Φωτογραφίες από τις εσχατιές του ηλιακού μας συστήματος

Τα διαστημόπλοια Voyager, 11 δισεκατομμύρια μίλια μετά...

Τα δύο διαστημικά σκάφη Voyager εκτοξεύτηκαν το 1977 για να εξερευνήσουν τους πλανήτες στα βάθη του ηλιακού μας συστήματος.

Στην αποστολή τους, που μετρά 35 ολόκληρα χρόνια αδιάκοπης πτήσης, έχουν καταγράψει μοναδικές εικόνες, στέλνοντας πίσω στη Γη φωτογραφίες και επιστημονικά δεδομένα που δεν θα ήταν αλλιώς δυνατό να αποτυπωθούν.

Στα 11,5 δισεκατομμύρια μίλια που έχουν διανύσει μέχρι στιγμής στα πέρατα του ηλιακού μας συστήματος συνάντησαν πολλά και είδαν ακόμα περισσότερα.

Ας δούμε μια σειρά από μοναδικές φωτογραφίες που έχουν στείλει πίσω στους γήινους...



Τεχνικός τσεκάρει τις τελευταίες λεπτομέρειες του δοκιμαστικού μοντέλου του διαστημικού σκάφους Voyager, στις εγκαταστάσεις SAEF-1 του Kennedy Space Centre στο Ακρωτήριο Κανάβεραλ.



Εκτοξευόμενο από το Kennedy Space Centre με τη βοήθεια του πυραύλου Titan, το Voyager 1 ήταν το δεύτερο από τα δύο διαστημικά σκάφη που εγκατέλειψαν τη Γη το 1977 με αποστολή τη διερεύνηση των πλανητών στα βάθη του ηλιακού μας συστήματος. Στη διάρκεια της αποστολής, το Voyager 1 θα περνούσε το Voyager 2 στο ταξίδι τους στον Δια, με το Voyager 1 να κάνει την κοντινότερη προσέγγιση στον θηριώδη πλανήτη τον Μάρτιο του 1979, περνώντας 278.000 μίλια από την επιφάνεια του πλανήτη, πριν συνεχίσει την αναζήτησή του για τον Κρόνο.



Η φωτογραφία, που καταγράφηκε από το Voyager 1, απεικονίζει σε «κοντινό» τη Μεγάλη Κόκκινη Κηλίδα του Δία, μια καταιγίδα που μαίνεται στην ατμόσφαιρα του θηριώδη πλανήτη εδώ και 300 χρόνια!



Τα «δαχτυλίδια» του Δία είναι αθέατα από τη Γη και δεν παρουσιάζουν την ίδια δομή με τα αντίστοιχα του Κρόνου ή του Ουρανού. Οι δακτύλιοι αυτοί απαρτίζονται από διαστημικό κονιορτό και τμήματα βράχων.



Οι δακτύλιοι του Κρόνου, όπως καταγράφηκαν στις 22 Αυγούστου 1981, κάπου 2,5 εκατομμύρια μίλια μακριά...



Ο Ποσειδώνας και ο Τρίτωνας τρεις μέρες μετά την προσέγγισή τους...



Ο Κρόνος από το Voyager 2.



Ο Δίας και οι δορυφόροι του, Ιώς, Ευρώπη, Γανυμήδης και Καλλιστώ, όπως φάνηκαν από τα διαστημόπλοια Voyager.



Τα Voyager 1 και 2 ταξιδεύουν στο διάστημα εδώ και 35 χρόνια και έχουν διανύσει μέχρι στιγμής 11,5 και 9,5 δισεκατομμύρια μίλια, αντίστοιχα.

Η εμπειρία του να ζεις σε ένα κινούμενο... container!

Το «πλωτό» ξενοδοχείο για τους λάτρεις της περιπέτειας

Η ιδέα ήρθε από το πλεόνασμα container που αφήνονται να σκουριάζουν στα λιμάνια, χωρίς καμία χρηστική αξία. Τέσσερις Βέλγοι φίλοι κατάφεραν να τα αξιοποιήσουν δημιουργικά και κυρίως οικολογικά!

