Τρίτη 7 Ιανουαρίου 2014

Tα δέντρα θυμούνται Μυστηριώδης ριπή ακτινοβολίας έπληξε τη Γη πριν από 1.200 χρόνια

Μυστηριώδης ριπή ακτινοβολίας έπληξε τη Γη πριν από 1.200 χρόνια
Τα δέντρα θυμούνται το συμβάν του 775 μΧ -εικόνα αρχείου
Ναγκόγια
Μια ριπή εξαιρετικά ισχυρής ακτινοβολίας άφησε τα ίχνη της στον πλανήτη πριν από περίπου 1.200 χρόνια, αποκαλύπτει μελέτη που εξέτασε τις επιπτώσεις του κοσμικού βομβαρδισμού στα δέντρα. Το φαινόμενο, όμως, παραμένει δυσεξήγητο.
Ερευνητές του Πανεπιστημίου της Ναγκόγια στην Ιαπωνία εξέτασαν δακτυλίους δέντρων οι οποίοι σχηματίστηκαν κατά την άνοιξη και το καλοκαίρι του 775 μΧ στο Βόρειο Ημισφαίριο. Διαπίστωσαν ότι στο ξύλο που σχηματίστηκε εκείνη τη χρονιά είχαν συσσωρευτεί ασυνήθιστα υψηλά επίπεδα άνθρακα-14, ενός σπάνιου και ραδιενεργού ισοτόπου του άνθρακα.
Ο άνθρακας-14 σχηματίζεται όταν ακτινοβολία υψηλής ενέργειας χτυπά άτομα της ατμόσφαιρας και παράγει νετρόνια. Τα νετρόνια συγκρούονται με τη σειρά τους με άτομα αζώτου-14, τα οποία διασπώνται και σχηματίζουν άνθρακα-14.
Η συνεχής ροή σωματιδίων από το διάστημα ανανεώνει τις ποσότητες άνθρακα-14 που υπάρχουν στη Γη και χρησιμοποιούνται σε τεχνικές ραδιοχρονολόγησης.
Το συμβάν του 775 μΧ, όμως, προκάλεσε μια δραματική αύξηση του άνθρακα-14 κατά 1,2% σε διάστημα ενός έτους, αναφέρουν οι ερευνητές στο Nature.
Ποια πηγή ακτινοβολίας θα μπορούσε να προκαλέσει μια τόσο απότομη μεταβολή; Μόνο δύο φαινόμενα μπορούν επιβεβαιωμένα να αυξήσουν τον άνθρακα-14. Το πρώτο είναι οι ηλιακές εκλάμψεις, εκρήξεις στην επιφάνεια του Ήλιου που μπορούν να βομβαρδίσουν τη Γη με πρωτόνια. Το δεύτερο είναι οι εκλάμψεις ακτίνων γάμμα (GRB): πίδακες ακτινοβολίας που πηγάζουν από ετοιμοθάνατα άστρα καθώς εκρήγνυνται και μετατρέπονται σε σουπερνόβα.
Δείτε επίσης:
Το πρόβλημα όμως είναι ότι μια ηλιακή έκρηξη ή μια έκλαμψη ακτίνων γάμμα, τόσο ισχυρή ώστε να αφήσει τα ίχνη της στα δέντρα, θα είχε και άλλες έντονες επιδράσεις, οι οποίες θα έπρεπε να είχαν γίνει αντιληπτές εκείνη την εποχή.
Το σουπερνόβα που θα μπορούσε να δώσει μια τόσο ισχυρή έκλαμψη θα έπρεπε να είχε γίνει ορατό σαν νέο άστρο στον ουρανό, όπως συνέβη με τα σουπερνόβα των ετών 1006 και 1054 μΧ. Επιπλέον, το κατάλοιπο του σουπερνόβα θα έπρεπε να είναι ακόμα και σήμερα ορατό στα τηλεσκόπια.
Αν πάλι επρόκειτο για ηλιακή έκρηξη, η έκρηξη αυτή θα έπρεπε να είναι η ισχυρότερη που έχει καταγραφεί ποτέ -τόσο ισχυρή ώστε θα είχε προκαλέσει ένα εντυπωσιακό σέλας και θα είχε διαλύσει το στρώμα όζοντος του πλανήτη.
Όπως φαίνεται, η λύση στο μυστήριο θα μπορούσε να δοθεί μόνο με την ανακάλυψη μαρτυριών από όσους έζησαν το συμβάν.
Newsroom ΔΟΛ

Τα διαμάντια της Ανταρκτικής: Επιστήμονες υποστηρίζουν ότι υπάρχει «θαμμένος θησαυρός»

