Αστρονόμοι στις ΗΠΑ ανακοίνωσαν ότι ανακάλυψαν για πρώτη φορά ένα νέο
τύπο πολύ βαρύ εξωπλανήτη, που ονόμασαν μεγα-Γη. Πρόκειται για έναν
βραχώδη κόσμο, εκτός του ηλιακού μας συστήματος, σε απόσταση 560 ετών
φωτός, ο οποίος ζυγίζει 17 φορές περισσότερο από τη Γη και έχει διάμετρο
2,3 φορές μεγαλύτερη.
Οι ερευνητές του Κέντρου Αστροφυσικής Χάρβαρντ-Σμιθσόνιαν, με
επικεφαλής τον Ξαβιέ Ντιμίσκ, που έκαναν τη σχετική ανακοίνωση σε
συνέντευξη Τύπου στην Αμερικανική Αστρονομική Εταιρεία, δήλωσαν ότι ο
εξωπλανήτης είναι ο Κέπλερ-10c, ο οποίος κάθε 45 μέρες (το έτος του)
διαγράφει μια πλήρη τροχιά γύρω από το άστρο του, που μοιάζει με τον
Ήλιο μας και βρίσκεται στον αστερισμό του Δράκοντα.
Στο ίδιο
σύστημα βρίσκεται και ένας άλλος μικρότερος και πολύ γρήγορος
εξωπλανήτης, ο Κέπλερ-10b, ένας καυτός κόσμος λάβας, με μάζα τριπλάσια
από τη Γη και με διάρκεια έτους μόλις 20 ωρών.
Έως τώρα οι
επιστήμονες πίστευαν ότι δεν ήταν δυνατό να υπάρχει ένας τόσο βαρύς
βραχώδης πλανήτης, παρά μόνο αέριοι γίγαντες όπως ο Δίας. Παρόλα αυτά, ο
Κέπλερ-10c είναι απολύτως στερεός και πολύ μεγαλύτερος από εξωπλανήτες
στους οποίους έχει δοθεί ο χαρακτηρισμός σούπερ-Γη - γι' αυτό ακριβώς
ονομάστηκε μεγα-Γη.
Ο ιδιαίτερος εξωπλανήτης εντοπίστηκε αρχικά από το διαστημικό
τηλεσκόπιο «Κέπλερ», το οποίο όμως δεν ήταν σε θέση να διακρίνει αν
επρόκειτο για βραχώδη ή αέριο πλανήτη. Τελικά, κάνοντας νέες
παρατηρήσεις με το Εθνικό Τηλεσκόπιο «Γαλιλαίος» στα Κανάρια Νησιά, οι
αστρονόμοι κατάφεραν να διαπιστώσουν ότι ο Κέπλερ-10c έχει στερεή
σύνθεση και βάρος 17 φορές μεγαλύτερο από της Γης - πολύ μεγαλύτερο από
το αναμενόμενο.
Επίσης, ο πλανήτης εκτιμάται ότι δεν έχει χάσει στο διάστημα την
ατμόσφαιρά του, ακριβώς επειδή ασκεί μεγάλη βαρύτητα πάνω της και τη
συγκρατεί. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι είναι θέμα χρόνου να βρουν και
άλλες μεγα-Γαίες.
«Εκπλαγήκαμε πολύ, όταν συνειδητοποιήσαμε τι είχαμε βρει», δήλωσε ο
Ντιμίσκ. «Πρόκειται για έναν πραγματικό γήινου τύπου Γκοτζίλα! Αντίθετα
όμως με το τέρας της ταινίας, έχει θετικές συνέπειες για τη ζωή»,
πρόσθεσε ο αστρονόμος Ντίμιταρ Σασέλοφ.
Με δεδομένο ότι το
σύστημα πλανητών του άστρου Κέπλερ-10 έχει υπερδιπλάσια ηλικία από το
δικό μας ηλιακό σύστημα, γύρω στα 11 δισεκατομμύρια χρόνια, δηλαδή
σχηματίστηκε μόνο τρία δισεκατομμύρια χρόνια μετά την αρχική «Μεγάλη
Έκρηξη» (Μπιγκ Μπανγκ), αυτό σημαίνει ότι βραχώδεις κόσμοι, δυνητικά
φιλόξενοι για τη ζωή, όπως τουλάχιστον την ξέρουμε στη Γη, σχηματίστηκαν
πολύ νωρίτερα απ' ό,τι πίστευαν οι αστρονόμοι.