Το ξενοδοχείο Sleeping Around αποτελεί μια νέα, άκρως ενδιαφέρουσα πρόταση για όσους αναζητούν την αυθεντικότητα, την άνεση, την περιπέτεια και το απροσδόκητο, αφού η τοποθεσία στην οποία στήνεται κάθε φορά αυτό το κατάλυμα είναι διαφορετική και μοναδική.


Αυτή την περίοδο το «πλωτό» ξενοδοχείο βρίσκεται σε ένα κανάλι στην πόλη Antwerp δυτικά του Βελγίου. Τα τέσσερα κινητά πολυτελή δωμάτια του είναι εξοπλισμένα με όλες τις σύγχρονες ανέσεις και περιλαμβάνουν φυσικά κρεβάτι, άνετο μπάνιο και σύστημα κλιματισμού.



Το concept ολοκληρώνεται με ένα ειδικά διαμορφωμένο container εστιατόριο στο οποίο σερβίρεται το πρωινό, αλλά και το γεύμα σας και ένα ακόμα με σάουνα.



Ο περιβάλλοντας χώρος διαμορφώνεται κάθε φορά ανάλογα με την τοποθεσία και είναι πάντα ένα ενδιαφέρον σημείο για τη συναναστροφή σας με τους υπόλοιπους ταξιδιώτες.



Μέσω τις ιστοσελίδας του Sleeping Around μπορείτε να μάθετε περισσότερες πληροφορίες και ακόμα να διαμορφώσετε τη διαδρομή του ξενοδοχείου σύμφωνα με τις δικές σας επιλογές.

Δείτε πώς από ένα φίδι φτιάχνουν μια δερμάτινη τσάντα

Τα αξεσουάρ και τα ρούχα από δέρμα φιδιού ήταν πάντοτε στη μόδα – μια μόδα που σημαίνει βάναυση θανάτωση των ζώων. Όμως, πώς φτιάχνεται μια τσάντα πριν φτάσει στα χέρια των γυναικών; Οι εργάτες χτυπούν το φίδι στο κεφάλι και βάζουν ένα σωλήνα με νερό στο στόμα του. Το φίδι φουσκώνει και το αφήνουν έτσι περίπου 10 λεπτά. Στη συνέχεια δένουν το φίδι σε ένα τσιγκέλι και το γδέρνουν, αφού το δέρμα του πλέον έχει χαλαρώσει. Έπειτα, το δέρμα ψήνεται στο φούρνο για να ξεραθεί και βάφεται, ανάλογα με το στυλ της τσάντας που παραγγέλθηκε. Έπειτα, σειρά έχει το βυρσοδεψείο. Τα κορμιά των φιδιών, που μετά από αυτή τη διαδικασία είναι ακόμη ζωντανά, στοιβάζονται σε ένα σωρό και μετά από μια–δυο μέρες πεθαίνουν βασανιστικά από το σοκ και την αφυδάτωση.

   

Διαψεύδεται η δενδροχρονολόγηση για την έκρηξη της Θήρας

Η διάσημη καλδέρα της Σαντορίνης πρέπει να σχηματίστηκε τον 16ο αιώνα π.Χ.   (Φωτογραφία:  NOAA ) 

Ζυρίχη

Το ηφαίστειο της Σαντορίνης εξερράγη τον 16ο αιώνα π.Χ., δείχνει νέα διεθνής  έρευνα, η οποία καταρρίπτει προηγούμενες εκτιμήσεις με βάση τη δενδροχρονολόγηση, σύμφωνα με τις οποίες η έκρηξη είχε συμβεί έναν αιώνα νωρίτερα.
Η ακριβής χρονολόγηση της διάσημης έκρηξης στο προϊστορικό Αιγαίο έχει διχάσει τους επιστήμονες εδώ και χρόνια. Η μεγάλη φυσική καταστροφή -με τις σημαντικές ιστορικές επιπτώσεις της- εκτιμάται ότι συνέβη πριν από 3.500 έως 3.600 χρόνια.
Η παραδοσιακή άποψη, η οποία επιβεβαιώνεται από τη νέα μελέτη, είναι ότι το ηφαίστειο εξερράγη κάποια στιγμή στη διάρκεια του 16ου αιώνα π.χ. Νεότερες εκτιμήσεις μετά τη δεκαετία του '80 πρότειναν ότι η έκρηξη έλαβε χώρα τον 17ο αιώνα π.Χ. Τα τελευταία στοιχεία για αυτή την άποψη προήλθαν από δανική μελέτη, η οποία χρησιμοποίησε την μέθοδο της χρονολόγησης του άνθρακα-14 σε ξύλα από ελιές την εποχή της έκρηξης.
Όμως νέα μελέτη αντιτείνει ότι η ραδιοχρονολόγηση με άνθρακα-14 μεμονωμένων κομματιών ελιάς, σκεπασμένων από ηφαιστειακές στάχτες, είναι πολύ αναξιόπιστη μέθοδος. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Πάολο Κερουμπίνι του Ελβετικού Ομοσπονδιακού Ινστιτούτου Ερευνών Δασών και Χιονιού, μελέτησαν πολλούς γέρικους κορμούς ελαιόδενδρων από την Ελλάδα και τη λοιπή νότια Ευρώπη.