Ένας τύπος πετρώματος που συνήθως περιέχει διαμάντια εντοπίστηκε για πρώτη φορά στην Ανταρκτική.
Αυστραλιανοί επιστήμονες εκφράζουν βεβαιότητα ότι υπάρχουν πολύτιμοι λίθοι, θαμμένοι στην παγωμένη ήπειρο, όμως δεν έχουν ανακτηθεί καθώς απαγορεύονται οι εξορύξεις.
Η ομάδα των ερευνητών βρήκε κοιτάσματα κιμπερλίτη γύρω από το όρος Meredith, στα βουνά του πρίγκιπα Καρόλου στην ανατολική Ανταρκτική.
«Θα μας προκαλούσε έκπληξη αν δεν υπήρχαν διαμάντια σε αυτούς τους κιμπερλίτες» είπε ο επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας, Greg Yaxley, από το πανεπιστήμιο Australian National University της Καμπέρας, όπως αναφέρει σε δημοσίευμά της η Daily Mail.
Ο κιμπερλίτης είναι ένα σπάνιο πέτρωμα, στο οποίο εντοπίζονται συχνά διαμάντια. Έχει πάρει το όνομά του από την αφρικανική πόλη Kimberley, όπου στα τέλη του 19ου αιώνα έγινε γνωστή για το «κυνήγι των διαμαντιών».
Ωστόσο, δεν εκφράζει όλη η επιστημονική κοινότητα το θαυμασμό της γι’ αυτήν την ανακάλυψη, με τον γεωφυσικό Dr Robert Larter από το British Antarctic Survey να δηλώνει: «Είναι σημαντικό να παρατηρήσουμε ότι η συγκεκριμένη μελέτη δεν αναφέρει ανακάλυψη εμπορικώς βιώσιμων αποθεμάτων, ούτε καν πραγματικών διαμαντιών. Κάνει λόγο για την ανακάλυψη πετρωμάτων, τα οποία συχνά “φιλοξενούν” διαμάντια».
Το έδαφος της Ανταρκτικής προστατεύεται από διεθνείς συμφωνίες, σύμφωνα με τις οποίες αποτελεί επιστημονική προστατευόμενη περιοχή, ελεύθερη μόνο για επιστημονική έρευνα. 

Δευτέρα 6 Ιανουαρίου 2014

Το ωραιότερο σπήλαιο της Αττικής βρίσκεται στο Χαϊδάρι! Δείτε ντοκιμαντέρ και φωτογραφίες

ΣΠΗΛΑΙΟ ΑΦΑΙΑΣ ΧΑΪΔΑΡΙΟΥ
Ένα μοναδικό σπήλαιο έξω από την πόρτα μας

Το Σπήλαιο Αφαίας εξερευνήθηκε από την Ελληνική Σπηλαιολογική Εταιρεία και θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα και πιο όμορφα της Αττικής. Η ποικιλία σπηλαιομορφών και η αφθονία τους χαρίζουν έντονες συγκινήσεις. Στο σπήλαιο Αφαίας υπάρχουν σπηλαιοθέματα όλων των μορφών και αρκετά από αυτά είναι ιδιαίτερης ομορφιάς και σπανιότητας.
Σταλακτιτικές κολώνες, σταλακτίτες και σταλαγμίτες, λιθωματικές λεκάνες, κουρτίνες, ελικτίτες και εκκεντρίτες συνθέτουν ένα παραμυθένιο πολυεπίπεδο σκηνικό, με πρωταγωνιστές το νερό και τον βράχο.
Εκατομμύρια χρόνια το νερό, σταγόνα - σταγόνα σμίλεψε τον βράχο και έπλασε την ομορφιά. Η επικλινής μορφολογία του και οι κατακρημνίσεις δεν το καθιστούν κατάλληλο για τουριστική εκμετάλλευση. Όλων μας η ευχή είναι να αγαπηθεί και να προστατευτεί από τους κατοίκους της περιοχής αυτό το μοναδικό μνημείο της φύσης.
Πέλη Φιλιππάτου σπηλαιολόγος
εξερευνήτρια του Σπηλαίου Αφαίας


Δείτε το υπέροχο 8λεπτο ντοκιμαντέρ του Αντρέα Χαλκιόπουλου 
για ένα θαύμα της φύσης

Τετάρτη 1 Ιανουαρίου 2014

Φωτιά καίει ασταμάτητα επί 4.000 χρόνια!


Το Βaba Gurgur («Ο Πατέρας της Φωτιάς») είναι μια περιοχή κοντά στην πόλη Κιρκούκ, στο Βόρειο Ιράκ, γνωστή για την αιώνια φωτιά που καίει εκεί αδιάλειπτα και εκτιμάται ότι αυτό συμβαίνει για πάνω από 4000 χρόνια. Το πεδίο πετρελαίου Baba Gurgur περιγράφηκε ήδη από τον Ηρόδοτο (περ. 484-425 π.Χ. ) και ορισμένοι πιστεύουν ότι είναι το πύρινο καμίνι που αναφέρεται στο βιβλίο του Δανιήλ, της Παλαιάς Διαθήκης, όπου ο βασιλιάς της Βαβυλώνας Ναβουχοδονόσορ (630 – 562 π.Χ.) έριξε τρεις Εβραίους που αρνήθηκαν να προσκυνήσουν το χρυσό είδωλό του. Οι φλόγες καίνε ασταμάτητα και έχουν σημαντική συμβολική αξία για τους κατοίκους του Κιρκούκ. Οι φλόγες είναι αποτέλεσμα του φυσικού αερίου που διαρρέει μέσω των ρωγμών στα πετρώματα της περιοχής, δημιουργώντας ένα εντυπωσιακό τοπίο. Θρύλοι και μύθοι ακολουθούν τις άσβεστες φλόγες ανά τους αιώνες, ενώ ολόκληρη η περιοχή αποτελεί ένα από τα σηματικότερα σημεία εξαγωγής πετρελαίου στο Ιράκ.