Και όσο
νωρίτερα σχηματίστηκε ένας πλανήτης σαν τη Γη τόσο περισσότερο χρόνο θα
είχε στη διάθεσή της πιθανώς η ζωή για να εξελιχτεί πάνω του. Ακριβώς
γι' αυτό, βραχώδεις πλανήτες αυτού του είδους, γύρω από αρχαία άστρα,
είναι κατ' εξοχήν υποψήφιοι για την αναζήτηση ζωής (γιατί όχι και με
νοημοσύνη, όπως επιμένουν μερικοί επιστήμονες).
Παραμένουν αναπάντητα, παρά την επιστημονική πρόοδο.
Το 1970 οι γεωλόγοι έβαζαν τις τελευταίες «πινελιές» στο μοντέλο που
εξηγούσε τη δράση των τεκτονικών πλακών στην επιφάνεια της Γης.
Από τότε έχουν περάσει περισσότερα από 40 χρόνια, ωστόσο πολλά αινίγματα γύρω από τον πλανήτη μας παραμένουν αναπάντητα.
Για παράδειγμα, πώς γίνεται δεκάδες διαστημόπλοια να έχουν
χαρτογραφήσει την επιφάνεια του Άρη με μεγαλύτερη ακρίβεια από ό,τι τα
βάθη των ωκεανών της Γης; Δείτε παρακάτω μερικά από τα μεγαλύτερα άλυτα μυστήρια του πλανήτη μας, όπως παρουσιάστηκαν σε δημοσίευμα του Fox News.
1. Το νερό στον πλανήτη Γη
Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι η Γη πριν από 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια
ήταν ένας ξερός «βράχος». Από πού λοιπόν προέκυψε η πιο διαδεδομένη
χημική ένωση που υπάρχει στον πλανήτη μας; Η γνωστή σε όλους μας –ακόμη
και σε εκείνους που δεν ήταν καλοί στη χημεία: H2O ή με απλά λόγια... το
νερό;
Ίσως –αναφέρει το δημοσίευμα- η Γη σφυροκοπήθηκε από παγωμένους
αστεροειδείς και «γέμισε» τους ταμιευτήρες νερού της κατά τη διάρκεια
της περιόδου, που ονομάζεται Τελευταίος Βαρύς Βομβαρδισμός (Late Heavy
Bombardment).
Ωστόσο, οι απαρχές της ύπαρξης νερού στη Γη εξακολουθούν να καλύπτονται από μυστήριο...
2. Τι υπάρχει στον πυρήνα της Γης;
Η ιστορία του πυρήνα της Γης έχει γοητεύσει επιστήμονες και
λογοτέχνες. Για ένα μικρό χρονικό διάστημα, το μυστήριο γύρω από τη
σύνθεση του απρόσιτου πυρήνα της Γης είχε λυθεί. Αυτό συνέβη τη δεκαετία
του 1940.
Έχοντας ως βάση τους μετεωρίτες, οι επιστήμονες εκτίμησαν την αρχική
ισορροπία των βασικών μετάλλων του πλανήτη και σημείωσαν ποια έλειπαν. Η
απουσία σιδήρου και νικελίου από το φλοιό της Γης τους έκανε να
υποθέτουν ότι τα στοιχεία αυτά θα πρέπει να βρίσκονταν στον πυρήνα της.
Όμως μετρήσεις βαρύτητας που έγιναν τη δεκαετία του 1950 αποκάλυψαν ότι
αυτές οι εκτιμήσεις ήταν λανθασμένες. Ο πυρήνας ήταν πολύ ελαφρύς,
προσθέτει το δημοσίευμα.
Σήμερα, οι ερευνητές εξακολουθούν να προσπαθούν να μαντέψουν ποια
στοιχεία «ευθύνονται» για την έλλειψη πυκνότητας κάτω από τα πόδια μας.
Τους προβληματίζουν ακόμη, οι περιοδικές ανατροπές στο μαγνητικό πεδίο
της Γης, το οποίο δημιουργείται με τη ροή υγρού σιδήρου στον εξωτερικό
της πυρήνα.