• Πολύ ισχυρότερη αποδεικνύεται η έκρηξη της αρχαίας Θήρας
• Ελαφρόπετρα από την έκρηξη της Θήρας βρέθηκε στην έρημο του Σινά

«Η ανάλυση δειγμάτων ξύλου έχει νόημα μόνο αν μπορεί να αποδειχτεί ότι τα εν λόγω δέντρα ήσαν ακόμα ζωντανά τη στιγμή της έκρηξης. Όμως στην περίπτωση των γέρικων ελαιόδενδρων στην περιοχή της Μεσογείου, δεν είναι καθόλου ασυνήθιστο νεκρά κλαδιά να μένουν πεσμένα για αρκετές δεκαετίες», δήλωσε ο Κερουμπίνι.
Όπως είπε, για μια πραγματικά σωστή χρονολόγηση με άνθρακα-14, θα έπρεπε να χρησιμοποιηθεί μια διεθνής καμπύλη αναφοράς, η οποία, στην προκειμένη περίπτωση της Σαντορίνης, πρέπει να βασίζεται σε μετρήσεις δενδροχρονολόγησης (δακτυλίων στο εσωτερικό των κορμών) από δένδρα ηλικίας μεγαλύτερης των 4.000 ετών.
Ο Κερουμπίνι ανέλυσε δείγματα ξύλου από πολλές ελιές της νοτίου Ευρώπης και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα ελαιόδενδρα συχνά παράγουν πολλούς ψευδο-δακτύλιους στο εσωτερικό τους, πράγμα που μπερδεύει την πραγματική ηλικία τους, γεγονός που δείχνει τα περιορισμένα όρια της δενδροχρονολόγησης. Αυτό, όπως είπε, συμβαίνει ιδιαίτερα σε θερμά μέρη όπως η Σαντορίνη με τις συχνές ξηρές περιόδους τα καλοκαίρια και τους χειμώνες σαν άνοιξη, που έχουν ως αποτέλεσμα να παράγουν μπερδεμένους δακτύλιους μέσα στους κορμούς και έτσι να προκαλούν σύγχυση ακόμα και στους ειδικούς. Ενδεικτικά, ανέφερε, ότι ένα κομμάτι ξύλου ελιάς που χρονολογείται πως έχει ηλικία 72 ετών, στην πραγματικότητα μπορεί να είναι μόνο 30.
Ο Κερουμπίνι πήρε δείγματα από ελαιόδενδρα που βρίσκονται σήμερα στη Σαντορίνη και έκανε ένα «τυφλό τεστ», δίνοντάς τα ίδια ακριβώς σε δέκα ειδικούς σε πέντε εργαστήρια δενδροχρονολόγησης σε διάφορες χώρες. Η συγκριτική ανάλυση ανέδειξε το πρόβλημα: οι μετρήσεις των δακτυλίων διέφεραν πάνω από 44% μεταξύ των εργαστηρίων.
Με αυτό το δεδομένο, η νέα μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν είναι ρεαλιστικό να θεωρείται ακριβής μια χρονολόγηση της έκρηξης του ηφαιστείου της Σαντορίνης, η οποία βασίζεται μόνο σε ένα κομμάτι ελιάς από την εποχή εκείνη.
Πρέπει επομένως να δεχθούμε την εκτίμηση ότι η εντυπωσιακή καλδέρα του νησιού δημιουργήθηκε τον 16ο αιώνα π.Χ.
Η έρευνα δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Antiquity.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