiosity» αποκάλυψε χώμα που μοιάζει εντυπωσιακά με την ηφαιστειακή άμμο των νησιών της Χαβάης. Ήταν η πρώτη φορά που μια τέτοια επιστημονική τεχνική (φασματοσκοπία ακτίνων-Χ) εφαρμόστηκε για να αναλυθεί το έδαφος σε ένα άλλο πλανήτη εκτός της Γης.

Οι κόκκοι της αρειανής άμμου, που αναλύθηκαν χημικά μετά την εκπομπή πάνω τους μιας δέσμης ακτίνων Χ, βρέθηκαν να έχουν κρυστάλλους όμοιους με εκείνους του βασαλτικού εδάφους, που υπάρχει στις ηφαιστειακές περιοχές όπως η Χαβάη, όπως ανακοίνωσαν οι επιστήμονες της NASA, σύμφωνα με το BBC και το πρακτορείο Reuters. Το εν λόγω εύρημα, που επιβεβαιώνει τις έως τώρα θεωρίες των επιστημόνων, αυξάνει την πιθανότητα κάποτε ο «κόκκινος πλανήτης» να είχε φιλοξενήσει μικροβιακή ζωή. Η σύσταση του εδάφους ενός πλανήτη θεωρείται ότι αντανακλά τις διαδικασίες που έλαβαν χώρα πάνω από την επιφάνεια του εδάφους, όπως το κλίμα του.

Η αρχική ορυκτολογική ανάλυση δείχνει ότι το έδαφος του Άρη μοιάζει με τα γήινα ηφαιστειακά υλικά και αποτελείται κυρίως από άστριο, ολιβίνη και πυρόξενους. Περίπου το μισό έδαφος που αναλύθηκε, αποτελείται από μη κρυσταλλικά υλικά, όπως ηφαιστειακή ύαλο. Η παρατηρούμενη διάβρωση του αρειανού εδάφους μπορεί να έχει διάφορες αιτιολογίες, όπως αλληλεπίδραση με νερό και οξυγόνο, ανεμοθύελλες ή πτώση αστεροειδών.

Το αμερικανικό ρόβερ - επιστημονικό εργαστήριο, που προσεδαφίστηκε στον Άρη φέτος τον Αύγουστο, κινείται κοντά στον ισημερινό του πλανήτη, μέσα στον γιγάντιο κρατήρα Γκέιλ, που αποτελεί προϊόν πρόσκρουσης.

Αν και η φασματοσκοπία ακτίνων-Χ υπάρχει ως τεχνολογία εδώ και περίπου ένα αιώνα, η μεγάλη δυσκολία, που απαίτησε πολλά χρόνια ερευνών από τους μηχανικούς της NASA, ήταν η συρρίκνωσή της από ένα μηχάνημα μεγέθους ψυγείου σε ένα όχι μεγαλύτερο από κουτί παπουτσιών, έτσι ώστε το σχετικό επιστημονικό όργανο (με την ονομασία CheMin) να χωράει πάνω στο ρόβερ. Οι ακτίνες Χ διαθλώνται μέσα από τους κρυστάλλους του υλικού - στόχου και, ανάλογα με τον τρόπο που αντανακλώνται πίσω στο όργανο, εξάγονται τα ανάλογα συμπεράσματα για τη χημική σύνθεση και τη δομή του υλικού.

Το επόμενο σημαντικό βήμα θα είναι η ανάλυση δειγμάτων εδάφους του Άρη από ένα άλλο όργανο, το SAM, που θα αναζητήσει την παρουσία οργανικών μορίων, που περιέχουν άνθρακα, ώστε να αντληθούν περισσότερα στοιχεία για την πιθανότητα ύπαρξης ζωής κάποτε στον γειτονικό πλανήτη.

Το «Curiosity», κινούμενο με ταχύτητα έως 4 εκατοστών το δευτερόλεπτο, έχει διανύσει περίπου απόσταση 480 μέτρων μέχρι σήμερα.