3. Πώς βρέθηκε το φεγγάρι στη «θέση» του;
Μήπως το φεγγάρι δημιουργήθηκε από μια τιτάνια σύγκρουση μεταξύ της Γης και ενός πρωτοπλανήτη σαν τον Άρη; Δεν υπάρχει γενική συναίνεση γι' αυτή τη θεωρία της γιγαντιαίας κρούσης, γιατί κάποιες λεπτομέρειες δεν ταιριάζουν.
Για παράδειγμα, η χημική σύνθεση των δύο ουράνιων σωμάτων ταιριάζει
τόσο πολύ, που κάνει τους ειδικούς να πιστεύουν ότι το φεγγάρι θα πρέπει
να «γεννήθηκε» από τη Γη και όχι από κάποιο άλλο σώμα που συγκρούστηκε
με αυτήν. Όμως, άλλες θεωρίες υποστηρίζουν ότι η νεαρή, περιστρεφόμενη
Γη θα μπορούσε να «πετάξει» μακριά ένα λιωμένο πέτρωμα κατά την
πρόσκρουση από το οποίο σχηματίστηκε ένα χημικά παρόμοιο φεγγάρι.
4. Από πού προήλθε η ζωή;
Η ζωή «γεννήθηκε» στη Γη ή μήπως πυροδοτήθηκε στο διαστρικό διάστημα και μεταφέρθηκε εδώ με μετεωρίτες;
Τα πιο βασικά συστατικά της ζωής, όπως τα αμινοξέα και οι βιταμίνες,
έχουν βρεθεί σε κόκκους πάγου μέσα αστεροειδείς και στα πιο ακραία
περιβάλλοντα στη Γη.
Το να καταφέρουν οι ειδικοί να βρουν πώς αυτά τα στοιχεία
συνδυάστηκαν για να δημιουργηθεί η πρώτη μορφή ζωής, παραμένει μία από
τις μεγαλύτερες προκλήσεις της βιολογίας.
5. Από πού προήλθε όλο το οξυγόνο;
Οφείλουμε την ύπαρξή μας στα κυανοβακτήρια, τα μικροσκοπικά πλάσματα
που βοήθησαν στη ριζική αλλαγή της ατμόσφαιρας της Γης. Αυτά παρήγαγαν
ως απόβλητο το οξυγόνο, «γεμίζοντας» τον ουρανό για πρώτη φορά, πριν από
2,4 δισεκατομμύρια χρόνια.
Ωστόσο, πετρώματα αποκαλύπτουν πως τα επίπεδα οξυγόνου
ανεβοκατέβαιναν, σαν ένα τρενάκι του λούνα παρκ για 3 δισεκατομμύρια
χρόνια, μέχρι που σταθεροποιήθηκαν γύρω από την Κάμβρια περίοδο, πριν
από περίπου 541 εκατομμύρια χρόνια.
Αυτό οφειλόταν σε βακτήρια ή σε κάποιο άλλο παράγοντα; Η κατανόηση
της μετάβασης σε μια πλούσια σε οξυγόνο η Γη, είναι ένας βασικός
παράγοντας για την αποκωδικοποίηση της ιστορίας της ζωής επάνω στον
πλανήτη μας.
6. Τι προκάλεσε την Κάμβρια έκρηξη;
Η εμφάνιση περίπλοκης μορφής ζωής κατά την Κάμβρια περίοδο, μετά από 4
δισεκατομμύρια χρόνια ιστορίας της Γης, σηματοδοτεί ένα σημαντικό
σημείο καμπής, υποστηρίζει η γεωλόγος στο πανεπιστήμιο της Μινεσότα
Donna Whitney.
Ξαφνικά υπήρξαν ζώα με εγκεφάλους και αιμοφόρα αγγεία, μάτια, καρδιά
κ.τ.λ. τα οποία εξελίσσονταν πολύ πιο γρήγορα, απ' ό,τι σε οποιαδήποτε
άλλη γνωστή σήμερα, πλανητική εποχή.
Πολλοί το αποδίδουν σε μια άνοδο στα επίπεδα του οξυγόνου, λίγο πριν
αυτήν την έκρηξη ζωής της Κάμβριας περιόδου, ωστόσο κι άλλοι παράγοντες
θα μπορούσαν να εξηγούν τη μυστηριώδη εμφάνιση ζώων.
7. Θα μπορέσουμε ποτέ να προβλέψουμε ένα σεισμό;
Στην καλύτερη περίπτωση, τα στατιστικά μοντέλα ίσως να μπορέσουν να
προβλέψουν τη μελλοντική πιθανότητα ενός σεισμού, όπως οι μετεωρολόγοι
προβλέπουν τις καιρικές συνθήκες.
Οι άνθρωποι δεν έχουν σταματήσει να προσπαθούν να προβλέψουν πότε θα
χτυπήσει ξανά ο Εγκέλαδος, «χωρίς επιτυχία μέχρι τώρα», σημειώνει ο
αρθρογράφος.
Το μεγαλύτερο πείραμα που έγινε πριν από 12 χρόνια -όταν οι γεωλόγοι
προέβλεψαν ότι το 1994 θα γινόταν σεισμός στην περιοχή Parkfield της
Καλιφόρνια- δεν ήταν επιτυχές. Ο σεισμός έγινε δέκα χρόνια μετά, το
2004.
Ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια που αντιμετωπίζουν οι γεωλόγοι, είναι
ότι ακόμη δεν έχουν κατανοήσει τι είναι αυτό που ξεκινά και σταματά ένα
σεισμό.
Ωστόσο, έχει υπάρξει πρόοδος στην πρόβλεψη των μετασεισμών και των
ανθρωπογενών σεισμών, όπως αυτοί που συνδέονται με τα φρεάτια ένεσης
λυμάτων (που χρησιμοποιούνται στο λεγόμενο fracking).
Ακόμα και στα τέλη της ξηρής περιόδου, το έδαφος παραμένει μουσκεμένο και κατάφυτο
(Πηγή: Simon Lewis, University of Leeds)
Μπραζαβίλ
Μια
γιγάντια βαλτώδης έκταση που εντοπίστηκε σε δορυφορικές φωτογραφίες
εξερευνήθηκε για πρώτη φορά στη Δημοκρατία του Κονγκό. Ο άγνωστος ως
σήμερα τυρφώνας έχει έκταση 100 με 200 χιλιάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα,
είναι δηλαδή πιθανώς μεγαλύτερος από την Ελλάδα.
«Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι υπάρχουν ακόμα περιοχές του πλανήτη που παραμένουν αχαρτογράφητες» σχολίασε στο BBC ο Δρ Σάιμον Λιούις του Πανεπιστημίου του Λιντς, το οποίο συμμετείχε στην αποστολή τον περασμένο Απρίλιο.
«Λίγοι άνθρωποι αποτολμούν να μπουν σε αυτούς τους δύσβατους βάλτους» επισημαίνει.
Οι τυρφώνες είναι βαλτώδεις εκτάσεις
γεμάτες φυτικό υλικό σε κατάσταση μερικής αποσύνθεσης λόγω της έλλειψης
οξυγόνου. Τα ιδιαίτερα αυτά οικοσυστήματα κινδυνεύουν σε πολλές περιοχές
του κόσμου από τις αποξηράνσεις και την εξαγωγή τύρφης -σε βαθμό που
ορισμένοι φορείς ζητούν την κατάργηση της τύρφης ως συστατικού σε χώματα
για γλάστρες.
Στη Δημοκρατία του Κονγκό (Κονγκό-Μπραζαβίλ), όμως, ο απέραντος τυρφώνας
φαίνεται ότι παραμένει ασφαλής, κυρίως λόγω της απομόνωσής του και του
δύσβατου της περιοχής.
«Μπορεί κανείς να περπατήσει σε αυτές τις περιοχές μόνο δύο μήνες το
χρόνο, ακριβώς στο τέλος της ξηρής περιόδου [...] Ακόμα και τότε ο
βάλτος παραμένει υγρός κάθε μέρα» αναφέρει ο Δρ Λιούις.
Η ομάδα του είχε να αντιμετωπίσει κροκόδειλους, ελέφαντες και γορίλες, όμως το μεγαλύτερο πρόβλημα ήταν τα βρεγμένα πόδια.
«Παραμείναμε μέσα στον βάλτο για τρεις εβδομάδες, και η μόνη ώρα που τα
πόδια μας ήταν στενά ήταν όταν κοιμόμασταν στις σκηνές μας. Για να
στήσουμε τις σκηνές έπρεπε να κατασκευάσουμε πλατφόρμες, καθώς το έδαφος
ήταν μόνιμα μουσκεμένο» θυμάται.
Οι ερευνητές υπολογίζουν ότι το στρώμα τύρφης έχει πάχος γύρω στα επτά
μέτρα και περιέχει δισεκατομμύρια τόνους οργανικού υλικού.
Η τύρφη εκτιμάται ότι συσσωρεύεται στον βάλτο εδώ και 10.000 χρόνια και η
μελέτη της θα μπορούσε να προσφέρει στοιχεία για το ρόλο της ζούγκλας
του Κονγκό στο τοπικό και παγκόσμιο κλίμα.
Καθημερινά ανακαλύπτονται πλανήτες μακριά από το ηλιακό μας σύστημα,
ορισμένοι εκ των οποίων έχουν εντυπωσιακά όσο και «παράξενα»
χαρακτηριστικά.
Ας δούμε τους εξωπλανήτες που προκαλούν το μεγαλύτερο ενδιαφέρον των ειδικών και εξάπτουν τη φαντασία.
Ο πλανήτης που δεν έπρεπε να υπάρχει!
Διεθνής ομάδα αστρονόμων με επικεφαλής επιστήμονες του Πανεπιστημίου της
Αριζόνα ανακάλυψε έναν πλανήτη που οι ειδικοί λένε ότι κανονικά δεν
έπρεπε να υπάρχει!
Ο πλανήτης που εντόπισαν έλαβε την κωδική ονομασία HD 106906b.
Πρόκειται για έναν πλανήτη-βρέφος αφού σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των
ερευνητών δημιουργήθηκε μόλις πριν από 13 εκατομμύρια έτη ενώ η Γη μας
είναι αισίως... 4,5 δισ. ετών.
Ο HD 106906b είναι ένας γίγαντας με μάζα 11 φορές μεγαλύτερη από εκείνη
του Δία. Αυτό που έχει κάνει τους επιστήμονες να απορούν είναι η θέση
στην οποία βρίσκεται στο πλανητικό σύστημα όπου ανήκει.
Οι ερευνητές υπολόγισαν ότι βρίσκεται περίπου 650 φορές πιο μακριά από το μητρικό του άστρο από ό,τι η Γη από τον Ηλιο.
Η ύπαρξη ενός τέτοιου μεγέθους πλανήτη σε τόσο μεγάλη απόσταση από το
μητρικό του άστρο προβληματίζει τους ειδικούς. Οι πλανήτες
δημιουργούνται από την ύλη (σκόνη, αέρια) που υπάρχει στον κοσμικό δίσκο
που δημιουργείται γύρω από ένα νεογέννητο άστρο.
Η περισσότερη ύλη συγκεντρώνεται στον πυρήνα και τα εσωτερικά στρώματα
του δίσκου. Στα εξωτερικά του στρώματα δεν υπάρχουν μεγάλες ποσότητες
ύλης ή τουλάχιστον τέτοιες που να επιτρέπουν τον σχηματισμό ενός
γιγάντιου πλανήτη όπως ο HD 106906b.
Αν το σύστημα στο οποίο ανήκει ο HD 106906b ήταν δυαδικό, δηλαδή αν
υπήρχαν δύο άστρα σε αυτό, η ύπαρξή του θα μπορούσε να εξηγηθεί. Ομως
πρόκειται για ένα πλανητικό σύστημα με ένα άστρο, παρόμοιο μάλιστα με
τον Ηλιο.
«Αυτό το πλανητικό σύστημα παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον επειδή
κανένα μοντέλο σχηματισμού πλανητών ή άστρων δεν εξηγεί αυτό που
βλέπουμε» αναφέρει η Βανέσα Μπέιλι, επικεφαλής της μελέτης.
Ο πλανήτης-σβούρα!
Ο Beta Pictoris B ανακαλύφθηκε το 2008. Πρόκειται για έναν εξωπλανήτη
που κινείται γύρω από ένα άστρο το οποίο βρίσκεται σε απόσταση 63 ετών
φωτός από τη Γη.
Νέες παρατηρήσεις σε αυτόν αποκαλύπτουν εντυπωσιακά στοιχεία.
Περιστρέφεται πιο γρήγορα από οποιονδήποτε άλλον από τους περίπου
χίλιους εξωπλανήτες που έχουν ανακαλυφθεί ως σήμερα.
Ο Beta Pictoris B είναι ένας γίγαντας αερίου με μέγεθος περίπου 7 φορές μεγαλύτερο από εκείνο του Δία.
Ερευνητές του Πανεπιστημίου του Λέιντεν στην Ολλανδία χρησιμοποίησαν το
πολύ ισχυρό τηλεσκόπιο VLT στη Χιλή για να μελετήσουν τον Beta Pictoris
B. Εκαναν μια σειρά από ανακαλύψεις όπως ότι διαθέτει πυκνή ατμόσφαιρα
που κυριαρχείται από σκόνη ενώ η θερμοκρασία σε αυτόν ξεπερνάει τους
1.300 βαθμούς Κελσίου.
Το πιο εντυπωσιακό χαρακτηριστικό του Beta Pictoris B όμως είναι η
ταχύτητα με την οποία περιστρέφεται γύρω από τον άξονά του. Σύμφωνα με
τους ερευνητές, ο πλανήτης κινείται με ταχύτητα 25 χλμ./δευτ.
Αυτό σημαίνει ότι ολοκληρώνει μια πλήρη περιστροφή γύρω από τον εαυτό
του σε μόλις 8 ώρες και είναι ο ταχύτερα περιστρεφόμενος εξωπλανήτης που
γνωρίζουμε.
Ο τρελο-πλανήτης
Εναν από τους πιο παράξενους όσο και ενδιαφέροντες επιστημονικά πλανήτες ανακάλυψε ομάδα αστρονόμων στις ΗΠΑ.
Πρόκειται για έναν πλανήτη με πραγματικά «τρελή» κίνηση γύρω από τον
άξονά του με αποτέλεσμα οι καιρικές μεταβολές να είναι κυριολεκτικά
ακαριαίες. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι είναι πιθανό σε αυτόν τον πλανήτη
οι εποχές να αλλάζουν μέσα σε λίγες ώρες!
Οι ερευνητές με επικεφαλής τον Βέσιλιν Κριστόφ που εργάζεται στο
Ινστιτούτο Επιστημών του Διαστήματος στη Βαλτιμόρη και στο Πανεπιστήμιο
Τζονς Χόπκινς εντόπισαν αυτόν τον παράξενο πλανήτη στον αστερισμό του
Κύκνου.
Ο Kepler - 413b, όπως ονομάστηκε, βρίσκεται σε απόσταση 2.300 ετών φωτός
από εμάς και ανήκει σε ένα δυαδικό αστρικό σύστημα. Ο πλανήτης
ολοκληρώνει μια περιστροφή γύρω από τα δύο μητρικά του άστρα (έναν
πορτοκαλί και έναν ερυθρό νάνο) σε 66 ημέρες.
Αυτό σημαίνει ότι βρίσκεται πολύ κοντά στα δύο άστρα και οι συνθήκες σε
αυτόν (θερμοκρασία, βαρυτικές δυνάμεις κ.ά.) είναι κατά πάσα πιθανότητα
απαγορευτικές για την ανάπτυξη ζωής.
Καυτό «γυαλί» σε γαλάζιο βόλο
Ο εξωπλανήτης HD 189733b βρίσκεται σε απόσταση 63 ετών φωτός από τη Γη. Ο
πλανήτης ανήκει σε μια κατηγορία σωμάτων που ονομάζονται «καυτοί Δίες» -
γίγαντες από αέριο που κινούνται σε πολύ μικρή απόσταση από το μητρικό
τους άστρο.
Οι παρατηρήσεις αποκάλυψαν ότι ο HD 189733b έχει κοινά χρωματικά χαρακτηριστικά με τη Γη, είναι δηλαδή ένας «γαλάζιος βόλος».
Οι ειδικοί έκαναν τότε την εκτίμηση ότι το χρώμα του HD 189733b
οφείλεται σε μια βροχή καυτού λιωμένου γυαλιού που πέφτει μόνιμα στον
πλανήτη.
Μελέτη επιστημόνων του Κέντρου Αστροφυσικής Harvard-Smithsonian
επιβεβαίωσαν την ύπαρξη του φαινομένου ενώ επιπλέον αναφέρουν ότι στον
πλανήτη δημιουργείται σέλας και μάλιστα το φαινόμενο είναι πιθανό να
έχει μεγάλο εύρος, πολύ μεγαλύτερο από εκείνο του σέλαος στη Γη.